logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Όλο και περισσότεροι ενορίτες ζητούν βοήθειά για περιπτώσεις δαιμονοληψίας, Βέβαια αποκαλύπτεται αργότερα ότι, η πλειοψηφία απλά αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, οπότε & δεν χρήζει εξορκισμού.

Μόλις ένα 2% των περιπτώσεων που δηλώνονται σαν δαιμονοληψίες είναι πραγματικά τέτοιες!
Όπως δηλώνει ο πατήρ Piedro Barahan, οι περιπτώσεις δαιμονοληψίας αυξάνονται συνεχώς, όμως παραμένει δύσκολο να διακρίνεις την αυθεντικότητά τους καθώς πρέπει να διαχωριστούν οι περιπτώσεις μιας απλής ψυχοπάθειας. Έτσι, πολλά «θύματα» αλλά και οι ιερείς που αναλαμβάνουν έναν εξορκισμό δεν μπορούν πάντα να είναι σίγουροι για το αν έχουν να κάνουν με ένα ψυχολογικό ή με ένα υπερφυσικό φαινόμενο.

Για τον λόγο αυτό οι ειδήμονες της Καθολικής Εκκλησίας έχουν θεσπίσει κάποια κριτήρια αναγνώρισης της δαιμονοληψίας, όπως η αποστροφή προς τον σταυρό ή τον αγιασμό, η υπερφυσική φυσική δύναμη των δαιμονισμένων ή η ικανότητά τους να μιλάνε γλώσσες τις οποίες δεν έχουν διδαχθεί. Για τους ειδικούς, όλα αυτά είναι δείγματα ότι στο σώμα του θύματος δεν κατοικούν μία, αλλά δύο ψυχές (η μία βέβαια ανήκει σε κάποιο παρείσακτο δαιμόνιο που πρέπει να εκδιωχθεί με τον εξορκισμό). Πάντως ο πατήρ Barahan ξεκαθαρίζει ότι για την Καθολική Εκκλησία ο Διάβολος δεν αποτελεί μια συμβολική αναπαράσταση του κακού, αλλά μια πραγματική οντότητα η οποία καταδυναστεύει την ανθρωπότητα και πρέπει να καταπολεμηθεί.

Ένας άλλος ιερέας, ο πατήρ Christopher Barrack, απ' το Lincoln των Η.Π.Α., που ήρθε στη Ρώμη για να παρακολουθήσει τα μαθήματα, ισχυρίστηκε ότι αν και δεν είναι ο ίδιος εξορκιστής, όλο και περισσότεροι ενορίτες του ζητούν τη βοήθειά του για περιπτώσεις δαιμονοληψίας, πιστεύοντας ότι ο Διάβολος τους έχει καταλάβει. Βέβαια αποκαλύπτεται αργότερα ότι, η πλειοψηφία απλά αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, οπότε & δεν χρήζει εξορκισμού.

Όμως τέτοιες θέσεις κάνουν ακόμα και ανθρώπους της Καθολικής Εκκλησίας να ανατριχιάζουν καθώς παραπέμπουν σε ένα μεσαιωνικό «κυνήγι μαγισσών», χαρακτηρίζοντας συνεργάτη του Σατανά οποιονδήποτε άνθρωπο που σκέφτεται λίγο διαφορετικά από την επίσημη Καθολική Εκκλησία. Υπάρχουν ιερείς όπως ο πατήρ Gerry O'Collins που πιστεύουν ότι το θέμα των δαιμόνων και της μάχης μαζί τους έχει «παραφουσκωθεί» από την άγνοια των ανθρώπων και ότι η Καθολική Εκκλησία δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισσών βλέποντας τον Διάβολο και τους δαίμονές ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν. Ο πατήρ O'Collins υποστηρίζει ότι μόλις ένα 2% των περιπτώσεων που δηλώνονται σαν δαιμονοληψίες είναι πραγματικά τέτοιες και ότι ο κόσμος θα πρέπει να πάψει να είναι υπερβολικά δεισιδαίμονας και προληπτικός - πόσο μάλλον η επίσημη Εκκλησία !

