logo

fb youtube rss

Σύνδεση

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Κάθε αναδημοσίευση άρθρου ολική ή μερική θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας: www.greatlie.com το οποίο θα πρέπει να είναι ενεργός σύνδεσμος (link) στην σελίδα του άρθρου. Σε αντίθετη περίπτωση το ιστολόγιο επιφυλάσσεται για χρήση κάθε νομίμου δικαιώματος του.

Η προϊστορία του "αγίου" φωτός...(VIDEO)  
Kalopoulos-Κοραης: Η προϊστορία του αγίου φωτός...



www.youtube.com/my_videos_edit2?ns=1&video_id=p1J4Yh0MTD4


*«θαύμα αισχροκέρδιας... μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων» και «ψευδοκαταίβατα (είναι τα) φώτα της Ιερουσαλήμ...»,
*«Αναίσχυντη θαυματοποιία... και πλάσμα του μεσαίωνα, κατασκευασμένο από σκοταδιστές Καπουτσίνους».
*«Της Ελλάδος ο κοινός λαός, μωρός ότι πιστεύει το άγιον φως»!
*«Ιερείς και λαός να καθαρισθώσιν από (αυτό) της δεισιδαιμονίας το όνειδος».
«Οι ποιμένες... πρώτοι αυτοί (αυτό) το γέννημα του σκότους (το άγιον φως, πρέπει) να σβέσωσι και τους τρέχοντας εις θέαν και προσκύνησιν αυτού, να εμποδίζωσιν». Αδαμάντιος Κοραής ΑΤΑΚΤΑ προλεγόμενα Γ΄ τόμου.
*«Μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων
τα εξ ουρανού ψευδοκαταίβατα φώτα»
*«Μοναχοί (θρασύτατοι γόητες) επινόησαν το θαύμα του αγίου φωτός, για να ενισχύσουν τον ηλίθιο ζήλο των προσκυνητών»
*«Όνειδος και αίσχος, στρατηγούμενον από θρασύτατους θαυματοπλάστες... Αξιοθρήνητοι οι κατ έτος τρέχοντες μωροί και πλανημένοι προσκυνητές του θαύματος»
*«Τέτοιων θαυμάτων έχουν ανάγκη οι ψευδοθρησκείες»
*«Ασυγχώρητον, με παντοειδείς δόλους να υπερασπίζεται
η θρησκεία πλαστά θαύματα και πάσης λογής ανομήματα»
*«Στρατεύματα μεθυσμένων προσκυνητών
που δεν αισχύνονται να ονομάζονται χατζήδες»

*«Ελευθερώστε την Ανατολική εκκλησία
από το όνειδος του αισχρού θαυματουργήματος»
*«Το άγιον φως είναι πλάσμα ασεβές
και αναίσχυντον... πλάσμα Λατίνων μοναχών και φραγγοπατερικόν γέννημα»
*«Μην πιστεύετε λοιπόν όσα λέγουν περί του αγίου φωτός»

