logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Αρχαιολογία

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΜΠΗΙΑ
Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες]
Φωτογραφία: Βίντεο BBC
TRAVEL
29|10|2017 | 17:08
Φωτογραφία: Βίντεο BBC
NEWSROOM IEFIMERIDA.GRΜία «ανάσα» από την Ελαφόνησο εδώ και 5.000 χρόνια βρίσκεται η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου. Το Παυλοπέτρι.Η πόλη ανακαλύφθηκε το 1967 από τον Νικολάς Φλέμινγκ και την ομάδα του, οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από τη δομή της. Είχε διώροφα σπίτια, δρόμους, ακόμα και σύστημα διαχείρισης υδάτων. Ολα αυτά σε μια πόλη που χτίστηκε την εποχή του Χαλκού.Σύμφωνα με τη Wikipedia, υπάρχουν τουλάχιστον 15 κτίρια σε βάθος 3 με 4 μέτρων και οι πρόσφατες έρευνες του 2009 αποκάλυψαν ότι εκτείνεται σε 9 στρέμματα. Αρχικά υπήρχε η εκτίμηση ότι η πόλη κτίστηκε περί το 1600-1100 π.Χ. αλλά αργότερα οι έρευνες αποκάλυψαν μέσω των ευρημάτων ότι η πόλη κατοικείται πριν από το 2800π.Χ., στην αρχή της εποχής του Χαλκού. Πιθανολογείται ότι η πόλη βυθίστηκε το 1000 π.Χ.Παρά το γεγονός της φυσικής καταστροφής από το νερό με την πάροδο των αιώνων, η διάταξη της πόλης είναι όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια.Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 0Η έρευνα του 2009 βοήθησε σε μεγάλο βαθμό για να χαρτογραφήσει την πόλη. Είναι η πρώτη βυθισμένη πόλη που επαναδημιουργήθηκε ψηφιακά σε τρεις διαστάσεις. Η χαρτογράφηση Σόναρ με τεχνικές που αναπτύχθηκαν για στρατιωτικούς σκοπούς αλλά και για την εύρεση πετρελαϊκών κοιτασμάτων βοήθησε τις πρόσφατες έρευνες.Από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά, τέσσερις ακόμα επιτόπιες έρευνες είχαν προγραμματιστεί, σε συνεργασία ελληνικών υπηρεσιών αλλά και διεθνών πανεπιστήμιων και επιστημόνων. Αυτές οι έρευνες περιλάμβαναν και ανασκαφές. Ενα από τα αποτελέσματα των ερευνών ήταν να αποδείξει ότι η πόλη ήταν το κέντρο μιας ακμάζουσας βιομηχανίας κλωστοϋφαντουργίας. Επίσης, στην περιοχή βρέθηκαν πολλά μεγάλα πιθάρια από την Κρήτη, γεγονός που προδίδει πως η πόλη ήταν και μεγάλο εμπορικό λιμάνι.Από άλλους θεωρείται ότι το Παυλοπέτρι ποντίσθηκε το 375 μ.Χ. από τον ίδιο σεισμό που κατέστρεψε και το Γύθειο. Θεωρείται ότι το παραθαλάσσιο έδαφος σε μεγάλη έκταση μετακινήθηκε και έτσι έγινε αποκοπή της τότε χερσονήσου στην οποία βρισκόταν η Ονου Γνάθος και έτσι δημιουργήθηκε το σημερινό νησί της Ελαφόνησου.Το έργο της αρχαιολογικής ομάδας με επικεφαλής τον των ερευνών Δρ. Τζον Χέντερσον προβλήθηκε σε ντοκιμαντέρ που μεταδόθηκε από το BBC 2 το 2011.Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 1«Είναι ένα από τα λίγα μέρη στον κόσμο όπου μπορείς κυριολεκτικά να κολυμπήσεις κατά μήκος ενός βυθισμένου δρόμου μιας αρχαίας πόλης ή να κοιτάξεις μέσα σε έναν τάφο», δηλώνει ο Δρ. Χέντερσον.Το τρισδιάστατο μοντέλο της βυθισμένης πολιτείας, που παρουσιάστηκε στο βρετανικό δίκτυο, είναι εντυπωσιακό και απεικονίζει μια πόλη ακμάζουσα. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν θραύσματα αντικειμένων, όπως αγγεία μαγειρέματος και πόσης. Βρέθηκαν, ακόμη, υπολείμματα εκατοντάδων τεράστιων πίθων, που χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση αλλά και μεταφορά διαφόρων προϊόντων όπως λαδιού, κρασιού, χρωμάτων, αρωμάτων ακόμα και αγαλματιδίων.Η ελληνική «Πομπηία» βρίσκεται στα νερά της Λακωνίας, κουβαλώντας την ιστορία της στον βυθό.Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 2Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 3Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 4Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο [εικόνες] | iefimerida.gr 5Φωτογραφίες: Βίντεο BBC
Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/371455/paylopetri-i-arhaioteri-vythismeni-poli-toy-kosmoy-vrisketai-konta-stin-elafoniso

Παυλοπέτρι. H βυθισμένη αρχαιοελληνική πόλη που μάγεψε τους αρχαιολόγους και το BBC. Πρώτος την εντόπισε ο Φωκίων Νέγρης το 1904 και την ανέδειξε ο καθηγητής Φλέμινγκ 30.6k Shares Share Tweet Pin Email Η εικόνα της υποβρύχιας πολιτείας που βλέπετε δεν είναι σε κάποια εξωτική περιοχή της λατινικής Αμερικής αλλά δίπλα μας. Στην Ελαφόνησο, κοντά στο Παυλοπέτρι και ο αρχαίος οικισμός του 2800 π.Χ, έχει διατηρηθεί σε άριστη κατάσταση. Το νερό προφύλαξε από τον χρόνο και την ανθρώπινη παρέμβαση, τα περισσότερα από τα κτίσματα. Το εντυπωσιακό είναι ότι βρίσκεται μόλις 4 μέτρα κάτω από τη θάλασσα και ο καθένας μας θα μπορούσε να τα «επισκεφθεί». Ευδιάκριτα είναι τα βυθισμένα διώροφα σπίτια με τους κήπους, οι ναοί, το νεκροταφείο και το λιμάνι. Ως τώρα έχουν εντοπιστεί 15 κτίρια με τουλάχιστον 12 δωμάτια το καθένα, καθώς και ένα πολύπλοκο σύστημα διαχείρισης των υδάτων με κανάλια και σωλήνες νερού. Η πόλη όπως την ανοικοδόμησαν ψηφιακά στη μορφή που είχε πριν βυθιστεί Η πόλη όπως την «ανοικοδόμησαν» οι ερευνητές ψηφιακά στη μορφή που είχε πριν βυθιστεί Διάσπαρτα, σε όλη την έκταση της πόλης υπάρχουν αγάλματα, μεγάλοι πήλινοι αμφορείς, εργαλεία και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Συνολικά καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 9 στρεμμάτων και μάλλον είναι η παλαιότερη βυθισμένη πόλη στον κόσμο. Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι η πόλη καταποντίστηκε από σεισμό 8 ρίχτερ, γύρω στο 1.000 π.Χ ενώ άλλοι μετατοπίζουν το γεγονός στο 375μ.Χ. H ελληνική πόλη κάτω από τη θάλασσα της Ελαφόνησου Το 2011 το BBC παρουσίασε για πρώτη φορά ένα ντοκιμαντέρ για το Παυλοπέτρι, την «πόλη κάτω από τα κύματα» σε τρισδιάστατη αναπαράσταση. Ο γεωλόγος Φωκίων Νέγρης, πρώτος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, είχε περιγράψει την υποβρύχια πολιτεία από το 1904! Η Ελλάδα όμως δεν είχε τα μέσα ούτε και την οικονομική δυνατότητα να αναδείξει τον υποθαλάσσιο θησαυρό. Παυλοπέτρι , αρχαία πόλη Παυλοπέτρι στην Λακωνία. Η βυθισμένη πολιτεία που μάγεψε τους αρχαιολόγους και αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά της. Το 1967 ο καθηγητής Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, Νίκολας Φλέμινγκ, ανακάλυψε την πολιτεία και τον επόμενο χρόνο με ομάδα αρχαιολόγων του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ την χαρτογράφησε, σε συνεργασία με τον Έφορο Αρχαιοτήτων Σπάρτης, καθηγητή Άγγελο Δεληβορριά. Το 2009 επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής ανέλαβε ο Τζον Χέντερσον του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ. Ο Χέντερσον δημιούργησε μια ψηφιακή απεικόνιση που δείχνει με εντυπωσιακό τρόπο, πώς ήταν η πόλη πριν βυθιστεί. Πρακτικά, οι Έλληνες δεν μπορούν να την επισκεφθούν, καθώς δεν έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και οι περισσότεροι μάλλον αγνοούν την ύπαρξή της. Οι διαμαρτυρίες των κατοίκων για τα αγκυροβόλια Μια ανθρώπινη αλυσίδα προστασίας δημιούργησαν κάτοικοι της περιοχής και τουρίστες για το Παυλοπέτρι, διαμαρτυρόμενοι για το αγκυροβόλιο των καραβιών στον όρμο των Βατίκων. Στο πλευρό τους βρέθηκαν δημοτικοί σύμβουλοι από τους δήμους Ελαφονήσου και Μονεμβασίας υποστηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την κίνηση διαμαρτυρίας. «Ο τόπος μας είναι όμορφος, ξεχωριστός, έχει ιστορία, παρόν και μέλλον, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που περνά. Αρκεί να μην επιτρέψουμε να τον πληγώνουν άνθρωποι που βάζουν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το γενικό συμφέρον και την προοπτική των Βατίκων» αναφέρουν οι «Ενεργοί Πολίτες» στην ανακοίνωσή τους. Δείτε μια πτήση του συνεργάτη μας Haanity πάνω από την βυθισμένη πολιτεία:... Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/h-elliniki-poli-kato-apo-ti-thalassa-tis-elafonisou-tin-vrike-o-fokion-negris-to-1904-alla-tin-apokalipse-to-1967-o-vretanos-kathigitis-flemingk/
Παυλοπέτρι. H βυθισμένη αρχαιοελληνική πόλη που μάγεψε τους αρχαιολόγους και το BBC. Πρώτος την εντόπισε ο Φωκίων Νέγρης το 1904 και την ανέδειξε ο καθηγητής Φλέμινγκ 30.6k Shares Share Tweet Pin Email Η εικόνα της υποβρύχιας πολιτείας που βλέπετε δεν είναι σε κάποια εξωτική περιοχή της λατινικής Αμερικής αλλά δίπλα μας. Στην Ελαφόνησο, κοντά στο Παυλοπέτρι και ο αρχαίος οικισμός του 2800 π.Χ, έχει διατηρηθεί σε άριστη κατάσταση. Το νερό προφύλαξε από τον χρόνο και την ανθρώπινη παρέμβαση, τα περισσότερα από τα κτίσματα. Το εντυπωσιακό είναι ότι βρίσκεται μόλις 4 μέτρα κάτω από τη θάλασσα και ο καθένας μας θα μπορούσε να τα «επισκεφθεί». Ευδιάκριτα είναι τα βυθισμένα διώροφα σπίτια με τους κήπους, οι ναοί, το νεκροταφείο και το λιμάνι. Ως τώρα έχουν εντοπιστεί 15 κτίρια με τουλάχιστον 12 δωμάτια το καθένα, καθώς και ένα πολύπλοκο σύστημα διαχείρισης των υδάτων με κανάλια και σωλήνες νερού. Η πόλη όπως την ανοικοδόμησαν ψηφιακά στη μορφή που είχε πριν βυθιστεί Η πόλη όπως την «ανοικοδόμησαν» οι ερευνητές ψηφιακά στη μορφή που είχε πριν βυθιστεί Διάσπαρτα, σε όλη την έκταση της πόλης υπάρχουν αγάλματα, μεγάλοι πήλινοι αμφορείς, εργαλεία και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Συνολικά καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 9 στρεμμάτων και μάλλον είναι η παλαιότερη βυθισμένη πόλη στον κόσμο. Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι η πόλη καταποντίστηκε από σεισμό 8 ρίχτερ, γύρω στο 1.000 π.Χ ενώ άλλοι μετατοπίζουν το γεγονός στο 375μ.Χ. H ελληνική πόλη κάτω από τη θάλασσα της Ελαφόνησου Το 2011 το BBC παρουσίασε για πρώτη φορά ένα ντοκιμαντέρ για το Παυλοπέτρι, την «πόλη κάτω από τα κύματα» σε τρισδιάστατη αναπαράσταση. Ο γεωλόγος Φωκίων Νέγρης, πρώτος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, είχε περιγράψει την υποβρύχια πολιτεία από το 1904! Η Ελλάδα όμως δεν είχε τα μέσα ούτε και την οικονομική δυνατότητα να αναδείξει τον υποθαλάσσιο θησαυρό. Παυλοπέτρι , αρχαία πόλη Παυλοπέτρι στην Λακωνία. Η βυθισμένη πολιτεία που μάγεψε τους αρχαιολόγους και αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά της. Το 1967 ο καθηγητής Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, Νίκολας Φλέμινγκ, ανακάλυψε την πολιτεία και τον επόμενο χρόνο με ομάδα αρχαιολόγων του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ την χαρτογράφησε, σε συνεργασία με τον Έφορο Αρχαιοτήτων Σπάρτης, καθηγητή Άγγελο Δεληβορριά. Το 2009 επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής ανέλαβε ο Τζον Χέντερσον του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ. Ο Χέντερσον δημιούργησε μια ψηφιακή απεικόνιση που δείχνει με εντυπωσιακό τρόπο, πώς ήταν η πόλη πριν βυθιστεί. Πρακτικά, οι Έλληνες δεν μπορούν να την επισκεφθούν, καθώς δεν έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και οι περισσότεροι μάλλον αγνοούν την ύπαρξή της. Οι διαμαρτυρίες των κατοίκων για τα αγκυροβόλια Μια ανθρώπινη αλυσίδα προστασίας δημιούργησαν κάτοικοι της περιοχής και τουρίστες για το Παυλοπέτρι, διαμαρτυρόμενοι για το αγκυροβόλιο των καραβιών στον όρμο των Βατίκων. Στο πλευρό τους βρέθηκαν δημοτικοί σύμβουλοι από τους δήμους Ελαφονήσου και Μονεμβασίας υποστηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την κίνηση διαμαρτυρίας. «Ο τόπος μας είναι όμορφος, ξεχωριστός, έχει ιστορία, παρόν και μέλλον, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που περνά. Αρκεί να μην επιτρέψουμε να τον πληγώνουν άνθρωποι που βάζουν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το γενικό συμφέρον και την προοπτική των Βατίκων» αναφέρουν οι «Ενεργοί Πολίτες» στην ανακοίνωσή τους. Δείτε μια πτήση του συνεργάτη μας Haanity πάνω από την βυθισμένη πολιτεία:... Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/h-elliniki-poli-kato-apo-ti-thalassa-tis-elafonisou-tin-vrike-o-fokion-negris-to-1904-alla-tin-apokalipse-to-1967-o-vretanos-kathigitis-flemingk/
 
Με μνημειακά κτήρια,
κλειστούς κεραμικούς κλιβάνους,
και εντυπωσιακές περιμετρικές τάφρους
 
Συμπληρώθηκε, την περασμένη βδομάδα, με εντυπωσιακά και ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα η δέκατη ανασκαφική περίοδος του Προγράμματος Αρχαιολογίας και Αρχαιολογικής Εθνογραφίας της Κουτρουλού Μαγούλας. Ο τεχνητός γήλοφος της Κουτρουλού Μαγούλας, εντός των ορίων του χωριού Βαρδαλή και κοντά στο Νέο Μοναστήρι Φθιώτιδας, έχει έκταση περίπου 37 στρέμματα και ύψος 6.6 μ. περίπου.
 