 

η συγκεκριμένη αγιαστική πράξη έχει τις ρίζες της στην εποχή της επίγειας δράσης του Iησού, όταν ο τελευταίος διέταξε τα δαιμόνια να εξέλθουν από τους νοσούντες σωματικά ή ψυχικά.

 

H πίστη και η συνείδηση της αρχαίας Eκκλησίας ότι «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» και ότι ο σατανάς έχει υπό την εξουσία του τον άνθρωπο, ώθησε στη σύνδεση των εξορκισμών με το μυστήριο του Bαπτίσματος, η οποία συναντάται για πρώτη φορά τον 3ο αιώνα.

Στο μυστήριο του Bαπτίσματος
Oι εξορκισμοί προηγούνται της τελετής του Bαπτίσματος, που είναι μια πορεία από τον θάνατο προς τη ζωή και την aνάσταση, μια πράξη απελευθέρωσης από τα δεινά και τις αμαρτίες του πεταπτωτικού ανθρώπου, γιατί καθ' οδόν προς την κολυμβήθρα αναπόφευκτα «χτυπούμε» τη σκοτεινή και δυνατή μορφή που μας κλείνει τον δρόμο. Πρέπει να μετακινηθεί από εκεί, να νικηθεί αν θέλουμε να προχωρήσουμε.
Tη στιγμή που το χέρι του ιερέα αγγίζει τον βαπτιζόμενο και τον σημαδεύει με το σημείο του σταυρού, ο Διάβολος είναι εκεί υπερασπίζοντας αυτό που έκλεψε από τον Θεό και το θεωρεί ιδιοκτησία του. Mπορεί να μην τον βλέπουμε, αλλά η Eκκλησία γνωρίζει ότι είναι εκεί· γνωρίζει ότι μια θανάσιμη μάχη είναι έτοιμη να αρχίσει, ο τελικός σκοπός της οποίας δεν είναι εξηγήσεις και θεωρίες, αλλά αιώνια ζωή ή αιώνιος θάνατος. Tο φύσημα δηλώνει την εκδίωξη του δαίμονα που είχε κυριεύσει τον άνθρωπο

Γίνεται αναφορά στα είδη των δαιμονίων και στα κακά που προξενούν στον άνθρωπο: «δαιμόνιον ακάθαρτον και εναγές, καταχθόνιον, βύθιον, απατηλόν, άμορφον, θεατόν δι' αναίδειαν, αθέατον διά την υπόκρισιν, όπου τυγχάνης ή απέρχη, ή αυτός ει ο Bεελζεβούλ, ή κατασείων ή δρακοντοειδής, ή θηριοπρόσωπος, ή ως ατμίς, ή ως καπνός φαινόμενος, ή ως άρσεν ή ως θήλυ, ή ως ερπετόν ή ως πετεινόν, ή νυκτίλαλον, ή κωφόν ή άλαλον ή εκφοβούν εξ επιδρομής, ή σπαράσσον ή επιβουλεύον ή εν ύπνω βαρεί, ή εν νόσω, ή εν μαλακία, ή εν γέλωτι ρέμβον, ή δάκρυα φιλήδονα εμποιούν, ή λάγνον, ή δυσώδες, ή επιθυμητικόν, ή ηδονικόν, ή φαρμακόφιλον, ή ερωτομανές, ή αστρομαγικόν... ή αυτομάτως συντήντησας ή επέμφθης υπό τινός, γνωστόν ή άγνωστον και εξ απερισκέπτου τόπου».

...........................................

Καλόπουλος: Αν αυτά δεν ειναι κατασκευασμένες δεισιδαιμονίες, τότε ξεκάθαρα ειναι ένα σαρκαστικό παιγνίδι εξουσίας εις βάρος αθώων παραμυθολάγνων ανθρώπων!


{backbutton}