Αδαμάντιος Κοραής
18 Φεβρουαρίου 1826



H ενδιαφέρουσα προϊστορία του ‘‘θαύματος’‘
Του Μ. Καλόπουλου

Και ας περάσουμε στο τελευταίο μέρος της μικρής μας ξενάγησης και στο καυτό ερώτημα, που ο Κοραής δεν άγγιξε καθόλου: Αν οι αυταναφλεγόμενες καντήλες και λαμπάδες είναι τέχνασμα... τότε με ποια ακριβώς διαδικασία και υλικά θα μπορούσε αυτό να συμβεί;
Ας αρχίσουμε με μια προκλητική ερώτηση. Κάθε χρόνο, για να διασφαλιστεί η αυθεντικότητα του ετήσιου θαύματος, κατά το τυπικό των αγιοταφιτών, δίνουν στους αλλόθρησκους (και ‘‘χριστοκτόνους’‘ όπως οι ίδιοι τους αποκαλούν!) Ισραηλίτες, το παράξενο δικαίωμα να κάνουν σωματικό έλεγχο στον Πατριάρχη πριν αυτός εισέλθει στο ταφικό κουβούκλιο. Αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί στο ίδιο αυτό πνεύμα διασφάλισης της αυθεντικότητας του θαύματος, θα ήταν ασέβεια, να ζητήσουμε να δοθεί το δικαίωμα σε μια ομάδα ουδέτερων παρατηρητών και επιστημόνων, όχι να κάνουν σωματική έρευνα στον Πατριάρχη, αλλά να προμηθεύσουν αυτοί τα κεριά, μιας και μόνο ετήσιας τελετής;[1]
Κάθε χρόνο, ο ίδιος ο Πατριάρχης, με θεατρικότητα πανηγυρικής φιέστας, δεν αρνείται να σηκώσει τα χέρια του ψηλά για να τον ψάξουν επιδεικτικά,[2] για κρυμμένο αναπτήρα! Στο ίδιο λοιπόν πνεύμα, γιατί δεν δέχονται για μια μοναδική φορά, την αντικατάσταση των κεριών της τελετής;
Για να ξεκαθαρίσει λοιπόν οριστικά, μια θεολογική παρωδία χιλίων ετών, το μόνο που ζητάμε είναι, να προμηθεύσουμε εμείς, όχι ‘‘δικά’‘ μας, αλλά κανονικά κεριά (απο ναό, τυχαίας επιλογής) στον ετήσιο εορτασμό της αφής του φωτός... τίποτε άλλο!
Είναι γεγονός, όπως ανέφερα και στην αρχή του βιβλίου, ότι σε συχνές ερωτήσεις αναγνωστών μου, για το τι πραγματικά συμβαίνει με το ‘‘άγιο φως’‘ της Ιερουσαλήμ, μέχρι πρόσφατα, δεν είχα ολοκληρωμένη ερμηνεία. Και για όσους δεν γνωρίζουν κανένα απ’ τα τρία βιβλία μου, πρέπει να εξηγήσω, ότι καταπιάνονται συστηματικά με την απομυθοποιητική ερμηνεία των αμέτρητων ‘‘θαυμάτων’‘ της Παλαιάς Διαθήκης και εξ αυτού και μόνο ήταν περίπου μοιραίο, να έρθει και η στιγμή της απομυθοποίησης του ‘‘θαύματος’‘ της Ιερουσαλήμ!
Για να μπούμε λοιπόν καλύτερα στο πνεύμα της βιβλικής πυροτεχνίας, πρέπει να εξηγήσω ότι τα ‘‘θαύματα’‘ πυρός, έχουν τεράστια και άκρως ενδιαφέρουσα προϊστορία και περιγράφονται με εξαιρετικές λεπτομέρειες, στην κοιτίδα της χριστιανικής θρησκείας, την Βίβλο.
Με αφορμή λοιπόν την ρωμαλέα καταγγελία του Κοραή, που με το θάρρος χιλίων σοφών, άστραψε και βρόντησε ονομάζοντας «ψευδοκαταίβατα (τα) φώτα της Ιερουσαλήμ», προσπάθησα και εγώ με την σειρά μου, να φωτίσω τις υπόλοιπες λεπτομέρειες της Ιεροσολυμιτικής απάτης... και ιδού εν συντομία η αποκαλυπτική προϊστορία του ‘‘θαύματος’‘!
Και πρώτ’ απ’ όλα πρέπει να τονιστεί, ότι ο ίδιος ο βιβλικός γενάρχης, ο Αβραάμ, κατάγεται από την χαλδαιική Ούρ, πόλη της νότιας Μεσοποταμίας στην περιοχή του Περσικού κόλπου, (σημερινό νότιο Ιράκ – Κουβέιτ). Ο Αβραάμ λοιπον, κατάγεται απ’ την κατ’ εξοχήν χώρα του πετρελαίου και του Ζωροαστρισμού, άρα και την κοιτίδα της ιστορικής πυρολατρείας!
Η πρώτη αναφορά ‘‘θεϊκού’‘ πυρός, γίνεται επί των ημερών του Αβραάμ, όταν αυτός πρώτα διεκδικεί με κάθε τρόπο την γη των Χαναναίων και στην συνέχεια, ένας βολικότατος, αλλά και εξαιρετικά καταστροφικός εμπρησμός[3] αφανίζει τέσσερις παρακείμενες πόλεις, της πενταπόλης των Σοδόμων.
Εκεί διαβάζουμε την χαρακτηριστική έκφραση: «και έβρεξε επί τα Σόδομα πυρ και θείον», Γένεσις 19.24, πράγμα που σημαίνει, ότι το θειάφι,[4] σαν εξαιρετικό ενισχυτικό φωτιάς, ήταν απολύτως γνωστό στους Χαλδαίους διεκδικητές της Χαναάν.
Ταυτόχρονα, με την ιστορική αυτή εμφάνιση του θειούχου πυρός, που κατέστρεψε τα φιλισταιικά Σόδομα, επί των ημερών του Αβραάμ, βλέπουμε στη Βίβλο να επισημαίνονται προσεκτικά και οι περιοχές της πίσσας: «ητο δε η περιοχή πλήρης φρεάτων ασφάλτου». Γεν.12.10. Αυτό σημαίνει, ότι στην περιοχή, δεν υπήρχε μόνο άφθονο θειάφι, αλλά και πίσσα ή οξειδωμένο πετρέλαιο επιφάνειας, που ο παρατηρητικός Χαλδαίος Αβραάμ, προερχόμενος από την γη του πετρελαίου τον Περσικό κόλπο, γνώριζε καλύτερα απ’ τον καθένα!