Φωτ.: ΥΠΠΟΑ.
Ουσιαστικά πρόκειται για οικισμό που κατοικήθηκε στη Μέση Νεολιθική (6000-5800 π.Χ. περίπου), ενώ κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (15ος -14ος αιων. π.Χ.) και κατά τον 12ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιήθηκε για ταφές.
 
Ανάμεσα στα φετινά ευρήματα διακρίνεται η ολοκλήρωση της αποκάλυψης ενός εντυπωσιακού κτιρίου της Μέσης Νεολιθικής, το οποίο βρέθηκε στο ψηλότερο σημείο του οικισμού.
 
Οι πέτρινοι τοίχοι του έχουν διαστάσεις εξωτερικά 9.50 Χ 8.50 μ. περίπου, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα αυτής της εποχής που έχουν βρεθεί στον ελλαδικό χώρο. Για τους τοίχους του χρησιμοποιήθηκαν πέτρες πάνω από ένα μέτρο ύψος, σε αντίθεση με τα άλλα κτίρια του οικισμού. Το μεγάλο αυτό, μάλλον κοινοτικό και ίσως και μνημειακό για την εποχή κτίριο, είχε ακόμη έναν εξωτερικό, εντυπωσιακό τοίχο αντιστήριξης. Σε ανώτερο επίπεδο και στον ίδιο περίπου χώρο κτίστηκε αργότερα ένα ακόμη κτίριο.
 
Ο ρόλος και η χρήση του κτιρίου  είναι ακόμη άγνωστα. Φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια και ότι υπέστη μια σειρά από επισκευές και τροποποιήσεις. Σε κάποιες από τις φάσεις του, στο κτίριο συμβίωναν άνθρωποι και οικόσιτα ζώα.
 
Ένα συγκρότημα κλειστών κεραμικών κλιβάνων το οποίο βρέθηκε στις παρυφές του οικισμού και το οποίο είχε υποστεί καύση είναι ένα ακόμη σημαντικό εύρημα. Ένας από τους κλιβάνους διατηρεί πολύ καλά το δάπεδο και μέρος των τοίχων του που ήταν επιχρισμένοι  με κονίαμα, όπως πιθανόν  και η θόλος του.
 
Ο κλίβανος εδραζόταν σε πήλινη επιχρισμένη πλατφόρμα. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν κεραμικά αγγεία που είχαν υποστεί ατελή καύση. «Το σημαντικό και σπάνιο αυτό εύρημα μαρτυρεί την εξειδικευμένη τεχνολογική γνώση των Νεολιθικών κατοίκων του οικισμού», δήλωσε η κ. Νίνα Κυπαρίσση- Αποστολίκα η οποία συνδιευθύνει την ανασκαφή με τον καθηγητή Δρ. Γιάννη Χαμηλάκη (Πανεπιστήμιο Μπράουν, ΗΠΑ).
 
Τέλος, οι φετινές ανασκαφές απέδειξαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο οικισμός περιβαλλόταν από περιμετρικές τάφρους, μεγάλα, μάλλον κοινοτικά έργα με πολλές κοινωνικές, συμβολικές, και πρακτικές λειτουργίες. Αποκαλύφθηκε, κατά τις φετινές ανασκαφές, ένα τμήμα μιας τέτοιας μεγάλης τάφρου, σε βάθος 4 μ. περίπου από τη σημερινή επιφάνεια. Φαίνεται ότι το αρχικό βάθος του ήταν περίπου 2 μ., ενώ το πλάτος του τουλάχιστον 4 μ., και σε άλλα σημεία πολύ μεγαλύτερο.
 
Οι κάτοικοι της Νεολιθικής είχαν κόψει το φυσικό υπόβαθρο και δημιούργησαν σκαλοπάτια, εντός της τάφρου, για να διευκολύνουν το σκάψιμο αλλά και για να μπορούν να πάρουν νερό απ' αυτό ή ίσως και πηλό. «Δεδομένου του μεγέθους του οικισμού, ο χρόνος και η προσπάθεια που επενδύθηκε στη δημιουργία και τη συντήρηση αυτών των τάφρων είναι εντυπωσιακά. Τα έργα αυτά θα συνιστούσαν ένα κεντρικό στοιχείο στην υλική και κοινωνική ζωή της κοινότητας», δήλωσε ο κ. Γιάννης Χαμηλάκης.
 
Η ανασκαφική έρευνα  απέδωσε από την ίδια θέση και αρκετά πήλινα ειδώλια όπως και ομοιώματα οικίσκων, που προστέθηκαν στην ήδη εντυπωσιακή -σε αριθμό και ποικιλία- συλλογή ειδωλίων που ξεπερνά τα 400.
 
Με παράσταση δίπλα στις τομές, την οποία παρακολούθησαν περίπου 200 κάτοικοι της περιοχής, έκλεισε η ανασκαφική περίοδος. Ο τίτλος της ήταν «Γυναίκα», ένα έργο που  συνδύασε αρχαιολογικές ερμηνείες με σημερινές αναφορές στη σχέση των φύλων.
 
Συνεχίστηκε και φέτος η συστηματική έρευνα αρχαιολογικής εθνογραφίας. Είναι ένα  πρόγραμμα που ξεκίνησε επίσημα το 2010 ως συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας και του Πανεπιστήμιο Μπράουν και με διετή συμμετοχή του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου Λονδίνου (UCL) με επικεφαλής τον Δρ. Βασίλη Τσάμη. Η συνεργασία τελεί υπό την αιγίδα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών. Στη φετινή περίοδο συμμετείχαν φοιτητές και αρχαιολόγοι από πανεπιστήμια και άλλα ιδρύματα της Ελλάδας, των Η.ΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ολλανδίας, και της Ταΐβάν.

ΠΗΓΗ: Υπ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 26.7.2019.

ΛΕΞΕΙΣ: νεολιθικος Οικισμος, Φθιωτιδα, κεραμικος κλιβανος, ταφρος, Κουτρουλου Μαγουλα, τεχνητος γηλοφος, Βαρδαλη, Νεο Μοναστηρι, νεολιθικη εποχη
Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ερωτήματα ανακύπτουν ως προς την τοποθεσία στην προϊστορική Ελλάδα από όπου προέρχονται τα ονόματα της Ελλάδας και των Ελλήνων. Οι συγγραφείς μας μεταφέρουν σε τρεις τοποθεσίες που σήμερα συναγωνίζονται για τον τίτλο. "Λίκνο του Ελληνισμού". Όλα βρίσκονται μέσα στα όρια της αρχαίας Θεσσαλίας στο βόρειο τμήμα της κεντρικής Ελλάδας, μια περιοχή γνωστή για τους μυθικούς ήρωες, τους θεούς και τους παλιούς μύθους.
 Picture
 
​Το AHEPAN Η επίσημη έκδοση του Αμερικανικού Ελληνικού Εκπαιδευτικού Προοδευτικού Συλλόγου
Χειμώνας 2018 ​
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΗ ΕΛΛΑΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ;
ΕΠΙΣΗΣ: ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΔΥΣΣΕΑΣ
ΕΛΛΑΣ, Ο ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΗΣ.
Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΠΟΥ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΕΛΑΒΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ
JAMES G. BRIANAS, PH. D. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΗΠΑ
 
ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΑΪΚΟΥΣΗΣ, MSC. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ  ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΕΛΛΑΣ 
 
ΜΕΡΟΣ Ι
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ, Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ  ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ - Η αρχή
 
Αποδεικτικά στοιχεία για την προέλευση των ονομασιών Ελλάς και Έλληνες προέρχονται από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς που δείχνουν την γενεαλογία της ελληνικής φυλής... Ήταν η «συλλογική μνήμη» του παρελθόντος που βρέθηκε στο μύθο και στους θρύλους, περνώντας από το γενιά σε γενιά, από πατέρα σε γιο, που μας δίνει κάποια κατανόηση της ελληνικής προϊστορίας. Μέσα από τη διάνοιά τους, ανέπτυξαν έναν λογικό τρόπο να εξηγήσουν τον φυσικό κόσμο γύρω τους, τη δημιουργία της γης και τις πολυάριθμες εκφάνσεις της, και τους αθάνατους θεούς που διάλεξαν πράξεις του εαυτού τους και του θνητού. Επίσης, ήταν μέσα από τη φαντασία τους ότι ήταν σε θέση να εξηγήσουν τα ανεξήγητα και να φέρουν τάξη στη ζωή και την καθημερινή ζωή. Ήταν αυτή η δύναμη του μυαλού και το θαρραλέο πνεύμα τους που έδωσε το μεγαλείο της δόξας που η Ελλάδα ήταν η δύναμη που επηρέασε τους μελετητές και τους σπουδαστές της ιστορίας παγκοσμίως.
 
... Οι Έλληνες είχαν μια ιστορία μιας καταστροφικής πλημμύρας (μια τρίτη ιστορία πλημμυρών βρίσκεται στο σουμεριανό έπος του Γκίλγκαμες, 2.500 π.Χ.) που σχεδόν εξαφάνισε την ανθρωπότητα, εκτός από δύο ανθρώπους, τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα, τους οποίους ο Ολύμπιος θεός, ο Δίας (δηλ. Ένας αξιοσέβαστος πατέρας, ένας νομοθέτης) του είπε να κατασκευάσει μία σχεδία που θα του επέτρεπε να επιβιώσει από την πλημμύρα. Η σχεδία λέγεται ότι έχει προσγειωθεί στη οροσειρά της νότιας Ηπείρου ή στα όρη Όθρυος που συνορεύουν με τη νότια Θεσσαλία. Πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας και η Πανδώρα, ήταν αυτός ο Έλληνας από τον οποίο προέρχονταν τα ονόματα Ελλάς και Έλληνες και από την Πανδώρα υπήρχε ένα εγγόνι του Δευκαλίωνα με το όνομα Γκρέκος, ένα όνομα που δημιούργησε κάποια σύγχυση στην ονομασία του ελληνικού κράτους.
 
Η αρχαία χώρα της Θεσσαλίας
 
Αν ένας ή περισσότεροι από τους τόπους και τις τοποθεσίες που πρόκειται να εντοπίσουμε, μπορεί να θεωρηθεί το "Λίκνο του Ελληνισμού", έτσι και με μια μακροοικονομική έννοια μπορεί να γίνει η γη της Θεσσαλίας. Από την Θεσσαλία και την Κρήτη προέρχονται οι περισσότερες πληροφορίες για την πρώιμη ελληνική περίοδο των νεολιθικών χρόνων (7000-3000 π.Χ.). Είναι επίσης εδώ που πολλοί από τους μύθους και θρύλους της αρχαίας Ελλάδας προήλθαν - από τους αθάνατους θεούς του Ολύμπου στο όρος του Ολύμπου, που διασχίζει τη νότια Μακεδονία και τη βόρεια Θεσσαλία, στη γη των Τιτάνων και των Γιγάντων στα ανατολικά του όρους Όθρυς της Θεσσαλίας και στη γη των Νυμφών στο όρος Όσσα ανάμεσα σε δύο σειρές ιεραρχίας και τους πολλούς θνητούς ήρωες και τους μικρότερους θεούς, όπως ο Ασκληπιός των Τρικάλων, του οποίου τα ιερά (ιαματικά λουτρά) εισέρχονταν στην ηπειρωτική και την ασιατική Ελλάδα, ο Ιάσωνας του Βόλου των Αργοναυτών, ο Αχιλλέας της Φθίας και η φήμη του Τρωικού πολέμου στην Ελλάδα, καθώς και το όρος της Τραχίνης στη σύγχρονη Ηράκλεια (κοντά στη Λαμία και τις Θερμοπύλες) στην αρχαία νότια Θεσσαλία που ήταν η τελευταία κατοικία του Ηρακλή. Και πριν από την άνοδο της Αθήνας και της Σπάρτης, ήταν η Θεσσαλία με τα πλούσια αγροτικά εδάφη της και την φημισμένη ιπποτροφία που κατέχει εξέχουσα θέση στον ελληνικό κόσμο που βγαίνει από τους σκοτεινούς χρόνους της Ελλάδας τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. Ο πλούτος των αριστοκρατικών τους οικογενειών αναγνωρίστηκε καλά όπως ήταν η στρατιωτική ανδρεία της περιοχής και οι πλούσιες γιορτές και η ζεστή φιλοξενία.
 
 
Τι λένε οι Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς για την Ελλάδα
Picture
Ο Στράβων το 10 π.Χ. ένας πολυταξιδεμένος Έλληνας συγγραφέας και γιατρός από τη Μικρά Ασία έγραψε στο μνημειώδες έργο του «Γεωγραφία», περίπου δύο πιθανές αρχαίες πόλεις της Θεσσαλίας από τις οποίες η Ελλάδα πήρε το όνομα «Ελλάς». Ο ένας είναι δυτικά των Φαρσάλων στη νοτιοανατολική Θεσσαλία και ο άλλος στη Μελιτέα νοτιότερα περίπου 15 μίλια. Αυτό το είπε, προσπαθώντας να διευκρινίσει γιατί αναφέρονται  κάποιοι στην «Ελλάδα ¨σαν πόλη και κάποιοι σαν  χώρα.

