logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Μια καταστροφική πλημμύρα ψύχρανε τον πλανήτη πριν από 8.200 χρόνια!

"Καναδοί γεωλόγοι υποστηρίζουν πως μπορούν να φωτίσουν την υπόθεση σχετικά με το πως μία τεράστια λίμνη, παγιδευμένη κάτω από την παγωμένη επιφάνεια, που κάποτε κάλυπτε μεγάλο μέρος της Βορείου Αμερικής, χύθηκε στη θάλασσα και προκάλεσε την πτώση της θερμοκρασίας του πλανήτη για εκατοντάδες χρόνια."

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων, το στρώμα πάγου Laurentide κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του Καναδά και μέρος των Βόρειων Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ το πάχος του έφτανε σε κάποια σημεία ακόμα και τα 3 χιλιόμετρα.

Καθώς η θερμοκρασία του πλανήτη άρχισε σιγά σιγά να ανεβαίνει – πριν από 10.000 χρόνια – ο πάγος άρχισε να υποχωρεί, δημιουργώντας βαθουλώματα, τις γνωστές σήμερα σε εμάς Μεγάλες Λίμνες (Great Lakes).

Κάτω από τις λεπτές επιφάνειες πάγου συγκεντρώνονταν τεράστιες ποσότητες νερού. Παράδειγμα, η παγωμένη λίμνη Agassiz-Ojibway, η έκταση της οποίας ήταν τόσο μεγάλη που κάλυπτε τμήμα της Μανιτόμπα, του Σασκάτσιουαν, της Βόρειας Ντακότα, του Οντάριο και της Μινεσότα.

Και τότε, γύρω στα 8.200 χρόνια πριν, η λίμνη άδειασε, στέλνοντας ένα κύμα νερού στον Κόλπο Χάντσον και τη θάλασσα του Λαμπραντόρ, ένα κύμα κατά 15 φορές μεγαλύτερο από την παρούσα εκβολή του ποταμού Αμαζονίου.

Σύμφωνα με διαφόρους υπολογισμούς, ως συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν να ανέβει η στάθμη της θάλασσας κατά 14 μέτρα.

Το πώς απελευθερώθηκε αυτή η ποσότητα νερού απετέλεσε θέμα πολλών συζητήσεων. Κάποιοι ειδικοί υποστήριξαν πως κατέρρευσε κάποιο φράγμα πάγου ή υπερχείλισε το νερό και διέφυγε μέσα από ένα κενό πάγου.

Οι ερευνητές, Πατρίκ Λαζενές και Γκιγιόμ Σαίντ Ονζ από το Κεμπέκ, πιστεύουν πως η διαρροή του νερού αυτού έγινε κάτω από το στρώμα του πάγου.

Σε μία μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Nature Geoscience, οι δύο ερευνητές περιέγραψαν πώς κατάφεραν να εξερευνήσουν με τη βοήθεια ενός ερευνητικού σκάφους και ενός ραντάρ, μία έκταση άνω των 10.500 χιλιομέτρων στο βυθό του Κόλπου Χάντσον, προκειμένου να έχουν μία ολοκληρωμένη εικόνα του εδάφους.

Στη νότια πλευρά του Κόλπου, ανακάλυψαν ρωγμές από βαθιά κύματα πάνω στην άμμο, μεγέθους άνω των 900 χιλιομέτρων σε μήκος και 1.7 μέτρων σε βάθος. Η ανακάλυψη αυτή αποδεικνύει πως ο βυθός του Κόλπου, που προστατευόταν από μία μεγάλη επιφάνεια πάγου, σαρώθηκε από ένα ισχυρότατο ρεύμα πριν από πάρα πολλά χρόνια και παρέμεινε έτσι μέχρι και τις μέρες μας.

Στη δυτική πλευρά του Κόλπου, βρήκαν κάποια περίεργα σημεία, σε σχήμα παραβολής και με κλίση προς τα βορειοανατολικά. Οι αψίδες ήταν σμιλευμένες σε ύψος 3 μέτρων στο βυθό της θάλασσας και βρέθηκαν σε βάθος μεταξύ 80 και 205 μέτρων.

Οι δύο ερευνητές εκτιμούν πως στο σημείο αυτό του Κόλπου υπήρξαν παγόβουνα που παρασύρθηκαν από το τεράστιο κύμα. Οι αιχμηρές κορυφές των παγόβουνων παγιδεύτηκαν στο βυθό της θάλασσας και λειτούργησαν ως άξονες. Καθώς τα παγόβουνα περιστρέφονταν, οι υπόλοιπες προεξέχουσες κορυφές άνοιξαν τοξοειδή αυλακώσεις στο βυθό του Κόλπου.

Ως στοιχεία τεκμηρίωσης παρουσιάστηκαν και κάποια βαθιά υποβρύχια κανάλια, καθώς και υπολείμματα από κόκκινα ιζήματα, που εκτείνονται από την δυτική ακτή του Κόλπου μέχρι τον βορειοδυτικό βυθό του.

Η έρευνα δείχνει πως το Laurentide μεταφέρθηκε επιπλέωντας, επιτρέποντας στην πλημμύρα να διασχίσει το νότιο τμήμα του Κόλπου Χάντσον, κάτω από την επιφάνεια του πάγου.

Προηγούμενες μελέτες έδειξαν πως η πλημμύρα ήταν τόσο μεγάλη που επηρέασε το κλίμα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η εισροή φρέσκου νερού στον Βόρειο Ατλαντικό μείωσε την αλμυρότητα του ωκεανού τόσο πολύ που εμπόδισε τη μεταφορά του κύματος ζέστης από τους τροπικές στις εύκρατες περιοχές.
Οι θερμοκρασίες έπεσαν ακόμα και πάνω από τρεις βαθμούς Κελσίου στη Δυτική Ευρώπη για 200-400 χρόνια, δημιουργώντας μία μίνι εποχή παγετώνων.


{backbutton}