Η επόμενη αναφορά, είναι αυτή της περιβόητης καιόμενης βάτου, για την οποία διαβάζουμε: «βάτος[5] εκαίετο υπό του πυρός και δεν κατεκαίετο». Έξοδος 3.2. Ένα παράξενο (θεϊκό) πυρ λοιπόν, έκαιγε στο Σινά χωρίς να κατακαίει μια βάτο!
Η θρησκευόμενη ανθρωπότητα, αιώνες τώρα παραληρεί γοητευμένη από της περιγραφή αυτού του θαύματος, χωρίς ‘‘κανείς’‘ να αποτολμά την οποιαδήποτε απομυθοποίησή του! Ενώ τα τεχνικά χαρακτηριστικά του ‘‘θαύματος’‘ δεν είναι τελικά τόσο περίπλοκα.
Η προσεκτικότερη έρευνα έδειξε, ότι η πιθανότερη εκδοχή για την ερμηνεία του γοητευτικού αυτού θεάματος, δεν ήταν παρά μια εντυπωσιακή θαμνοειδής κατασκευή (δημιούργημα του πεθερού του Μωϋσή και χαρισματικού απόγονου του Αβραάμ, του Μαδιανίτη[6] «ιερέα Ιοθόρ»), από πυρίμαχο υλικό (πήλινη), τοποθετημένη πάνω σε μια φυσική έξοδο εύφλεκτων αερίων, (ατμίδα), απ’ τις πολλές που πρέπει να υπήρχαν τότε στην περιοχή!
Το ενδιαφέρον αυτό συμπέρασμα ενισχύεται από το γεγονός, ότι το υπέδαφος του Σινά, διαθέτει ταυτόχρονα γεωθερμία, (π.χ. θερμές πηγές Μωϋσέως) και πετρέλαια, ο συνδυασμός των οποίων είναι ιδανικός, για τον σχηματισμό ατμίδων εύφλεκτου αερίου.
Βάσιμες δε υποψίες, για την ανάμιξη εύφλεκτου αεριού στο ‘‘θαύμα’‘ της καιόμενης βάτου, έδωσε το γεγονός, ότι στην βιβλική περιγραφή το ‘‘θαύμα’‘ της υποτιθέμενης θεοφάνειας στο Σινά, περιλαμβάνει «δάπεδο στρωμένο με σαπφείρους» (Έξοδος 24.10) δηλαδή, από κρυσταλλικό υλικό, ή «κορούνδια» όπως γενικά ονομάζονται, που όμως, σχηματίζονται ακριβώς στο εσωτερικό τέτοιων εξόδων αερίου.[7] Ας σημειωθεί μάλιστα ότι το Σινά διαθέτει ακόμα, αφθονία τέτοιων κορουνδιακών πετρωμάτων.