​Μιλώντας για την «Ελλάδα» ως χώρα, (κάποιοι) λένε ότι εκτείνεται από τα Παλαιοφάρσαλα στην Φθιωτική Θήβα, και αυτή η χώρα είναι μέρος που υπέκειτο στον Αχιλλέα. Όσο για εκείνους που μιλάνε για την «Ελλάδα» ως πόλη, οι Φαρσαλινοί δίνουν απόσταση εξήντα στάδια (περίπου 6 μίλια) από την πόλη τους μια πόλη σε ερείπια (Κτούρι, στο σημερινό χωριό Ελληνικό) που θεωρούν ότι είναι η «Ελλάδα» - ενώ οι Μελιταίοι λένε ότι η Ελλάδα βρισκόταν περίπου δέκα στάδια μακριά (1 μίλι) από τον τόπο τους στην άλλη πλευρά του ποταμού Ενιπέα (στη σημερινή πόλη της Φιλιαδόνας), τον καιρό που η πόλη τους ονομαζόταν Πύρρα και ότι ήταν από την Ελλάδα, που βρισκόταν σε μια χαμηλή περιοχή, που οι Έλληνες μετανάστευσαν στην πόλη τους και μνημονεύουν μαρτυρία τάφου του Έλληνα, γιου του Δευκαλίωνος και της Πύρρας που βρίσκεται στον τόπο τους. Αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι οι Δευκάλιοι κυβερνούσαν την Φθία και με μια λέξη πάνω στη Θεσσαλία ".
 
Ο Ησίοδος (700 π.Χ.) στον "Κατάλογο των Γυναικών", που υπάρχει μόνο σε θραύσματα, περιγράφει τη γενεαλογία του Έλληνα που τον χαρακτήριζε ως πολεμιστή ήρωα από τη γενιά του Δευκαλίωνα.
Ο Θουκυδίδης (420 π.Χ.) περιγράφει τον Έλληνα ως γιο του Δευκαλίωνα στη Φθιώτιδα, 
Ο Παυσανίας (150 μ.Χ.) που αναφέρεται στην «Ελλάδα» της Θεσσαλίας ως θεμελίωση της ελληνικής φυλής. Χωρίς αναφορά από το Στράβωνα ή άλλους αρχαίους συγγραφείς (αλλά από μερικούς πρόσφατους συγγραφείς), ένας τρίτος τόπος αξιώνει τον τίτλο της «Ελλάδας». Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του ποταμού Σπερχειού, νοτιοδυτικά της πόλης  Σπερχειάδα, στην τοποθεσία Ελληνικά στην Άνω Φτέρη.
 
Ενώ η ετυμολογία του ονόματος «Ελλάς» γίνεται ξεκάθαρη, το όνομα της Γραίσια -Graecia δεν είναι. Ήταν οι Ρωμαίοι που ονόμασαν τους Έλληνες Graeci. Ο Αριστοτέλης (320 π.Χ.) δήλωσε ότι στην αρχαιότητα οι Γραικοί κατοικούσαν στην περιοχή γύρω από το ιερό της Δωδώνης και του Αχελώου ποταμού στη βορειοδυτική Ιόνια πλευρά της Ελλάδας στην περιοχή της Ηπείρου. Από εκεί, υποτίθεται ότι οι Ιταλοί στην αντίθετη πλευρά του Ιονίου υιοθέτησαν το όνομα των Γραικών για όλη τη γη των Ελλήνων. Ο Στέφανος Βυζάντιος (550 μ.Χ.), που αναφέρει αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, έγραφε ότι προέρχεται από το Γκρέκο το όνομα Γραικία. Αλλά για τους Έλληνες σε όλη την ιστορία, είναι το όνομα «Ελλάς» που αναφέρεται στη χώρα τους.
 
 
ΜΕΡΟΣ 2o
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 1 ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΦΑΡΣΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 2 ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΤΕΑ ΩΣ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΕΛΛΑΣ»
 
Τοποθεσία 1 – «Ελλάς» στο Κτούρι στο χωριό Ελληνικό δυτικά των Φαρσάλων
 
Τα Φάρσαλα, συσχετίζονται συχνά με την τοποθεσία του παλατιού του ήρωα  Αχιλλέα, βρίσκονται 30 μίλια δυτικά της πόλης του Βόλου, απ’ όπου ξεκίνησε το θρυλικό ταξίδι του Ιάσονα και των Αργοναυτών. Έξι μίλια δυτικά από τη Φάρσαλα είναι ένας λόφος που ονομάζεται Κτούρι. Εδώ δεσπόζει μια υψηλή κορυφογραμμή ύψους 600 ποδιών, που εκτείνεται βόρεια και νότια για σχεδόν ½ μίλι. Η κορυφή της είναι φαρδιά και επίπεδη και έχει πανοραμική θέα της Θεσσαλικής πεδιάδας. Μέσα στην κορυφή είναι υπολείμματα πολυγωνικού τοίχου. Ένα παρόμοιο κατώτερο τοίχωμα περιβάλλει την κορυφογραμμή για απόσταση περίπου ενός μιλίου. Οι κάτοικοι της περιοχής πιστεύουν ότι αυτή η τοποθεσία προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα.
Picture
​Ήταν εδώ το 2003 ο Γιώργος Γκουντούλας (παραπλεύρως) που έφερε για πρώτη φορά τον συγγραφέα James Brianas στην περιοχή

Picture
​Το 2006, ο Γρηγόρης Γκουντόπουλος (αριστερά φωτογραφία) και ο Μπριάνας ανέβηκαν στην κορυφή μέσα σε άσχημο έδαφος από βράχους και ογκόλιθους, πεσμένοι πολλοί από τους αρχικούς τοίχους τα τελευταία 3.000 χρόνια.

Στον πάτο της κορυφογραμμής προς τα νότια και δυτικά βρίσκεται ένα αποξηραμένο ποτάμι με τοίχους από τοιχοποιία, που καταλήγει στο βορρά. Μικρές ανασκαφές κοντά στον τελευταίο αιώνα αποκάλυψαν τα θεμέλια ενός αρχαίου ναού στο σημερινό χώρο μιας μικρής ελληνικής εκκλησίας. Παρουσιάστηκαν επίσης τεμάχια (κεραμικά κομμάτια), πολλά από τα οποία σχετίζονταν με τη Μυκηναϊκή περίοδο (1.650 έως 1.100 π.Χ.), δείχνοντας σαφώς μια σχέση με την περίοδο του Τρωικού Πολέμου και πέραν αυτής.
Picture
​Ένα κομμάτι ξεχωρίζει - που δείχνει μία αρματοδρομία από αγώνες προς τιμή του ξαδέλφου του Αχιλλέα, Πατρόκλου, που σκοτώθηκε στην Τροία. Επάνω και δεξιά το όνομα "Axileus" εμφανίζεται. Το θραύσμα έχει χρονολογηθεί στο 580-590 π.Χ. Σήμερα, η βάση του λόφου, από το βορρά και το νότο, είναι εύκολα προσβάσιμη από πλακόστρωτους δρόμους. Τα αγροτεμάχια περιβάλλουν ολόκληρο το χώρο με το μικρό χωριό Ελληνικό που συνορεύει με την κορυφογραμμή του νότου του. Ο ιστορικός Αθανάσιος Καρατόλιας, συνάδελφος των συγγραφέων από την πόλη της Λάρισας στα βόρεια, γράφει εκτενώς από το 1965 ότι η έρευνα δείχνει σαφώς στο Κτούρι σαν το χώρο της «Ελλάδος», υπόθεση που αμφισβητείται από τους κατοίκους και την έρευνα στην επόμενη τοποθεσία.

​Τοποθεσία 2 - Ελλάδα στην Φιλιαδόνα κοντά στην πόλη της Μελιταίας
 
Δεκαπέντε μίλια νότια από τα Φάρσαλα μέσω των βουνών του Ναρθακίου και συνορεύοντας προς τα ανατολικά με τα ανθεκτικά βουνά της Όθρυος, όπου και οι θρυλικοί Τιτάνες, βρίσκεται η αρχαία πόλη Μελιταία, η οποία νωρίτερα στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Πύρρα. Ένας πλακόστρωτος δρόμος οδηγεί στην κορυφή του υψώματος και στην ακρόπολη όπου ο κατασκευασμένος δρόμος οδηγεί στην κορυφή του λόφου και στην ακρόπολη όπου τα ερείπια θεμελίωσης είναι σαφώς ορατά. Από την ακρόπολη, με την ευρεία θέα της κάτω κοιλάδας, υπάρχει ένας τοίχος ο οποίος, όπως και οι περισσότεροι λόφοι, εκτείνεται κάτω από την αρχαία πόλη. Τα υπόλοιπα του τοίχου είναι ορατά στην κάτω πόλη. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο φημισμένος τάφος του Έλληνα, γιου του Δευκαλίωνα και της Πύρρας.
Picture
​Η φωτογραφία (παραπλεύρως) δείχνει τους συγγραφείς, ο Μπριάνας αριστερά και ο Μπαϊκούσης δεξιά, στο κέντρο της πόλης, όπου ο άνδρας από την αρχαιότητα, το όνομα του οποίου έχει συμβολίσει την ελληνική φυλή, προφανώς βρίσκεται, αλλά δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί.

Δύο μίλια βορειοανατολικά της Μελιταίας είναι το χωριό Φιλιαδόνα, με τεράστιους τοίχους σε ερείπια, όπου η δεύτερη περιοχή αγωνίζεται να αναγνωριστεί ως ο αρχαιολογικός χώρος της πόλης «Ελλάς». Όπως ανέφερε ο Στράβων 19 π.Χ. η τοποθεσία βρίσκεται σε απόσταση ενός μιλίου από τον ποταμό Ενιπέα και εντοπίζεται σε μια χαμηλότατη συνοικία λίγο έξω από τη Φιλιαδόνα. Ο Σπύρος Μπαϊκούσης γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί και για πολλά χρόνια έχει κάνει εκτεταμένες έρευνες που τον οδήγησαν να πιστέψει ότι αυτή είναι η τοποθεσία της αρχαίας πόλης «Ελλάς».
Picture
​​
​Εμφανίζεται [Σπύρος Μπαϊκούσης] δείχνοντας την τοποθεσία που βρίσκεται κάτω από την μακριά κορυφογραμμή.

Picture
​Απλά περπατώντας ανάμεσα στις σειρές οργωμένων γεωργικών εκτάσεων, τα θραύσματα και τα τεχνουργήματα μπορούν να βρεθούν απλωμένα στο έδαφος. Πολλά, σύμφωνα με τον Μπαϊκούση, είναι από τη νεολιθική εποχή, όπως αυτά τα μικρά ειδώλια (ύψους 8 εκατοστών / 3 ίντσες) περίπου 3.000 π.Χ. που δείχνουν το κεφάλι του άνδρα και τον κορμό της κυρίας. Σύμφωνα με το μύθο, εδώ ιδρύει ο Έλλην την πόλη με την ονομασία «Ελλάς» και τους ανθρώπους που κατοικούσαν εκεί,  Έλληνες.​

​ΜΕΡΟΣ 3ο
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 3 ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΣΠΕΡΧΕΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΟ «ΕΛΛΑΣ» ΚΑΙ ΤΟΥΣ «ΕΛΛΗΝΕΣ»
 
Τοποθεσία 3: Η «Ελλάς» κοντά στην Σπερχειάδα στην Άνω Φτέρη σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Ελληνικά
 
Είκοσι μίλια νοτιοδυτικά της Μελιταίας και δεκαπέντε μίλια δυτικά της πόλης της Λαμίας βρίσκεται η τρίτη περιοχή που αγωνίζεται για τον τίτλο της αρχαίας πόλης «Ελλάς». Βρίσκεται στη νότια πλευρά του ποταμού Σπερχειού, περίπου τέσσερα μίλια νοτιοδυτικά της πόλης της Σπερχειάδας.
Picture
​Βρίσκεται σε λοφώδες έδαφος σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Ελληνικά κοντά στο χωριό Άνω Φτέρη.

Picture
​Στερεοί ορθογώνιοι τοίχοι καθώς και υπολείμματα εντοπίζονται ορατά σε όλη την τοποθεσία που εκτείνεται σε αρκετές εκατοντάδες πόδια κάτω από την κοιλάδα

​Ο λόγος που δεν εντοπίστηκε στην αρχαιότητα ως πιθανός χώρος για την Ελλάδα είναι πιθανότατα η πρωταρχική θέση εκείνης της εποχής των αριστοκρατικών οικογενειών που βρισκόταν βορειότερα στα Φάρσαλα και τη Μελιταία, οι οποίες ξεχνούν τις ισχυρές σχέσεις με το ιστορικό τους παρελθόν σε σύγκριση με τους λιγότερο επηρεασμένους Μαλιανούς ψαράδες και τους Αινιανούς πληθυσμούς που κατοικούσαν εν συνεχεία στην κοιλάδα του ποταμού Σπερχειού. Αν και η περιοχή ήταν εκείνη την εποχή μέρος της Θεσσαλίας, πολιτικά ήταν περισσότερο μια εξάρτηση από τη Θεσσαλία. Οι συνάδελφοι των συγγραφέων που διαμένουν στην περιοχή αποδεικνύουν την ιστορική σημασία αυτής της περιοχής όχι μόνο ως τόπο για την αρχαία Ελλάδα αλλά και απέναντι από την τοποθεσία στη βόρεια πλευρά του ποταμού που πιστεύουν ότι είναι η περιοχή της Φθιώτιδας του Ομήρου, τοποθεσία του ανακτόρου του Αχιλλέα.
Picture
​Ο καθηγητής Μπριάνας, αριστερά, με τους συνεργάτες του –έναν εκπαιδευτικό, έναν αρχαιολόγο, δύο ιστορικούς, νωρίτερα σε ένα ερευνητικό ταξίδι το 2011 στις τοποθεσίες «Ελλάς» και την Φθεία ου Αχιλλέα, στην κοιλάδα του Σπερχειού

Αυτές οι αμφιλεγόμενες τοποθεσίες, τις οποίες μπορούν να πιστοποιήσουν και οι Φαρσαλινοί και οι Μελιταίοι, εκφράστηκαν σε μια διεθνή διάσκεψη του 2014 που χρηματοδοτήθηκε από τους συγγραφείς και συνεργάτες μας στην πόλη της Λαμίας (βλ. www.councilofachilles.org και www.achillesfoyndation.org). Οι ανασκαφές, οι οποίες μέχρι τώρα δεν έχουν πραγματοποιηθεί, έχουν καθυστερήσει για σαφείς απαντήσεις σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της ανακάλυψης του τάφου του Έλληνα που θα ήταν ένα μνημειώδες εύρημα. Οι αρχαιολόγοι βρίσκονται στο πεδίο, αλλά τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας και ιδιαίτερα η έλλειψη χρηματοδότησης καταστέλλει την πρόοδο. 
 
Η «Ελλάς» και οι «Έλληνες» εντοπίστηκαν στην Ιλιάδα του Ομήρου
 
Η Ιλιάδα του Ομήρου μπορεί να καταλάβει την πραγματική θέση του όρου «Ελλάς» στη χώρα. Από τα 29 ελληνικά βασίλεια που πολέμησαν στον Τρωικό πόλεμο, ήταν μόνον ο Αχιλλέας και τα στρατεύματά του Μυρμιδώνες, που αναγνωρίστηκαν ως «Έλληνες» από την Ελλάδα. Ο Όμηρος δήλωσε: «-Όλοι όσοι ζούσαν στο Πελασγικό Άργος, το μεγάλο στράτευμα  από την Άλο και την Αλόπη και την Τραχίνη, οι άντρες της Φθίας και της Ελλάδας όπου οι γυναίκες είναι ένα θαύμα, όλοι οι μαχητές που ονομάζονταν Αχαιοί, Έλληνες και Μυρμιδόνες με πενήντα πλοία και ο Αχιλλέας ήταν ο ηγέτης τους ". Για να εντοπισθεί το παλάτι του Αχιλλέα στη Φθία πρέπει να εντοπισθεί η «Ελλάς». Αλλά λιγότερη αρχαιολογική προσοχή έχει επικεντρωθεί στη Θεσσαλία από ό, τι στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας. Μια άλλη ένδειξη έρχεται και πάλι στην Ιλιάδα όταν λέει ο Φοίνιξ, σύμβουλος του Αχιλλέα. "Ξεκίνησα για πρώτη φορά από την Ελλάδα – αποφεύγοντας μια διαμάχη με τον πατέρα μου - και έφυγα μέσα σε όλη την έκταση της Ελλάδας και κέρδισα το καλό σκοτεινό χώμα της Φθίας, μητέρα κοπαδιών, έφτασα στον βασιλιά και ο Πηλέας (πατέρας του Αχιλλέα ) μου παρέσχε μία βασιλική υποδοχή". (Τελικά, ο Πηλέας έκανε τον Φοίνικα βασιλιά των Δολόπων, στην ορεινή περιοχή δυτικά του βασιλείου του Πηλέα και του Αχιλλέα).
 
Αποδεχόμενοι την αξιοπιστία της Ιλιάδας, η έρευνα της οποίας συνεχίζει να επιβεβαιώνει ότι υπήρξε ένας Τρωικός Πόλεμος και ήταν πραγματικοί άνθρωποι, τότε ο Φοίνιξ για να φύγει "μέσα από όλη την έκταση της Ελλάδας και της Φθίας (πιθανώς σήμερα Φάρσαλα) είναι μεγάλη και θα να είναι ένα μάλλον δύσκολο ταξίδι; Αν ναι, από τη Μελιταία προς τη Φθία θα ήταν η διαδρομή, που καλύπτει 15 μίλια πεδιάδων και τραχείς λόφους. Από το Κτούρι στο Ελληνικό ή από την Άνω Φτέρη στο Ελληνικό θα ήταν λιγότερο απομακρυσμένο και όχι πολύ δύσκολο. Η Φιλιαδόνα στη Μελιταία πιθανότατα να είναι η περιοχή της Ελλάδας. Αλλά είναι για τους μελετητές, και ακόμα καλύτερα, ανασκαφές να δώσουν την απάντηση.
 
Συμπέρασμα
 
Οι αρχαιολόγοι, οι ερευνητές και οι μελετητές της ιστορίας μπορούν να θεωρήσουν από τις προκαταρκτικές αποδείξεις ποια τοποθεσία πιθανότατα ταιριάζει με την ένδειξη "το λίκνο του Ελληνισμού". Οι κάτοικοι και οι συνεργάτες από κάθε τοποθεσία πιστεύουν ότι έχουν την απάντηση. Όχι μόνο αυτό, αλλά ο ενθουσιασμός που έστειλαν αποκάλυψαν το πάθος που πρέπει να γνωστοποιήσουν με κάποιο τρόπο τη σημασία της γνώσης της γενέτειρας της ελληνικής πατρίδας των προγόνων. Την Ελλάδα και τους ανθρώπους που ονομάζονταν Έλληνες. Τα ευρήματά μας που εντοπίστηκαν μέσω αυτού του άρθρου και η υποστήριξη φωτογραφιών παρέχουν σημαντικό λόγο για περαιτέρω διερεύνηση. Αλλά χωρίς συστηματικό σχεδιασμό και ανασκαφές έχουμε μόνο εικασίες και υποθέσεις. Μέχρι τότε θα αφήσουμε τους αναγνώστες να αποφασίσουν ποια περιοχή έδωσε το όνομά της στο έθνος που από τους Έλληνες ονομάζεται «Ελλάς»:
 
Χτούρι / Ελληνικό στη Φάρσαλα - Φιλιαδόνα στη Μελιταία - Άνω Φτέρη / Ελληνικά στην Σπερχειάδα

Ο καθηγητής Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρώνσε ενα συναρπαστικό ταξίδι Γνώσης: ➡️Στην αστρονομική χρονολόγηση της επιστροφής του Οδυσσέα. ➡️Στις γενετικές έρευνες και η προέλευση των Ελλήνων ➡️Στην ανακάλυψη ενός μεγάλου κενού χώρου στην πυραμίδα του Χέοπα ➡️Η μεταβολή του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου από το σχήμα της πυραμίδας #krititvnadeis #antitheseisKrititv Μάθετε περισσότερα: www.cretetv.gr Facebook: www.facebook.com/AntitheseisKrititv/

Η Τρανή δικαίωση του Άρη Πουλιανού που πέρασε απαρατήρητη !
Ο Καθηγητής κ. Αρης Πουλιανός, μέλος τού Μόνιμου Διεθνούς Ινστιτούτου Ανθρωπολογικών καί Εθνολογικών Επιστημών τής UNESCO, δικαιώνεται γιά μία ακόμη φορά από τήν διεθνή επιστημονική κοινότητα. Θεμελίωσε μέ ακλόνητα επιστημονικά στοιχεία :
– ΤΗΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ.
– ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
– ΤΗΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΤΟ ΠΡΟΣ ΒΟΡΡΑ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
– ΑΝΕΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΕΩΛΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΑΦΡΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ.
– ΚΑΤΕΡΡΙΨΕ ΤΑ ΜΩΡΟΦΙΛΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΙΝΔΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ, ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΜΟΕΘΝΙΑΣ.
Τά ευρήματα στά Πετράλωνα τής Χαλκιδικής, στήν Τρίλλια καί στό Ελαιοχώρι, τόν καθιστούν ζωντανό θρύλο τών Ελλήνων καί οι αγώνες μισού αιώνα επιστημονικού καί όχι μόνο, μόχθου, ο διωγμός του καί οί περιπέτειές του στίς αίθουσες τών δικαστηρίων, τόν ανέδειξαν σέ έναν από τούς επιφανέστερους ΕΡΓΑΤΕΣ τής ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ διεθνώς.Δικαίωση για τον Α.Πουλιανό από Καίμπριτζ και Ευρωπαϊκή Ανθρωπολογική Ένωση. Το Καίμπριτζ επιμένει, ψέγει το υπ. Πολιτισμού: 700.000 (και όχι 300.000) χρόνων το κρανίο των Πετραλώνων.

Παράλληλα με τις εργασίες του 18ου Συνεδρίου της Πανευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ενώσεως, που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα 3-6 Σεπτεμβρίου 2012, συνεδρίασε τρις το Διοικητικό της Συμβούλιο. Ανάμεσα σ’ άλλα ζητήματα εξετάσθηκαν κι εκείνα που σχετίζονται με:
– Το Σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής.
– Το κρανίο του Αρχανθρώπου και
– Την ακατανόητη απομάκρυνση του Άρη Πουλιανού από το Ανθρωπολογικό Μουσείο, το οποίο δημιούργησε ο ίδιος δίπλα στο σπήλαιο, με δικά του έξοδα και μόχθο μισού αιώνος, πρακτικά χωρίς κρατική βοήθεια.
Οι αποφάσεις των παραπάνω συμβουλίων αποτελούν ουσιαστικά συνέχεια προηγούμενων αποφάσεων της Ενώσεως, που είχαν ληφθεί στα Πετράλωνα Χαλκιδικής (1982), την Φλωρεντία (1984) ή το Πόζναν της Πολωνίας (2010). Οι αποφάσεις της Πανευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ενώσεως για τα Πετράλωνα συνοψίσθηκαν σε μια επιστολή προς το ελληνικό υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων Πολιτισμού και Αθλητισμού, της 5.9.2012, που υπογράφει ο πρόεδρος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, Νίκολας Μάτσι-Ταίυλορ (η οποία έλαβε τον αριθμό 49294 / 28.9.2012 με προορισμό την ΔΙΠΚΑ, στο γενικό πρωτόκολλο της Δ/νσεως Διοικητικού). Παρακάτω δημοσιεύεται η επιστολή αυτή, με την ελπίδα ότι τούτην την φορά – ύστερα από παρέλευση μιας ολόκληρης 30ετίας – να υπάρξουν επί τέλους απαντήσεις, οι οποίες να είναι και αντάξιες του ονόματος που φέρει η ελληνική Γενική Γραμματεία Πολιτισμού.

University of Cambridge
Department of Archaeology and Anthropology
Professor C G Nicholas Mascie-Taylor, Head of Department
Pembroke Street, Cambridge CB2 3QY, Tel: +44 (0) 1223 335456 +44 (0) 1223 335456
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σας γράφω εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ενώσεως (η οποία είναι η επαγγελματική και ακαδημαϊκή «στέγη» υπό την οποία συνενώνονται όλες οι εθνικές – ευρωπαϊκές εταιρείες βιολογικής ανθρωπολογίας), με σκοπό να εκφρασθούν οι ανησυχίες μας σχετικά με την διατήρηση του Σπηλαίου και του Κρανίου των Πετραλώνων, την παραπληροφόρηση για την χρονολόγηση του κρανίου, όπως επίσης τους χειρισμούς του προσωπικού φυλάξεως του Σπηλαίου. Οι βάσεις των ανησυχιών μας εστιάζονται στο γεγονός ότι το κρανίο έχει υποστεί πολλές φθορές από διάφορες χαρακιές, καθώς και το ότι η κορώνα ενός δοντιού (του 1ου δεξιού γομφίου) έχει αφαιρεθεί. Σύμφωνα με την Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος αυτό που απαιτείται είναι μία λεπτομερής περιγραφή της παρούσης καταστάσεως διατηρήσεως του κρανίου, έτσι ώστε κανείς στο μέλλον να μην μπορεί αυθαίρετα να προκαλέσει κάποια περαιτέρω καταστροφή. Αναφύεται επίσης το πρόβλημα της χρονολογήσεως, η οποία έχει επιστημονικώς προσδιορισθεί περίπου στα 700.000 χρόνια πριν και όχι 300.000, όπως αποδίδεται σε αναρτημένο πίνακα (σήμερα μπροστά στο Σπήλαιο). 

Παρά την λεπτομερή καταγραφή ανασκαφών και ευρημάτων, τα οποία όμως χρήζουν περαιτέρω δημοσίας παρουσιάσεως, δεν μπορεί να προληφθεί οιαδήποτε απώλεια δειγμάτων (απολιθωμάτων κλπ.), καθ’ ότι ουδέποτε έχουν καταλογογραφηθεί (όπως θα άρμοζε σε επίσημο κρατικό φορέα). Είναι πολύ ατυχές το ότι η ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία σταμάτησε τον δρ. Άρη Πουλιανό από παραπέρα εργασίες στο Σπήλαιο, χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση. Είναι επίσης πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι κατά το τρέχον έτος ο δρ. Πουλιανός και η σύζυγός του δέχθηκαν σωματική επίθεση με τραυματισμό μέσα στο σπίτι τους, και οι ένοχοι δεν έχουν εντοπισθεί. Επίσης (ο δρ. Πουλιανός) προκλήθηκε φραστικά εν όσω προσπαθούσε να δώσει μία ομιλία σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, μετά από σχετική πρόσκλησή τους. Αναγνωρισμένοι ανθρωπολόγοι και γεωλόγοι κατ’ επανάληψη έχουν εμποδισθεί κατά την πρόσβαση στο Σπήλαιο και τα ευρήματά του για περαιτέρω έρευνες, ουσιαστικά χωρίς κανέναν λόγο. Εξ άλλου, ενωρίτερα αυτήν την χρονιά υπήρξε παραπληροφόρηση του Ελληνικού Κοινοβουλίου αναφορικά με οικονομικά θέματα του Σπηλαίου. 

Προσβλέποντας σε απαντήσεις στα παραπάνω ζητήματα.

Δικός σας, Καθηγητής Νίκολας Μάτσι-Ταίυλορ

Γιώργος Λεκάκης, xronos.gr,
www.logiosermis.net/2013/11/blog-post_3011.html

Μια από τις συγκλονιστικότερες ανακαλύψεις στον Ελληνικό χώρο είναι μια ανθρώπινη κνήμη ηλικίας 11.000.000 ετών! Την ανακάλυψη έκανε ο ανθρωπολόγος κ. ’Άρης Πουλιανός στην Τρίγλια της Μακεδονίας.

Είναι το αρχαιότερο ανθρώπινο λείψανο σε όλη την Γη, όταν τα μέχρι στιγμής αρχαιότερα ίχνη ανθρώπου τοποθετούνταν στην Αφρική και ήταν ηλικίας 3 – 4.000.000 ετών.

Ο Homo Erectus Trigliensis ή για να ακριβολογούμε η απολιθωμένη κνήμη του, βρέθηκε στο Ανώτερο Μειόκαινο στρώμα (11.000.000 ±1.000.000εκατ.), ενώ βρέθηκαν και εργαλεία από χαλαζία ίδιας ηλικίας.

Η χρονολόγηση του υπερπολύτιμου αυτού ευρήματος έγινε με την στρωματογραφία και κατόπιν με παλαιομαγνητισμό από τον Άλεν Ναϊρν, διευθυντή του Ινστιτούτου Γής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας.