Κατασκεύασα σε μικρογραφία μια τέτοια καιόμενη και μη κατακαιόμενη ‘‘βάτο’‘ και αξίζει νομίζω να σας περιγράψω τον απλό τρόπο με τον οποίο κατασκευάζεται! Αφού έδωσα σ’ έναν μικρό δενδρόσχημο θάμνο το κατάλληλο σχήμα, τον βούτηξα πρώτα σε κερί.[8] και στην συνέχεια, αλλεπάλληλες φορές σε αραιό πηλό (λάσπη). Έκανα πάνω στον νωπό πηλό, τις απαραίτητες πολλές μικρές εξόδους (τρυπούλες) του αερίου. Αφού ξεράθηκε, έβαλα το πήλινο ‘‘δενδρύλλιο’‘ μέσα σε μια απλή φωτιά, όπου επέβαλε το κερί και ελευθερώθηκαν εσωτερικά οι περίπλοκες διαδρομές του αεριού. Σύνδεσα στην βάση του παροχή υγραερίου και το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα καιόμενο και μη αναλισκόμενο δενδρύλλιο.
Μάλιστα σε μια απλούστερη ακόμα εκδοχή, μπορούμε να υποθέσουμε πως το ίδιο αποτέλεσμα θα ήταν εφικτό και χωρίς κερί, αφού τα λεπτά ξύλινα κλαδάκια, με την σταδιακή καύση καταρρέουν σε στάχτη και στην θέση τους, αφήνουν ένα δενδρόσχημο πήλινο αγωγό αερίου! Είναι θέμα επιμονής και φαντασίας και με ελάχιστη προσπάθεια και επιδεξιότητα, το ‘‘θαύμα’‘ είναι έτοιμο!
Αυτά βέβαια ισχύουν, αν με την λέξη «βάτος» το βιβλικό κείμενο εννοεί αόριστα κάποιο θαμνώδες δενδρύλλιο, όπως μας έδειξαν και στην χολιγουντιανή ταινία «οι δέκα εντολές». Αν όμως επρόκειτο για πραγματική βάτο, (βατομουριά) όπως αυτή που προσκυνούν μέχρι σήμερα στην Ιερουσαλήμ,[9] τότε τα πράγματα για τον τότε κατασκευαστή της βάτου, ήταν ακόμα πιο απλά. Απλώς πάνω σε μια έξοδο εύφλεκτου αερίου, συσσώρευσε ‘‘κληματίδες’‘ βάτου, που προηγουμένως είχε βουτήξει κατ’ επανάληψη σε πυρίμαχη λάσπη. Οι φλόγες έζωναν την βάτο χωρίς φυσικά να κατακαίουν το πήλινο περίβλημα της. Άλλωστε, σε μια τέτοια θαμνώδη βάτο, μπορούν να διευθετηθούν με υπομονή ευάριθμες πήλινες έξοδοι αερίου, χωρίς να ενοχλούν καθόλου την περιφερειακά τοποθετημένη βάτο!
Τόσο απλό είναι σήμερα... και ασφαλώς πολύ απλούστερο πρέπει να ήταν τότε, στην εποχή του κεραμικού τροχού και της πηλοπλασίας! Τότε, που οι θεουργίες ήταν τρόπος ζωής και το ‘‘θαύμα’‘ το καλύτερο εισιτήριο για την αιωνιότητα των θρύλων, αλλά και για την περιζήτητη εξουσία πάνω στους θαυματομανείς ανθρώπους!
Άλλωστε, ας σκεφθούμε απλά... αν ο Θεός του σύμπαντος, ήθελε επιτέλους να μιλήσει σε κάποιον άνθρωπο... βάτο θα διάλεγε για να το κάνει; Χάθηκε μια ροδακινιά, μια ολάνθιστη κερασιά μια μυρωδάτη λεμονιά... κάτι όμορφο και θελκτικό τέλος πάντων που να μην υπάρχει και στην κατάξερη περιοχή του Σινά, παρά διάλεξε να εκφραστεί μέσα από μια αποκρουστική, αγκαθωτή βάτο;!