Ο κ. Άρης Πουλιανός σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Δαυλός” τ.χ 181 αναφέρει ότι η γωνία στρέψης της κνήμης καθορίζει ότι ο Homo Erectus Trigliensis ήταν όρθιος, και ο συγκεκριμένος ηλικίας 20 – 30 ετών. Είχε ύψος 1.20μ. και ήταν κυνηγός. Ζούσε σε καταυλισμό γιατί το μέρος στο οποίο βρέθηκε είναι γεμάτο με αποφάγια από ζώα, όπως ρινόκερους, τραγόκερους, πουλιά κ.α.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=wtHFrtmxzYc

Ακόμη λέει ότι ο “Τριγλιανός” είναι η αρχή της ανθρωπότητας, πρωτοεμφανίζεται στην Γη της Μακεδονίας και καλύπτει μια ζώνη από την Πίνδο έως την Μ. Ασία. Αυτή η ανακάλυψη γκρεμίζει εκ θεμελίων τις όποιες θεωρίες περί ” Ινδοευρωπαϊσμού “, ” Αφροκεντρισμού ” και του ” εξ’ Ανατολής ” φωτός… Παράλληλα αποδεικνύει την ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ της Ελληνικής φυλής. Έτσι αναδεικνύεται η Μακεδονία και η ΕΛΛΑΣ ως το Παγκόσμιο λίκνο του Πολιτισμού.Ο Homo Erectus Trigliensis ηλικίας 11.000.000 ετών αποτελεί την μέγιστη απόδειξη!

Ριζική ανατροπή των επιστημονικών δεδομένων φέρνει επίσης μια δημοσίευση που βρήκε αρχαιότερο εύρημα από τον Ουρανοπίθηκο τον Μακεδονικό της Ελλάδας.Σύμφωνα με βουλγαρικό εύρημα φαίνεται πως στην Ευρώπη πριν από εννιά εκατομμύρια χρόνια ζούσαν μεγάλοι ανθρωποειδείς πίθηκοι ανατρέποντας έτσι την κατεστημένη εικόνα ότι ο άνθρωπος κατάγεται από την Αφρική δικαιώνοντας απόλυτα αυτά “που φωνάζει” από την δεκαετία του ’60 ο γίγαντας Άρης Πουλιανός, γκρεμίζοντας τον Αφροκεντρισμό και προκαλώντας τις γνωστές διώξεις του.

Γερμανοί, Γάλλοι και Βούλγαροι επιστήμονες, με βάση το νέο εύρημα ενός δοντιού (τραπεζίτη) στη Βουλγαρία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μέχρι πριν από επτά εκατομμύρια χρόνια επιζούσαν μεγάλοι ανθρωποειδείς πίθηκοι σε περιβάλλοντα τύπου σαβάνας στο ευρωπαϊκό έδαφος.Η χρονολογία αυτή είναι πολύ πιο πρόσφατη από αυτή των περίπου 9,2 εκατ. ετών, που αποτελεί την ηλικία του έως τώρα πιο πρόσφατου απολιθώματος ανθρωπίδη που είχε βρεθεί στο ευρωπαϊκό έδαφος και αφορούσε τον Ουρανοπίθηκο (Ouranopithecus macedonensis), τμήμα του κρανίου και των γνάθων του οποίου του οποίου είχαν ανακαλυφθεί το 1989 στο Ξηροχώρι Θεσσαλονίκης από Έλληνες και Γάλλους παλαιοντολόγους.

Ο Ουρανοπίθηκος ο Μακεδονικός φαίνεται να είχε ισχυρές φυλογενετικές σχέσεις με τον αφρικανικό Αυστραλοπίθηκο, πρόγονο του ανθρωπίνου γένους (Homo).

Σύμφωνα με διεθνή επιστημονική ομάδα το απολιθωμένο δόντι που βρέθηκε κοντά στη βουλγαρική πόλη του Τσιρπάν, φαίνεται να ανατρέπει τα έως τώρα δεδομένα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το απολίθωμα ίσως οδηγεί σε γενικότερη αναθεώρηση της μέχρι τώρα επιστημονικής κατανόησης για την εξέλιξη των ανθρωπιδών, δηλαδή των ανθρωπόμορφων μεγάλων πιθήκων που προηγήθηκαν της εμφάνισης του ανθρώπου και θεωρούνται μακρινοί πρόγονοί του.Ως τώρα εκτιμάτο ότι τέτοια πλάσματα έζησαν στην Ευρώπη το αργότερο μέχρι πριν από περίπου 9 εκατ. χρόνια (τα πιο πρόσφατα στην Ελλάδα, με αντιπροσωπευτικό δείγμα τον ”Ουρανοπίθηκο”), όμως στη συνέχεια οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση καθώς άλλαξε το κλίμα και γενικότερα οι συνθήκες του περιβάλλοντος, όταν η πλούσια βλάστηση έδωσε τη θέση της σε σαβάνες και οι πίθηκοι που συνήθως τρώνε φρούτα, δυσκολεύονταν πλέον να βρουν τροφή.

Το δόντι, το οποίο βρέθηκε σε γεωλογικό στρώμα ποτάμιων ιζημάτων και χρονολογείται στα 7 εκατομμύρια έτη, παραπέμπει σε απολίθωμα ανθρωπίδη πιθήκου. Αν όντως αυτό συμβαίνει, τότε πρόκειται για το πιο πρόσφατο γνωστό εύρημα μεγάλου πιθήκου στην ηπειρωτική Ευρώπη, πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί οι ανθρωπίδες εξαφανίστηκαν τελικά αρκετά αργότερα από ό,τι πιστευόταν ως τώρα.

Στο ίδιο γεωλογικό στρώμα με το δόντι, βρέθηκαν ζώα τυπικά της σαβάνας, όπως ελέφαντες, καμηλοπαρδάλεις, γαζέλες, αντιλόπες, ρινόκεροι, αιλουροειδή κ.α. Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι πιθανό ότι τελικά οι ανθρωπίδες κατόρθωσαν να επιβιώσουν και να προσαρμοστούν στο πιο αφιλόξενο γι’ αυτούς οικοσύστημα της σαβάνας.Πρέπει τώρα επίσης να ξανασκεφτούμε πού έλαβε χώρα η προέλευση των ανθρώπων , δήλωσε η καθηγήτρια Μπέμε, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν. Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι η καταγωγή και η εξέλιξη του ανθρώπου πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά στην Αφρική και στη συνέχεια οι πρόγονοί μας μετανάστευσαν σε άλλες ηπείρους. ”Όμως”, κατά τη Γερμανίδα ερευνήτρια, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ένα σημαντικό μέρος της ανθρώπινης εξέλιξης συνέβη εκτός της Αφρικής, στην Ευρώπη και στη Δυτική Ασία .
Επιμέλεια: www.logiosermis.net

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/10/homo-erectus-trigliensis.html#ixzz2ryjPPlVx

Ο Αρχιμήδης πίσω από τον μηχανισμό των Αντικυθήρων!

Μηχανισμός Αντικυθήρων, Αρχιμήδης, έρευνα, έκλειψη, ναυάγιο, Αντικύθηρα, αστρονο
Μηχανισμός Αντικυθήρων, Αρχιμήδης, έρευνα, έκλειψη, ναυάγιο, Αντικύθηρα, αστρονο

Την «υπογραφή» του Αρχιμήδη πίσω από τα γρανάζια του περίφημου Μηχανισμού των Αντικυθήρων είδαν Έλληνες και ξένοι επιστήμονες σε νέες έρευνες.

H αρχαία κατασκευή, που πιστεύεται ότι ήταν μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, ανακαλύφθηκε το 1900 σε πλοίο που ναυάγησε το 80 π.Χ. ήλίγο αργότερα ανατολικά των Αντικυθήρων.

Ο καθηγητής Φυσικής του Διαστήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών αστρονόμος Ξενοφών Μουσάς έρχεται τώρα να διατυπώσει μια καινούργια θεωρία αναφορικά με την πατρότητα του Μηχανισμού, βασισμένη σε υπολογισμούς που έκανε ο ειδικευμένος στις αρχαιές εκλέιψεις δρ Γέρεν Χένρικσον στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας στη Σουηδία.

Σύμφωνα με τη θεωρία, οι ηλιακές εκλείψεις που είναι καταγεγγραμένες ως αρχείο στον Μηχανισμό, στην κλίμακα των εκλείψεων που διαθέτει, συνέβησαν σε χρονικό διάστημα 54 ετών και παρατηρήθηκαν σχεδόν όλες στις Συρακούσες από τον Αρχιμήδη και μαθητές του.Μερικές από τις παρατητήσεις των εκλείψεων έγιναν πριν από τον θάνατο του Αρχιμήδη το 212 π.Χ. και άλλες έπειτα από αυτόν. Παρατηρήθηκαν όλες από τις Συρακούσες, πλην μίας που παρατηρήθηκε από το Ταυρομένιο (σημερινή Ταορμίνα).

Πιο συγκεκριμένα οι ηλιακές εκλείψεις προβλέπονται στον Μηχανισμό από ένα ημερολόγιο που απεικονίζεται σε μια ελικοειδή κλίμακα. Το ημερολόγιο είναι χωρισμένο σε τρεις επάλληλες περιόδους 223 σεληνιακών μηνών που αντιστοιχούν σε 54 χρόνια, και είναι η περίοδος που επαναλαμβάνονται οι εκλείψεις», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ξενοφών Μουσάς.

«Στο ημερολόγιο είναι καταγεγραμμένοι οι χρόνοι των εκλείψεων, δηλαδή το έτος, ο μήνας και η ώρα. Η ώρα
κατά την οποία παρατηρείται μια ηλιακή έκλειψη υποδεικνύει και την τοποθεσία απ’ όπου γίνεται η παρατήρηση. Με τη συνδρομή του ειδικού σε αρχαίες εκλείψεις δρος Γ. Χένρικσον, που έκανε τους υπολογισμούς, διαπιστώνεται ότι οι εκλείψεις είχαν παρατηρηθεί από τις Συρακούσες.

Αυτό σημαίνει ότι ο Αρχιμήδης πρέπει να έκανε τις παρατηρήσεις, τις οποίες συνέχισαν οι μαθητές του μετά τον θάνατό του».

Το γεγονός αυτό, κατά τον Ξενοφώντα Μουσά, σημαίνει ότι ο Αρχιμήδης είχε δημιουργήσει τη δική του φιλοσοφική σχολή και μαζί με τους μαθητές του παρατηρούσαν ηλιακές εκλείψεις με τη χρήση και ρολογιών (ωροσκόπων) που εκείνος είχε κατασκευάσει.

Οι κατάλογοι με τις ηλιακές εκλείψεις θεωρείται πολύ πιθανόν ότι περιήλθαν στη γνώση του πλέον φημισμένου αστρονόμου Iππαρχου, ο οποίος έζησε την εποχή που κατασκευάστηκε ο Μηχανισμός.

«Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο ίδιος κατασκεύασε ή επέβλεψε την κατασκευή του Μηχανισμού στα φημισμένα εργαστήρια της πολύ πλούσιας Ρόδου, η οποία είχε εξαιρετική παράδοση στη φιλοσοφία και τις επιστήμες για αιώνες».

Ο Ιππαρχος ασχολήθηκε με τον προσδιορισμό της διάρκειας του τροπικού έτους και με τη μέτρηση των εκλειπτικών συντεταγμένων των απλανών αστέρων. Ετσι οδηγήθηκε στη θεμελιώδους σημασίας ανακάλυψη του φαινομένου της μεταπτώσεως των ισημεριών, πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρο το σημερινό οικοδόμημα της αστρονομίας θέσεως.

Ο Αρχιμήδης πίσω από τον μηχανισμό των Αντικυθήρων... ! Την «υπογραφή» του Αρχιμήδη πίσω από τα γρανάζια του περίφημου Μηχανισμού των Αντικυθήρων είδαν Έλληνες και ξένοι επιστήμονες σε νέες έρευνες. H αρχαία κατασκευή, που πιστεύεται ότι ήταν μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, ανακαλύφθηκε το 1900 σε πλοίο που ναυάγησε το 80 π.Χ. ή λίγο αργότερα ανατολικά των Αντικυθήρων… Ο καθηγητής Φυσικής του Διαστήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών αστρονόμος Ξενοφών Μουσά... Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: http://ellinondiktyo.blogspot.gr/2017/04/blog-post_17.html

Ο Μινωικός σφραγιδόλιθος που ανατρέπει τα δεδομένα

 
Ο Μινωικός σφραγιδόλιθος που ανατρέπει τα δεδομένα
Η 7η Νοεμβρίου θα μείνει στην ιστορία της Τέχνης ως η ημέρα αποκάλυψης ενός ακόμη αριστουργήματος της ανθρώπινης δεξιοτεχνίας. Μόνο που η αποκάλυψη αυτή αφορά ένα αντικείμενο που τα ανθρώπινα χέρια έπλασαν πριν από 3.500 χρόνια σε κάποιο εργαστήριο της μινωικής Κρήτης. Το αντικείμενο αυτό δεν έχει όμοιο του, διότι αν κανείς το παρατηρήσει φευγαλέα, θα μπορούσε να σκεφτεί πως πρόκειται για ένα ανάγλυφο της εποχής της Αναγέννησης. 

​Η πλαστικότητα, η αίσθηση των τριών διαστάσεων, η απίστευτη μικρολεπτομέρεια, το πάθος για τελειότητα ως προς την απεικόνιση της μακράς κόμης του πολεμιστή, όλα αυτά θα θύμιζαν στον αρχαιολόγο που το επεξεργάστηκε τα αριστουργήματα της ιταλικής ΑναγέννησηςΠρόκειται για ένα μικροσκοπικό εύρημα, σε έναν τάφο της αρχαίας Πύλου που το άπειρο μάτι ενός κοινού ανθρώπου, θα το εκλάμβανε ως άλλη μια πετρούλα γύρω από την αρχαιολογική ανασκαφή. Οι έμπειροι αρχαιολόγοι ωστόσο, αν και τους διέφυγε στην αρχή η σπουδαιότητα του ευρήματος, μετά από 2 χρόνια αφού καθάρισαν την πετρούλα, ανακάλυψαν ένα ανάγλυφο πάνω σε αχάτι, χρώματος καστανού.

Και τότε, ήλθε η έκπληξη: Τίποτε παρόμοιο δεν είχε ως τότε ανακαλυφθεί και που να είχε σχέση με την καλλιτεχνική παραγωγή της Μινωικής Κρήτης. Η πλαστικότητα, η αίσθηση των τριών διαστάσεων, η απίστευτη μικρολεπτομέρεια, το πάθος για τελειότητα ως προς την απεικόνιση της μακράς κόμης του πολεμιστή, όλα αυτά θα θύμιζαν στον αρχαιολόγο που το επεξεργάστηκε τα αριστουργήματα της ιταλικής Αναγέννησης. Υπήρχε όμως μια διαφορά. Ήταν κατασκευασμένα 3.000 χρόνια πριν από ανθρώπους που έζησαν σε έναν πολιτισμό αλλά και που ήταν σε επαφή με άλλους πολιτισμούς, που δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες μορφές καλλιτεχνημάτων. 

Ο σπουδαίος σφραγιδόλιθος πριν καθαριστεί...
Ο σπουδαίος σφραγιδόλιθος πριν καθαριστεί...


Και μετά...
Και μετά...

 
​Είναι ένας σφραγιδόλιθος από καστανό αχάτη, μήκους περίπου 3 εκατοστών που απεικονίζει έναν γυμνό ήρωα με μακριά, ελεύθερα μαλλιά, να έχει ακινητοποιήσει τον αντίπαλο, πιάνοντάς τον από την περικεφαλαία και να βυθίζει το μακρύ ξίφος στο στέρνο του
Πρόκειται συγκεκριμένα για μικροσκοπικό αντικείμενο που βρέθηκε στον διάσημο πια τάφο του «Γρύπα Πολεμιστή» στην Πύλο το 2015 (διαβάστε περισσότερα για τη σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη εδώ), όμως μόλις τώρα οι αρχαιολόγοι κατάλαβαν τι έχουν στο εργαστήριο τους. Είναι ένας σφραγιδόλιθος από καστανό αχάτη, μήκους περίπου 3 εκατοστών που απεικονίζει έναν γυμνό ήρωα με μακριά, ελεύθερα μαλλιά, να έχει ακινητοποιήσει τον αντίπαλο, πιάνοντάς τον από την περικεφαλαία και να βυθίζει το μακρύ ξίφος στο στέρνο του. Ο αντίπαλος εκπνέει για τελευταία φορά. Πεσμένος στο έδαφος, νεκρός, υπάρχει ακόμη ένας πολεμιστής του εχθρού, με γυρισμένη πλάτη και πρόσωπο στον κάτω κόσμο.

Οι λεπτομέρειες των σωμάτων, οι κινήσεις, η ρυθμολογία της σύνθεσης, ο παλμός της σκηνής, η χορογραφία της ισχύος και το πάθος του γυμνού ήρωα επί του θωρακισμένου αντιπάλου, αποδίδονται με τρόπο πρωτοφανή για την εποχή του και ανεπανάληπτο για πολλούς αιώνες!

Καλλιγραφική απεικόνιση της παράστασης του σφραγιδόλιθου
Καλλιγραφική απεικόνιση της παράστασης του σφραγιδόλιθου


Ο σφραγιδόλιθος μπορούσε να φορεθεί σαν κόσμημα στον καρπό του πολεμιστή.

Σε ρεπορτάζ τους οι New York Times αναφέρουν
:


'Ένα ελληνικό εύρημα ανασύρει ιστορίες από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια', είναι ο τίτλος στην αμερικάνικη εφημερίδα
'Ένα ελληνικό εύρημα ανασύρει ιστορίες από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια', είναι ο τίτλος στην αμερικάνικη εφημερίδα


«Οι αρχαιολόγοι ελάχιστα ασχολήθηκαν με το μικροσκοπικό αντικείμενο, που όμως έμελλε αυτό να αποτελεί τον «θησαυρό του τάφου». Δύο χρόνια αργότερα και σε εργασία ενός αρχαιολόγου-συντηρητή, αποκαλύφθηκε ότι πάνω στον συγκεκριμένο σφραγιδόλιθο έχει χαραχτεί, με πηλό ή κερί, μια εικόνα που ίσως αλλάζει την ιστορία της τέχνης όπως την ξέρουμε έως σήμερα!  

Η εικόνα απίστευτης λεπτομέρειας δείχνει έναν πολεμιστή να μάχεται με δύο εχθρούς, ενώ ο ένας έχει εξοντωθεί, κι έχει το πρόσωπο προς το έδαφος και το ξίφος αφημένο. Ο βαθμός της λεπτομέρειας είναι απίστευτος, αν αναλογιστούμε το ελάχιστο μέγεθος του λίθου - μικρότερος από 3 εκατοστά - ενώ κάποιες λεπτομέρειες δεν είναι εύκολα ορατές δια γυμνού οφθαλμού.


«Ο ενθουσιασμός μας έφτασε στο απόγειο, μετά τη διαδικασία του καθαρισμού και της φωτογράφισης, όταν σταδιακά καταλάβαμε ότι έχουμε βρει ένα αριστούργημα»
«Ο ενθουσιασμός μας έφτασε στο απόγειο, μετά τη διαδικασία του καθαρισμού και της φωτογράφισης, όταν σταδιακά καταλάβαμε ότι έχουμε βρει ένα αριστούργημα», σχολίασαν σε αρχαιολογικό περιοδικό οιαρχαιολόγοι Jack L. Davis και Sharon R. Stocker, που πραγματοποιούν ανασκαφές στην Πύλο τα τελευταία 25 χρόνια.


«Η λεπτομέρεια είναι απίστευτη, ειδικά αν αναλογιστούμε το μέγεθος. Αισθητικά, πρόκειται για αριστούργημα της μικρογλυπτικής», σχολιάζει ο John Bennet, διευθυντής της Βρετανικής Σχολής Αθηνών, ενός από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Ελλάδα.

«Η καθηλωτική σκηνή μάχης πάνω στην πέτρα είναι ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της τέχνης στον κόσμο του Αιγαίου, και συγκρίνεται με μερικά από τα αναγεννησιακά έργα του Μικελάντζελο που εκτίθενται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Τέχνης», αναφέρει ο Malcolm H. Wiener, ειδικός στην Προϊστορία του Αιγαίου. 

Το μυστήριο της σπουδαίας ανακάλυψης


Τα ερωτήματα που ανακύπτουν σχετικά με αυτή τη φανταστική ανακάλυψη είναι δύο. Πρώτον, το πώς και το γιατί σχεδιάστηκε με τέτοια λεπτομέρεια. Δεύτερον, το τι απεικονίζει: Πρόκειται για μια σκηνή μάχης που σχετίζεται με τα έπη του Ομήρου, και εάν ναι, συνεισέφερε στην προφορική παράδοση πίσω από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια; Πάντως πρόκειται για ένα γεγονός γνωστό στη μινωική αλλά και μυκηναϊκή κουλτούρα. 

Ο Γρύπας Πολεμιστής θάφτηκε περίπου το 1.450 π.Χ., περίοδο κατά την οποία ο μινωικός πολιτισμός διαδίδονταν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Οι τοπικοί οπλαρχηγοί χρησιμοποιούσαν συχνά πολύτιμα αντικείμενα από την Κρήτη, ώστε να πιστοποιήσουν έτσι ότι αποτελούν μέρος της «ελίτ» της εποχής. 








Οι αρχαιολόγοι δηλώνουν βέβαιοι ότι το έργο έγινε στην Κρήτη, καθώς σε καμία άλλη περιοχή δεν μπορούσε να παραχθεί έργο τέχνης τέτοιας υψηλής ποιότητας, εκείνη την εποχή. Θεωρούν μάλιστα ότι για να καταφέρει ο καλλιτέχνης να επιτύχει τέτοια λεπτομέρεια, θα πρέπει να χρησιμοποίησε κάποιου είδους μεγεθυντικό φακό, αν και δεν έχει βρεθεί ποτέ κάποιο τέτοιο αντικείμενο της εποχής στην Κρήτη.


Με αυτή την άποψη ταυτίζεται και ο Fritz Blakolmer, από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ειδικός στην αρχαία τέχνη του Αιγαίου, ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι η εικόνα αποτελεί «αντιγραφή» μιας μεγάλης τοιχογραφίας, η οποία πιθανότατα κοσμούσε το παλάτι της Κνωσσού»...

Δείτε ακόμη:



Επιμέλεια: Σωτήρης Σκουλούδης

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017, 20:54

Γιατί μας κρύβουν ότι Μινωίτες ανακάλυψαν την Αμερική; Στο φως οι αποδείξεις (video)

 
Γράφει ο Σπύρος Μακρής Ειδικότερα όταν αυτά «δείχνουν» αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό στην Αμερική, σε μία χρονολογική περίοδο που «υποτίθεται» δεν θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Όμως, όσο και αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν, ο Κολόμβος δεν ανακάλυψε την Αμερική.
Οι Μινωίτες το έκαναν πρώτοι. Ίσως ήδη πριν από 4000 χρόνια.
Δείτε το εκπληκτικό αρχαιολογικό υλικό που φέρνει στο φως ο J Hutton Pulitzer.
Αν και, δυστυχώς, το video που ακολουθεί δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους, έχει ενδιαφέρον να το παρακολουθήσετε καθώς πρόκειται για ευρήματα και πληροφρίες που σπάνια κυκλοφορούν και που, ίσως, δεν θα ξαναδείτε ποτέ…

Νέα πρόοδος στην ανάγνωση των καμένων από τον Βεζούβιο Ελληνικών παπύρων του Ηρακλείου Καμπανίας

Επιστήμονες στην Ιταλία συνεχίζουν -με νέες μεθόδους σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας- το εικονικό ξετύλιγμα και την ανάγνωση των αρχαίων παπύρων του Ηρακλείου (Ερκουλάνουμ) στην Καμπανία και, όπως ανακοίνωσαν, έκαναν νέα πρόοδο στο πολύ δύσκολο έργο τους.

Οι πάπυροι του Ηρακλείου (Herculaneum scrolls), πολλοί εκ των οποίων αφορούν έργα Ελλήνων φιλοσόφων, ανακαλύφθηκαν το 1752-54 σε αρχαιολογικές ανασκαφές στη λεγόμενη «βίλα των παπύρων» στο Ηράκλειο (Ερκολάνουμ) της Καμπανίας στην Ιταλία, κοντά στην Πομπηία. Η βίλα είχε καταστραφεί και θαφτεί στις στάχτες μετά την έκρηξη του γειτονικού ηφαιστείου του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.

Σήμερα, οι περίπου 1.800 πάπυροι φυλάσσονται στο Ινστιτούτο της Γαλλίας στο Παρίσι και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στη Νάπολη. Ουσιαστικά πρόκειται για την μοναδική αρχαία Ελληνο-ρωμαϊκή βιβλιοθήκη που έχει διασωθεί και η οποία βρισκόταν σε ένα μικρό δωμάτιο της ρωμαϊκής βίλας. Είναι οι πρώτοι πάπυροι με ελληνική γραφή που έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές.

Μετά την έκρηξη του Βεζούβιου, ένα κύμα καυτού αέρα, που έφθασε τους 320 βαθμούς Κελσίου, έκαψε τους ευαίσθητους παπύρους και τους άφησε απανθρακωμένους σε κατάσταση υπερβολικά ευάλωτη για να δοκιμάσουν οι ερευνητές να τους ανοίξουν και να τους διαβάσουν, χωρίς να διακινδυνεύσουν σοβαρά να τους καταστρέψουν. Έως τώρα επιχειρήθηκε από τους αρχαιολόγους να ανοιχθούν γύρω στους 800, αλλά συχνά το εγχείρημα είχε καταστροφικά ή περιορισμένα αποτελέσματα.

Όμως οι επιστήμονες έχουν πλέον εναλλακτικές λύσεις, που είναι λιγότερο καταστροφικές. Οι φυσικοί του Ινστιτούτου Νανοτεχνολογίας του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών της Ιταλίας στη Ρώμη, με επικεφαλής τις Αλέσια Τσέντολα και Ίνα Μπουκρέεβα, ανακοίνωσαν ότι -χάρη στη χρήση καταλλήλων αλγορίθμων- βελτίωσαν κι άλλο την εξελιγμένη τεχνική της τομογραφίας ακτίνων-Χ αντίθεσης-φάσης (X-ray Phase-Contrast Tomography-XPCT).

Μπόρεσαν έτσι να «ξετυλίξουν» εν μέρει δύο παπύρους (τους PHerc 375 και PHerc 495) και να αρχίσουν να διαβάζουν γράμμα-γράμμα το περιεχόμενό τους. Δημιουργώντας αρχικά στο Ευρωπαϊκό Σύγχροτρο στη Γκρενόμπλ μια τομογραφική τρισδιάστατη ανακατασκευή του κάθε παπύρου, μπόρεσαν στη συνέχεια, με τη βοήθεια του νέου εξειδικευμένου λογισμικού, να απομονώσουν ένα-ένα κάθε διαδοχικό στρώμα, κατορθώνοντας στην πορεία να διαβάσουν τα γράμματα που υπάρχουν πάνω στο καμένο και παραμορφωμένο υλικό.

Έως τώρα έχουν εντοπίσει 14 σειρές με ελληνικά γράμματα, περισσότερα από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν, μερικά από τα οποία έχουν ήδη διαβασθεί, ενώ άλλα όχι. Δύο Ιταλοί παπυρολόγοι, που συνεργάζονται με τους φυσικούς για να αποκωδικοποιήσουν πλήρως το κείμενο, εκτιμούν ότι πρόκειται για έργο του επικούρειου φιλοσόφου και ποιητή Φιλοδήμου του 1ου αιώνα π.Χ. από τα Γάδαρα.

Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι θα έχουν ολοκληρώσει το έργο τους έως το τέλος του 2017 και από το 2018 θα αρχίσουν το ψηφιακό «ξετύλιγμα» άλλων παπύρων.

Για πρώτη φορά το 2015, άλλοι Ιταλοί επιστήμονες του Ινστιτούτου Μικροηλεκτρονικής και Μικροσυστημάτων του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών στη Νάπολη, με επικεφαλής τον φυσικό Βίτο Μοτσέλα, είχαν κατορθώσει με τη βοήθεια της τεχνικής XPCT να διαβάσουν -χωρίς να τους ανοίξουν- ένα μικρό μέρος από το περιεχόμενο των μισοκατεστραμμένων διπλωμένων παπύρων.

Η τομογραφία ακτίνων-Χ διαχωρίζει το καμένο υπόστρωμα του παπύρου από τα γράμματα με μαύρο μελάνι, χάρη στην ανεπαίσθητη, αλλά διακριτή, διαφορά με την οποία τα δύο υλικά (ο πάπυρος και το μελάνι), διαθλούν τις ακτίνες-Χ. Τα γράμματα βρίσκονται μόλις 0,1 χιλιοστό πάνω από την επιφάνεια του παπύρου, όμως είναι δυνατό να διαβαστούν.