Η σκέψη αυτή δεν είναι τυχαία. Όποιος ασχοληθεί με τα βιβλικά ‘‘θαύματα’‘, θα δει ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, η πιθανή ερμηνείας τους εξαρτάτε από τις ευκαιρίες τις συνήθειες και τα υλικά του τόπου, όπου αυτά συμβαίνουν. Παράδειγμα, το ‘‘θαύμα’‘ της καιόμενης βάτου, μόνο στο Σινά μπορούσε να συμβεί, αφού μόνο εκεί μπορούσε κανείς να βρει δίπλα-δίπλα βάτους και αέρια!
Το ίδιο αληθεύει χαρακτηριστικά και με την περιβόητη ‘‘διάβαση’‘ (το δήθεν σχίσιμο) της Ερυθράς, από τον Μωϋσή, που κι αυτό συνέβη στην πλέον κατάλληλη γωνία της γης, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η διώρυγα του Σουέζ!
Όπως θα καταλάβατε, είμαι της ξεκάθαρης άποψης, ότι όλα εκείνα τα αρχαία θαύματα, είναι ερμηνεύσιμα και πρέπει επιτέλους να μελετηθούν με κάθε λεπτομέρεια, να αναπαρασταθούν και αν είναι δυνατόν να ανακατασκευασθούν, για να απομυθοποιηθούν έμπρακτα, όλες εκείνες οι θεουργίες, που για αιώνες και χιλιετίες καθήλωσαν την ανθρωπότητα! Διαφορετικά, πολλοί είναι αυτοί που δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν, ότι χιλιάδες χρόνια τώρα, είμαστε επί το θεολογικότερον, γελοία θύματα συστηματικών και ευφάνταστων θαυματο-κατασκευαστών!
Μια τρίτη περίπτωση, παράξενης καύσης, βρίσκεται ‘‘χωμένη’‘ ανάμεσα στις πληγές θανάτου και μολύνσεων που δημιουργεί ο Μωϋσής[10] (και όχι ο Θεός) κατά του Φαραώ της Αιγύπτου και η περιγραφή είναι εντυπωσιακή, γιατί έστω αμυδρά και φευγαλέα, μας περιγράφει μια παράξενη συμπεριφορά πυρός, που αν και ανακατεμένο με βροχή και χαλάζι, αυτό εξακολουθεί να καίει ανενόχλητο! «Έβρεξε... και ητο χάλαζα και πυρ φλογίζον εν τη χαλάζι». Έξοδος 9.23. Πράγμα, που ούτε λίγο ούτε πολύ σημαίνει, ότι από τότε, κάποιοι είχαν παρατηρήσει και γι αυτό μπορούσαν να το περιγράψουν, ένα πυρ... που δε έσβηνε απ’ το νερό! Μπορούσε δηλαδή να διατηρεί την καύση του, ακόμα και πάνω στο νερό! Κάτι τέτοιο όμως, συμβαίνει πράγματι, αλλά μόνο με τα παράγωγα του πετρελαίου!
Αργότερα, κατά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, βλέπουμε τον Μωϋσή, να διαθέτει μια μεταφερόμενη (σε άμαξα) εστία ‘‘πετρελαϊκού’‘ πυρός, (προφανώς φλεγόμενης πίσσας στον πυθμένα μιας κρεμασμένης μαρμίτας) που καίγοντας με εξαιρετικά καπνερό τρόπο, δημιουργούσε μια τεράστια στήλη καπνού, που την ακολουθούσε ο λαός εύκολα μέσα στην έρημο!
Την ημέρα την ονόμαζαν, «στήλη νεφέλης» και το βράδυ την ίδια αυτή στήλη καπνού, ολοφώτιστη από την δυνατή φλόγα στην βάση της, την ονόμαζαν, «στήλη πυρός». Ανάλογα θαύματα, καύσης πετρελαίου, εξακολούθησαν να συνοδεύουν τον μεγαλύτερο θαυματοποιό της ανθρωπότητας και μέγα αλχημιστή Μωϋσή, στο δήθεν θεοβάδιστο όρος Σινά! Μια περιοχή, που όπως είπαμε έχει ακόμα ανιχνεύσιμα αποθέματα πετρελαίου!