Ο Μοτσέλα, ο οποίος είχε αποκαλύψει τις πρώτες λέξεις των παπύρων, δήλωσε ότι η νέα έρευνα των συναδέλφων του είναι «ενδιαφέρουσα δουλειά», αλλά ισχυρίσθηκε ότι «δεν συνιστά σημαντική πρόοδο» σε σχέση με τις δικές του προσπάθειες του 2015 και δήλωσε ότι η δική του ερευνητική ομάδα έκτοτε συνεχώς κάνει τις δικές της προόδους. Οι αιώνιοι ανταγωνισμοί, αλλά αν καταλήξουν στην ανάγνωση των παπύρων, χαλάλι τους.

Η πρώτη ανάλυση DNA Μυκηναίων και Μινωιτών αποκαλύπτει... σε ποιους μοιάζουμε !

Η πρώτη ανάλυση DNA Μυκηναίων και Μινωιτών αποκαλύπτει... σε ποιους μοιάζουμε

Οι δύο λαοί είχαν είχαν μεγάλες γενετικές συγγένειες μεταξύ τους παρά τις όποιες διαφορές τους, και βαθιές ρίζες στον ελλαδικό χώρο

Οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι είχαν μεγάλες γενετικές συγγένειες μεταξύ τους παρά τις όποιες διαφορές τους, κατάγονταν και οι δύο κυρίως από τους πρώτους νεολιθικούς γεωργούς στην περιοχή του Αιγαίου, ενώ οι σημερινοί Έλληνες είναι γενετικά παρόμοιοι σε μεγάλο βαθμό με τους Μυκηναίους.
 

Αυτά είναι τα κυριότερα ευρήματα μιας νέας πρωτοποριακής έρευνας Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι για πρώτοι φορά ανέλυσαν το αρχαίο DNA Μυκηναίων και Μινωιτών και το συνέκριναν με άλλους πληθυσμούς και με τους σύγχρονους Έλληνες. Η αρχαιογενετική μελέτη, με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό "Nature", εστίασε στην εποχή του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.). Η προέλευση των Μυκηναίων και των Μινωιτών απασχολεί τους αρχαιολόγους για πάνω από έναν αιώνα και οι σχετικές εκτιμήσεις βασίζονταν έως τώρα κυρίως σε αρχαιολογικά και γλωσσολογικά δεδομένα. Η νέα μελέτη ρίχνει πλέον νέο γενετικό φως στην καταγωγή τους, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι Μινωίτες -οι δημιουργοί της πρώτης ευρωπαϊκής γραφής (της Γραμμικής Α, που δεν έχει ακόμη διαβασθεί)- είχαν βαθιές ρίζες στο Αιγαίο και δεν προέρχονταν από κάποιον άλλο μακρινό εξελιγμένο πολιτισμό εκτός αιγαιακού χώρου. Η γενετική ανάλυση συμπεραίνει ότι οι αρχικοί πρόγονοι τόσο των Μινωιτών όσο και των Μυκηναίων ήσαν κατά βάση ντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί από τη νεολιθική Δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου. Για πρώτη φορά μελετήθηκαν δείγματα αρχαίου DNA από οστά και δόντια 19 ατόμων, μεταξύ των οποίων δέκα Μινωιτών από την Κρήτη, από τις τοποθεσίες της Ιεράς Μονής Οδηγήτριας στα νότια του νομού Ηρακλείου και του σπηλαίου του Αγίου Χαραλάμπους στο οροπέδιο του Λασιθίου (2900-1700 π.Χ.), τεσσάρων Μυκηναίων από την Αργολίδα της Πελοποννήσου και τη Σαλαμίνα (1700-1200 π.Χ.) και τριών κατοίκων της νοτιοδυτικής Ανατολίας στην Τουρκία (2800-1800 π.Χ.). Αυτά τα αρχαία γονιδιώματα συγκρίθηκαν με το αρχαίο DNA 332 ανθρώπων από γειτονικές χώρες και 2.616 συγχρόνων (μεταξύ των οποίων δύο σημερινών Κρητών). Όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) ο Ι. Λαζαρίδης, «οι πρώτοι Νεολιθικοί πληθυσμοί της δυτικής Ανατολίας και της Ελλάδας ήσαν εξαιρετικά ομοιογενείς, απόγονοι ενός κοινού πρωτο-γεωργικού πληθυσμού που εξαπλώθηκε από την 7η χιλιετία π.Χ. ανά την Ευρώπη. Τα νέα δεδομένα της μελέτης μας αποδεικνύουν πως τόσο οι Μυκηναίοι όσο και Μινωίτες προέρχονται κατά βάση, σε ποσοστό 75% έως 85%, από αυτό τον πρωτο-γεωργικό πληθυσμό».
 
 
Η ανατολική και η βόρεια γενετική συνεισφορά
 
Η έρευνα δείχνει ότι τόσο στους Μυκηναίους όσο και στους Μινωίτες υπάρχει επίσης μια μικρότερη ανατολική γενετική επιρροή, σε ποσοστό 10% έως 15%, από τη Δυτική Ασία, η οποία σχετίζεται με τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας και του Ιράν. Όμως οι Μυκηναίοι διέφεραν από τους Μινωίτες, επειδή είχαν στο DNA τους και μια βόρεια γενετική «συνεισφορά» από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της ανατολικής Ευρώπης και της Σιβηρίας.
Αντίθετα, οι Μινωίτες δεν εμφανίζουν τέτοια γενετική κληρονομιά από τους πληθυσμούς των βορείων στεππών. Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι μετανάστες-επιδρομείς από το Βορρά εξαπλώθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά δεν έφθασαν έως τη μινωική Κρήτη.
Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «οι Μυκηναίοι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μινωίτες, αλλά έχουν κι ένα μικρό ποσοστό προέλευσης, της τάξης του 5% έως 15%, από βόρειους αρχαίους πληθυσμούς της ανατολικής Ευρώπης και Σιβηρίας, το οποίο δεν έχουν οι Μινωίτες. Αυτή η γενετική συνιστώσα φαίνεται πως εξαπλώθηκε μετά το 3.000 π.Χ. δυτικά σε όλη την Ευρώπη, μέσω ποιμενικών πληθυσμών από τις στέπες, που βρίσκονταν βόρεια από τον Εύξεινο Πόντο και την Κασπία». Όπως αναφέρει ο Έλληνας επιστήμονας, «η ακριβής γεωγραφική προέλευση και η διαδρομή αυτών των βορείων και ανατολικών επιρροών θα διευκρινιστεί καλύτερα στο μέλλον, με δειγματοληψία περισσοτέρων γειτονικών αρχαίων πληθυσμών. Υποδεικνύει πάντως κάποιο βαθμό πληθυσμιακής μετακίνησης προς τον Αιγαιακό χώρο, ένα αρκετά εύλογο συμπέρασμα, αφού η Ελλάδα είναι η γεωγραφική γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία».
Η μελέτη δείχνει ότι ‘μετανάστες' από περιοχές βόρεια και ανατολικά του Αιγαίου μπορεί να συνέβαλαν στην ανάδυση των μεγάλων Αιγαιακών πολιτισμών της Εποχής του Χαλκού κατά τη δεύτερη και τρίτη χιλιετία π.Χ. Όμως η έρευνα δεν διαπίστωσε κάποιο διακριτό γενετικό «αποτύπωμα» ούτε των Αιγυπτίων ούτε των Φοινίκων στο DNA των Μινωιτών ή των Μυκηναίων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «αυτό οδηγεί σε απόρριψη της υπόθεσης ότι οι πολιτισμοί του Αιγαίου δημιουργήθηκαν από μετανάστες που προέρχονταν από παλαιούς πολιτισμούς εκείνων των περιοχών (Μέσης Ανατολής ή Αφρικής)».
 
 
Η γενετική συνέχεια των Ελλήνων
 
Όσον αφορά τους σημερινούς Έλληνες, η έρευνα δείχνει ότι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μυκηναίους, οι οποίοι ήσαν οι πρώτοι που έγραψαν την Ελληνική γλώσσα με τη Γραμμική Β. Όπως είναι αναμενόμενο, με το πέρασμα του χρόνου έχει σήμερα πια επέλθει μια επιπλέον μείωση της γενετικής επιρροής των πρωτο-γεωργών.
«Το κύριο συμπέρασμα από την μελέτη μας», υπογραμμίζει ο κ. Λαζαρίδης, «είναι πως η πληθυσμιακή ιστορία της Ελλάδας έχει χαρακτηριστικά σημαντικής γενετικής συνέχειας, αλλά όχι πλήρους απομόνωσης». Οι ερευνητές τονίζουν ότι δυο βασικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μελλοντικά, είναι πότε για πρώτη φορά οι κοινοί «ανατολικοί» πρόγονοι των Μινωιτών και των Μυκηναίων έφθασαν στο Αιγαίο και κατά πόσο οι «βόρειοι» πρόγονοι των Μυκηναίων έκαναν σποραδικές διεισδύσεις στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα ή μία γρήγορη και μαζική μετανάστευση, όπως συνέβη στην Κεντρική Ευρώπη.
Άσχετα πάντως με τις απαντήσεις στα δύο αυτά ερωτήματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι υπήρξαν δύο τουλάχιστον μεταναστευτικά ρεύματα προς το Αιγαίο, ένα από την Ανατολή και ένα από το Βορρά, τα οποία ήλθαν να προστεθούν στην αρχική μετανάστευση και διασπορά στον αιγαιακό και ελληνικό χώρο των εξ Ανατολής πρώτων γεωργών ήδη πολύ πριν την Εποχή του Χαλκού. Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «είναι αξιοσημείωτο πόσο συνεχής έχει υπάρξει η κληρονομιά των πρώτων Ευρωπαίων γεωργών στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές της νότιας Ευρώπης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι πληθυσμοί τους ήσαν πλήρως απομονωμένοι. Οι Έλληνες δεν αναδύθηκαν πλήρως σχηματισμένοι από τα βάθη της προϊστορίας, αλλά στην πραγματικότητα ήσαν πάντα ένας λαός στη διαδικασία του γίγνεσθαι, ένα ‘έργο σε εξέλιξη', καθώς μεταναστευτικά στρώματα δια μέσου των εποχών έρχονταν να προστεθούν, αλλά ποτέ δεν έσβησαν τη γενετική κληρονομιά των πληθυσμών της Εποχής του Χαλκού».
Στη μελέτη συμμετείχαν κορυφαίοι ξένοι επιστήμονες, όπως ο εξελικτικός γενετιστής Ντέηβιντ Ράιχ του Χάρβαρντ και ο Γιοχάνε Κράουζε, διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για την Μελέτη της Ανθρώπινης Ιστορίας στην Ιένα της Γερμανίας. Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν επίσης οι Γιάννης Σταματογιαννόπουλος και Δήμητρα Λοτάκη (Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον), Γιάννης Μανιάτης (Εργαστήριο Αρχαιομετρίας «Δημόκριτου»), Μανώλης Μιχαλοδημητράκης (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης), Γιώργος Κορρές (Τμήμα Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) και οι αρχαιολόγοι Γιάννης Τζεδάκης, Αντώνης Βασιλάκης, Αναστασία Παπαθανασίου και Ελένη Κονσολάκη-Γιαννοπούλου.
 

FILISTAIOI

Ποιοι ήταν τελικά οι Σοδομίτες;

Αν συγκεντρώσουμε τα στοιχεία της βιβλικής αφήγησης που τους αφορούν, θα δούμε πληρέστερη την ενδιαφέρουσα εικόνα τους. Έτσι, οι Σοδομίτες- Χαναναίοι, είναι φημισμένοι άμπελο-καλλιεργητές.Δευτ. 32.32. Με κρασί και συμπόσια.Γέν.19.3,32. Με μαντρότοιχους και πύλες. Γέν.19.1.Με βασιλείς και στρατό.Γέν.14.10.Δίδραχμα και σπονδές. Δευτ.32.38.

Ελπίζω να μην ακούγεται παράδοξο, αλλά οι κατασπιλωμένοι αυτοί άνθρωποι, που έχουν το γενικότερο όνομα Χαναναίοι, όπως όλα δείχνουν, είναι Φιλισταίοι, δηλαδή Αιγαιο-Κρήτες.

Στη Βίβλο βεβαίως, αναφέρονται συχνότερα ως Χαναναίοι κι όχι ως Φιλισταίοι. Ο προσεκτικότερος όμως αναγνώστης, θα δει ότι Χαναναίοι και Φιλισταίοι, για το βιβλικό κείμενο, είναι δύο ονομασίες που αναφέρονται τον ίδιο λαό. Συχνά δε οι δύο αυτές διαφορετικές ονομασίες χρησιμοποιούνται, η μία, δηλαδή «Φιλισταίοι» ή «Φιλισταία», για να προσδιορίσουν τον λαό που κατοικεί στην μεσογειακή παραλία, (την πεντά­πολης της Γάζας), και η άλλη, η ευρύτερη ονομασία «Χαναναίοι» ή «Χαναάν», τον ίδιο λαό, που κατοικεί όμως στην πεντά­πολη των Σοδόμων, στην εύφορη παραποτάμια λωρίδα του ποταμού Ιορδάνη.

Η Βίβλος επιβεβαιώνει αυτή την άποψη, ονομάζοντας γη Χαναναίων και τις δύο περιοχές: «και τα όρια των Χαναναίων ήταν, (δυτικά παραθαλάσσια), απ' την Σιδώνα προς τα Γέραρα και ως την Γάζα, και (ανατολικά παραποτάμια), προς τα Σόδομα, Γόμορρα, Αδαμά και Σεβωείμ». Γέν. 10. 19.Και αλλού συμπληρώνει την εικόνα λέγοντας: «Οι Χαναναίοι κατοικούν στα παραθαλάσσια,(αλλά), και στις όχθες του Ιορ­δάνη».Αριθμοί 13.29.

Ο Σοφονίας μάς επιβεβαιώνει την καταγωγή των Φιλισταίων απ' την Κρήτη: «Αλίμονό σου Χαναάν γη Φιλισταίων εσείς που προέρχεστε από την Κρήτη και κατοικείτε στα παράλια, θα ερημώσω την χώρα σας και θα κάνω την Κρήτη μάνδρα προβάτων... ο Κύριος θα είναι τρομερός εναντίον τους, θα εξαφανίσει όλους τους θεούς της Γης, κι όλα τα έθνη, ακόμα και τα πιο μακρινά (πάσαι αι νήσοι των εθνών) θα τον προσκυνήσουν, καθένα απ' τον τόπο του». Ο΄ Σοφονίας 2.5,11.