Λίγο αργότερα, στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων, της οργανωμένης πια λατρείας του Γιαχβε, ανταμώνουν εξαιρετικά υλικά πυρός, όπως άνθρακας (κάρβουνα) θειάφι και ‘‘αλάτι’‘ (νίτρο). Αυτά όμως τα τρία υλικά, είναι και η βάση της μαύρης πυρίτιδας, την οποία όσο κι αν σας φαίνεται παράξενη όλα δείχνουν ότι ο Μωϋσής κατείχε![11]
Πρώτοι που επιδεικνύουν μεγαλόπρεπα και μάλιστα χωρίς καμιά ιδιαίτερη αιτία, την νεοαποκτηθείσα εξαιρετική δύναμη του θεϊκού πυρός, είναι τα δυο αδέλφια Μωϋσής και Ααρών. Κατά τις υποδείξεις του Μωϋσή, ο Ααρών ετοίμασε το θυσιαστήριο: «όπως τον είχε διατάξει ο Μωϋσής, (ο Ααρών) σήκωσε τα χέρια του και ευλόγησε τον λαό. Έπειτα κατέβηκε απ’ το θυσιαστήριο και μαζί με τον Μωϋσή μπήκαν στην σκηνή του Μαρτυρίου, έπειτα βγήκαν και ξανά ευλόγησαν τον λαό. Τότε... ξαφνικά, ο Κύριος έστειλε φωτιά και κατέφαγε το ολοκαύτωμα και τα λιπαρά μέρη που ήταν πάνω στο θυσιαστήριο. Όταν ο λαός το είδε αυτό έπεσαν όλοι με το πρόσωπο στη γη» Β.Β. Λευιτικό 9.22-24.
Στην περίπτωση αυτή, το θυσιαστήριο αναφλέγεται με εξαιρετική δύναμη αλλά και τα δυο αδέλφια, βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας.
Αυτήν ακριβώς την απόσταση ασφαλείας δεν τήρησαν λίγο αργότερα οι δυο γιοι του Ααρών και στην προσπάθεια τους να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες καθημερινές ανάγκες των αποτεφρώσεων, οι δυο νεότεροι αυτοί ιερείς, έγιναν αίτιοι αποκαλυπτικότατου θανατηφόρου ατυχήματος, κατά την διάρκεια δοκιμών «άγνωστου πυρός» πάνω στο συγκεκριμένο θυσιαστήριο!
Ο Ααρών, αν και αρχιερέας και αδελφός του Μωϋσή, χάνει στην συγκεκριμένη ‘‘έκρηξη’‘, (εκρηκτική ανάφλεξη, ή ταχεία καύση) τα δυο παιδιά του! Για τους δυο άτυχους ιερείς, το κείμενο σχολιάζει με νόημα, ότι έκαναν δικές τους δοκιμές πυρός και ενήργησαν απρόσεκτα, κάνοντας του κεφαλιού τους: «πρόσφεραν (οι δυο ιερείς) ενώπιον του Κυρίου πυρ ξένον (Ο΄ πυρ αλλότριον) το οποίο δεν προσέταξα εις αυτούς» Λευιτ.10.1-5.
Λίγο αργότερα, την ίδια αυτή φονική δύναμη πυρός, εκμεταλλεύτηκε αδίστακτα ο οξυδερκής Μωϋσής, για ξεκαθάρισμα λογαριασμών! Ο Μωϋσής, εξόντωσε αδίστακτα τους αρχηγούς μιας ολόκληρης επανάστασης εναντίον του, καίγοντας μέσα σε μια κόλαση πυρός τους οπαδούς της ομάδας του επαναστατημένου Κορέ, που αριθμούσε 250 προεστούς!
Με το πρόσχημα της διευθέτηση των διαφορών τους, συγκέντρωσε όσους αμφισβητούσαν την δικτατορική του αρχηγία, σε συγκεκριμένο τόπο, και φώναξε προς τον λαό: «Εκ τούτου θέλετε γνωρίσει ότι ο Κύριος με απέστειλε, δια να πράξω πάντα τα έργα ταύτα... Εάν οι άνθρωποι ούτοι (Κορέ και οι συναυτώ) αποθάνωσι τον κοινόν (συνηθισμένο) θάνατον πάντων των ανθρώπων, δεν με απέστειλεν ο Κύριος, εάν όμως ο Κύριος κάμη θαύμα, (και εξηγεί εκ των προτέρων με κάθε λεπτομέρεια τι θαύμα αναμένει!) και ανοίξη η γη τον στόμα αυτής και καταπίη αυτούς και κατεβώσι ζώντες εις τον άδην, τότε θέλετε γνωρίσει ότι παρώξυναν οι άνθρωποι ούτοι τον Κύριον... και ως έπαυσε λαλών πάντας τους λόγους τούτους εσχίσθη (Ο΄ερράγη ή εξ-εράγη λέμε σήμερα) το έδαφος το υποκάτω αυτών και ήνοιξε η γη το στόμα αυτής και κατέπιεν αυτούς... και κατέβησαν αυτοί και πάντα τα αυτών ζώντες εις τον άδην και η γη εκλείσθη επάνωθεν αυτών και ηφανίσθησαν». Αριθ. 16.28-33.
Φυσικά η γη δεν κατάπιε κανέναν, ούτε «εκλείσθη επάνωθεν αυτών», αφού τα καμένα πτώματα των δολοφονημένων από των Μωϋσή επαναστατών, λίγο αργότερα τα πετούν εκτός στρατοπέδου. Η ανάφλεξη όμως κάτω απ’ τα πόδια τους ήταν τέτοια, που σκότωσε τους αρχηγούς και αρκετούς απ’ τους υπόλοιπους ενοχλητικούς αρνητές της δικτατορικής εξουσίας του Μωϋσή. Η επανάσταση του Κορέ, κατέληξε σε ένα μαζικό πύρινο μακελειό των αντιφρονούντων και κανείς δεν τόλμησε ξανά να αμφισβητήσει την απόλυτη εξουσία του Μωϋσή![12]

Μετά τον ανεπανάληπτο Μωϋσή, (προσπερνώντας τον μεγάλο πυροτεχνουργό Ηλία, στον οποίο θα επιστρέψουμε), η βιβλική πυροτεχνία αναβαθμίζεται θεαματικά! Η ιστορία των βιβλικών πυροτεχνουργών, αποκτά ένα λαμπρό παράδειγμα οργανωμένης θαυματοποιίας, αυτό των «τριών παίδων εν καμίνω»! Το θαύμα της επιβίωσης τους μέσα στην κάμινο του πυρός, επιτελέσθηκε με εκπληκτική επιτυχία στην Βαβυλώνα και όπως ήταν αναμενόμενο, οι ήρωές του, μετά την επιτυχία τους, σάρωσαν τα προνόμια της χώρας και αργότερα και την ίδια την χώρα!
Στο εκπληκτικό αυτό ‘‘θαύμα’‘, τέσσερις άνθρωποι επιβιώσαν για εντυπωσιακό χρόνο μέσα στις φλόγες μιάς καμίνου! Για τις όντως εκπληκτικές λεπτομέρειες του συγκεκριμένου άθλου και την εντυπωσιακή και αναπάντεχη απομυθοποίηση του, θα χρειαστεί να διαβάσετε το τέταρτο βιβλίο της σειράς ΒΙΒΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ – «το θέατρο της σωτηρίας».

M. Καλόπουλος

[1] Αυτό ακριβώς ζήτησα σαν μοναδικό όρο της επίσκεψης μιας επιστημονικής ομάδας επιστημόνων στην Ιερουσαλήμ, απ’ τον Αρχιμανδρίτη Τιμόθεο Ηλιάκη, τον εκπρόσωπο τύπου της Ιερουσαλήμ στην Αθήνα. Σε δημόσια τηλεφωνική του παρέμβασή, δέχθηκε το αίτημα μου αυτό και υποσχέθηκε μάλιστα το Πατριαρχείο να αναλάβει τα έξοδα μετάβασης μιας ομάδας δημοσιογράφων, συγγραφέων και επιστημόνων στην Ιερουσαλήμ! Βέβαια δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις... η αίτηση αυτή, έγινε αποδεκτή μόνο για λόγους εντυπώσεων. Θα ήταν όμως ευχάριστη έκπληξη αν κάποτε, έστω εν ευθέτω χρόνο, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, θελήσει να υλοποιήσει αυτή του την υπόσχεση.
[2] Την όλη εκδήλωση μπορείτε να παρακολουθήσετε στο διαδίκτυο στη Διεύθυνση
www.jerusalem-patriarchate.org/live/redefault.asp από όπου μπορείτε να κατεβάσετε και τα σχετικά βίντεο.

[3] Βλέπε Μεγάλο Ψέμα «ο Αβραάμ καίει τα Σόδομα»
[4] Το θειάφι είναι ηφαιστειογενές υλικό και εύκολα μπορεί να το βρει κανείς σε ποσότητες.
[5] Μια απλή βάτο επιδεικνύουν ακόμα σήμερα ως αντικείμενο προκυνήματος στο Σινά! Βλ. «Το αγιον φως» Ιωάννας Τσεκούρα σελ 46.
[6] Ο Μαδιάμ ήταν γιος του Αβραάμ (Γεν.25.2) που εποίκησε την περιοχή του Σινά. Ο πεθερός του Μωϋσή, ο Ιοθόρ, είναι απόγονός του, συνεπώς ο Ιοθόρ είναι εξίσου απόγονος του Αβραάμ όσο και ο Μωϋσής.
[7] Η απομυθοποίηση της καιόμενης βάτου είναι το αποτέλεσμα μιας μακροσκελέστατης ανάλυσης των βιβλικών και άλλων δεδομένων που μας απασχόλησε στο βιβλίο ο Ένοπλος δόλος και στο τμήμα με τον υπότιτλο τι ήταν επιτέλους η καιόμενη βάτος. Με βάση τις βιβλικές πληροφορίες περί βάτου, καθώς και τις ενδιαφέρουσες υποθέσεις που προέκυψαν απ’ την σχολαστική απομυθοποίησης της, κατασκεύασα ένα ενδιαφέρων πρωτότυπο της καιόμενης βάτου, παραμονές της έκδοσης αυτού του βιβλίου.
[8] Κερί υπήρχε ανέκαθεν. Εξίσου καλά μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και λίπος!
[9] Αυτόπτης μάρτυρας με διαβεβαίωσε ότι υπάρχει μια κοινή βάτος στο Σινά που δέχεται προσκυνηματική λατρεία!
[10] Αυτήν την ερμηνεία φέρνει για πρώτη φορά στο φως της βιβλικής κριτικής, το πρώτο βιβλίο της σειράς ΒΙΒΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ «το μεγάλο ψέμα» εξετάζοντας τις ‘‘πληγες’‘ της Αιγύπτου, απ’ την σκοπιά της ανθρώπινης πληγοποιίας!
[11] Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο μου: «ο ένοπλος δόλος» και στους υπότιτλους: «πυρ ξένον», «απο το πυρ και θείον, στο νίτρο και την μαύρη πυρίτιδα» και «‘‘αλάτι’‘-ταχεία καύση και ολοκαύτωση».
[12] Λεπτομερέστερα για την ερμηνεία του θανατηφόρου αυτού ‘‘θαύματος’‘ μπορείτε να διαβάσετε στον Ένοπλο δόλο και στον υπότιτλο: «η επανάσταση του Κορέ»