Εκτός από το εχθρικό μένος και το απίστευτο κήρυγμα μίσους του βιβλικού ιερατείου κατά των εθνών, στα παραπάνω εδάφια ξεχωρίζουμε την σαφή ταύτιση Χαναναίων, Φιλισταίων και Κρητών. Η διεθνής βιβλιογραφία από πολύ νωρίς είχε αποδεχθεί τους Φιλισταίους (Φαλεστίνους ή Παλαιστίνιους) ως Ελληνο-Κρήτες-Αιγαίους. «Αλλόφυλοι δε ιδίως οι Φιλισταίοι λέγονται, τους δε Παλαιστίνους Έλληνες ονομάζουσιν», γράφει ο Βασίλειος Καισαρείας, («εισ τον προφητην ησαϊαν», 14.287.50). Σε μια άλλη εκδοχή διαβάζουμε: «Στρυμών ποταμός είναι της Θράκης, ονομάζετο δε πρότερονΠαλαιστίνοςαπό Παλαιστίνου (υιού) του Ποσειδώνος». Pseudo-Plutarchus, De fluviis 11.1.

Αλλά και ο αρχαιολόγος LowrenceStager1 γράφει για την Ashkelon, μια από τις αρχαιότερες πόλεις της παραλιακής Φιλισταιικής πεντάπολης: «Οι Φιλισταίοι, ένας θαλασσοπόρος λαός, σάρωσαν την ανατολική Μεσόγειο. Οι Φιλισταίοι της Βίβλου παρουσιάζονται ως κτήνη και καταστροφείς που το όνομά τους έμεινε συνώνυμο των πλέον άξεστων εχθρών της τέχνης και της γνώσης. Η εικόνα όμως, (απ' τις ανασκαφές της Ασκαλών), είναι εντελώς διαφορετική. Την εποχή που οι Ισραηλίτες έφτιαχναν άκομψα άτεχνα πήλινα σκεύη, οι Φιλισταίοι διακοσμούσαν τα δικά τους με εκλεπτυσμένα σχέδια και στυλ που θύμιζε εκείνα της Μυκηναϊκής Ελλάδος».

Ο L. Stager πιστεύει ότι «οι Φιλισταίοι ήσαν στην πραγματικότητα μετανάστες Έλληνες... Οι ανασκαφές εξασφάλισαν στοιχεία που δείχνουν ότι επρόκειτο για καλλιτέχνες και κοσμοπολίτες». National Geographic, τεύχος Ιανουαρίου 2001.2Έτσι, ειδικά οι ονομασία Παλαιστίνιοι,Φιλισταίοι, αλλά και η γενικότερα η ονομασία Χαναναίοι, κυρίως αναφέρονται στον ίδιο αυτόν ελληνο-μεσογειακό λαό.

Όταν ο Αβραάμ λοιπόν κατεβαίνει στην Χαναάν με τις καυτές, κατακτητικές του ιδέες, οι Χαναναιο-Φιλισταίοι είναι ήδη εκεί, και έχουν προ πολλού φτιαγμένο τον "παράδεισό" τους. Από πολύ ενωρίτερα και με απόλυτη άνεση, έχουν καταλάβει τις ομορ­φότερες γωνιές της περιοχής, τόσο τα γόνιμα παράλια του Ιορδάνη, όσο και τα μόνα ομαλά χαμηλά παράλια της μεσογειακής παλαιστινιακής ακτής. Έτσι, όταν ο Αβραάμ κατα­φθάνει στη γη που τόσο πόθησε, είδαμε με πικρία να σημειώνει: «οι δε Χαναναίοι τότε κατώκουν (ήδη) εν τη γη ταύτη». Γέν.12. 6.

Θαλασσοπόροι Ελληνο-κρήτες3λοιπόν, που έφτασαν εδώ στον Ιορδάνη, προωθημένοι στην ενδοχώρα, αρχικά απ' την παραλιακή Φιλισταία (Γάζα) ή όπως άλλοι ερευνητές θέλουν, ανηφορίζοντας μέσω Αιγύπτου, (με την οποία είχαν εξακριβωμένα σημαντικές εμπορικές και πολιτισμικές επαφές), προς την κοιλάδα του Ιορδάνη. Μαζί τους έφεραν και σ' ολόκληρη την Παλαιστίνη τον υψηλό πολιτισμό και την προκοπή της μινωικής Κρήτης. Όχι μόνο κτηνοτροφία και ποιμενική ζωή, αλλά και προωθημένο αγροτικό πολιτισμό, με την συστηματική καλλιέργεια της ελιάς, (λάδι), της αμπέλου (οινοπαραγωγή) κι όλα τα οπωροφόρα και τις αγροτικές τέχνες της πολιτισμένης χώρας τους, δημιουργώντας στον Ιορδάνη μια ξεχωριστή παραδεισένια γωνιά.

Γη ονομαστή: «τόπος Χαναναίων, γη αγαθή, γη ρέουσα γάλα και μέλι»! Ο΄Έξ.3.8, Επειδή όμως, καμιά γη δεν ρέει από μονή της ούτε γάλα ούτε μέλι… σημαίνει σαφώς, πλούσια κτηνοτροφία, (γάλα), και συστηματική μελισσοκομία, (μέλι), από του προκομμένους Χαναναιο-Φιλισταίους!

Η αφθονία δε των αγαθών, φθάνει απ' τους προ­κομ­­μένους αυτούς Κρητοχαναναίους σε παροιμιώδη ύψη και αναγκάζει την Βίβλο να παραδεχθεί: «πάσα η περίχωρος του Ιορδάνη ήτο ως παράδεισος». Ο΄ Γέν.13.10.Οι Κρήτες λοιπόν, κατοικούσαν στις όχθες του Ιορδάνου την εποχή του Αβραάμ και όπως όλα δείχνουν, είχαν μινωική προκοπή και ομηρική αξιοπρέπεια.

1 ΟLowrence Ε. Stager είναιProfessor ofArcheology ofIsrael Harvard University.

2 Η περίληψη του συγκεκριμένου άρθρου που μπορεί να βρεθεί στο ιντερνετ είναι πια έντεχνα αλλοιωμένο απ' τις αρχικές του θέσεις!

3 «Τρία ελληνικά έθνη εποίκισαν την Κρήτη, Πελασγοί, Αχαιοί και Δωριείς». Etymolog. Magnum 768.30.

Οι Φιλισταίοι ήταν Έλληνες λένε Εβραίοι αρχαιολόγοι στο Ισραήλ

 

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Εβραίοι, εθελοντές και αρχαιολόγοι, εργάζονται στις ανασκαφές στο Τελ ελ- Σάφι, στο νότιο Ισραήλ.

Στα ερείπια μιας αρχαίας μητρόπολης στο νότιο Ισραήλ, οι αρχαιολόγοι συνθέτουν την ιστορία ενός λαού που θυμόμαστε κυρίως ως τους «ΚΑΚΟΥΣ» της εβραϊκής Βίβλου.

Η πόλη της Γαθ, όπου οι ετήσιες ανασκαφές ξεκίνησαν αυτή την εβδομάδα, βοηθά τους μελετητές να δώσουν ένα πιο διαφοροποιημένο πορτρέτο των Φιλισταίων, οι οποίοι εμφανίζονται στην βιβλική ιστορία ως οι ΑΙΩΝΙΟΙ εχθροί των Ισραηλιτών.Περίπου τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, η Γαθ ήταν στα σύνορα μεταξύ των Φιλισταίων, οι οποίοι κατέλαβαν τη Μεσογειακή παράκτια πεδιάδα και των Ισραηλιτών, που έλεγχαν τους λόφους της ενδοχώρας . Ο πιο διάσημος κάτοικος της πόλης, σύμφωνα με το βιβλίο του Σαμουήλ, ήταν ο Γολιάθ – ο γίγαντας πολεμιστής που έπεσε απρόσμενα από το νεαρό βοσκό Δαβίδ και σφεντόνα του.

(Σημείωση: ΓΟΛΙΑΘ, εβραϊκός τύπος του Ελληνικού ονόματος ΚΑΛΕΑΔΗΣ).
Στη Γαθ, εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή που κατοικείτο από τους προϊστορικούς χρόνους. Ανασκαφές όπως αυτή έχουν δείξει ότι αν και υιοθέτησαν απόψεις της τοπικής κουλτούρας, δεν ξέχασαν τις ρίζες τους. Ακόμα και ΠΕΝΤΕ ΑΙΩΝΕΣ μετά την άφιξή τους για παράδειγμα, ΛΑΤΡΕΥΑΝ ΑΚΟΜΑ ΘΕΟΥΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.

Οι Φιλισταίοι  «είναι οι απόλυτο άλλοι» στη βιβλική ιστορία, είπε ο Aren Maeir του Πανεπιστημίου Bar-Ilan, ο υπεύθυνος αρχαιολόγος για την ανασκαφή.

Η τελευταία ανασκαφική περίοδος του καλοκαιριού ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα, με 100 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥΣ από τον Καναδά, τη Νότια Κορέα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ) προσθέτοντας νέα ευρήματα στον πλούτο των ευρημάτων που βρέθηκαν στον χώρο από το έργο του Maier που ξεκίνησε το 1996.

Σε μια τετράγωνη τρύπα, αρκετές κανάτες των Φιλισταίων , σχεδόν 3.000 ετών, ήταν ήδη ορατές όπως έβγαιναν από το έδαφος. Ένα ζωγραφισμένο θραύσμα που μόλις ανακάλυψαν είχε σαν πλαίσιο κόκκινο της σκουριάς και μια μαύρη σπείρα: μια κοινή διακόσμηση στην αρχαία ελληνική τέχνη (ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ – ΓΑΜΜΑΔΙΟΝ) και μια υπόδειξη για να προέλευση των Φιλισταίων από το Αιγαίο.

Οι Φιλισταίοι έφθασαν δια θαλάσσης ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ γύρω στο 1200 π.Χ. Πήγαν να εγκατασταθούν στα μεγάλα λιμάνια στην Ashkelon, (αρχαία ελληνική πόλη = ΑΣΚΑΛΩΝ ή ΑΣΚΕΛΩΝ = χωρίς σκέλη) και Ashdod, (αρχαία ελληνική πόλη = ΑΖΩΤΟΣ = χωρίς ζωή) τώρα πόλεις στο Ισραήλ, και στη Γάζα, τώρα μέρος του παλαιστινιακού εδάφους, γνωστής ως η Λωρίδα της Γάζας (και η ΑΚΚΑΡΩΝ και η ΓΑΘ (=ΓΥΘ, ΓΥΘΕΙΟΝ;) (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΝΤΑΠΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ = ΓΗΣ ΧΑΝΑΑΝ κατά τους εβραίους, ΧΝΑ κατά τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς).

Ο εβραίος Νεεμίας (το 500 π.Χ. περίπου) επέκρινε αυστηρά τους Ιουδαίους που είχαν πάρει Αζώτιες συζύγους, και μάλιστα οι γιοι τους οποίους είχαν αποκτήσει «μιλούσαν την αζωτική γλώσσα, και κανείς τους δεν ήξερε να μιλάει ιουδαϊκά». (Νεεμίας 13:23, 24)

Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει ότι η διατροφή των Φιλισταίων βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε φακές, μπιζέλια , χορταρικά, βασική διατροφή του Αιγαίου. Αρχαία οστά που ήταν πεταμένα στο χώρο δείχνουν ότι έτρωγαν τους χοίρους και τα σκυλιά, σε αντίθεση με τα γείτονες Ισραηλίτες, οι οποίοι θεωρούν τα ζώα αυτά ακάθαρτα – περιορισμοί που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εβραϊκό διατροφικό νόμο.

Οι ανασκαφές στη Γαθ έχουν αποκαλύψει επίσης ίχνη μιας καταστροφής της πόλης κατά τον 9ο αιώνα π.Χ., όπως και μια τάφρο και ένα ανάχωμα που χτίστηκε γύρω από την πόλη από πολιορκητικό στρατό – ακόμα ορατά ως μια σκοτεινή γραμμή που διασχίζει το γύρω λόφους.

Η ισοπέδωση της Γαθ εκείνη την εποχή φαίνεται να είναι το έργο του Aραμαίου βασιλιά Hazael στο 830 π.Χ., ένα περιστατικό που αναφέρεται στο βιβλίο των Βασιλέων.

Η σημασία της Γαθ έγκειται στο ότι η «ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» (σημείωση; Την ΥΠΕΡΟΧΗ ανασύνθεση την κάνουν εβραίοι αρχαιολόγοι, πουθενά έλληνες – οι έλληνες ασχολούνται με την ανασύνθεση οθωμανικών τζαμιών) ρίχνει φως στο πώς οι Φιλισταίοι ζούσαν εκεί τον 10 ο και 9ο αιώνα π.Χ. , είπε ο Seymour Gitin, διευθυντής του WF Ινστιτούτου Αρχαιολογικών Ερευνών Ολμπράιτ στην Ιερουσαλήμ και ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΦΙΛΙΣΤΑΙΩΝ.

Αυτό περιλαμβάνει την εποχή της βασιλείας της Ιερουσαλήμ από τον Δαβίδ και τον Σολομώντα, ΑΝ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΥΠΗΡΧΕ, όπως περιγράφεται στη Βίβλο.

(Σημείωση: ΟΛΟΙ οι εβραίοι αρχαιολόγοι αμφιβάλλουν αν υπήρξε βασίλειο της Ιερουσαλήμ με Δαυίδ και Σολομώντα – δεν υπάρχουν πουθενά ευρήματα ΥΛΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ για κάτι τέτοιο, σε αντίθεση με τις Ελληνικές – φιλισταϊκές πόλεις της Παλαιστίνης).

Άλλες τοποθεσίες των Φιλισταίων παρείχαν σημαντικές πληροφορίες στους αρχαιολόγους σχετικά με προηγούμενες και μεταγενέστερες χρονικές περιόδους , αλλά όχι πολλές γι’αυτή την περίοδο-κλειδί.
Η «Γαθ καλύπτει ένα πολύ σημαντικό κενό στην κατανόηση της ιστορίας των Φιλισταίων ,» είπε ο Gitin.
Το 604 π.Χ, ο Ναβουχοδονόσορ της Βαβυλώνας εισβάλλει και καταστρέφει εντελώς τις πόλεις των Φιλισταίων . Δεν υπάρχει κανένα απομεινάρι από αυτές έκτοτε.

Σταυροφόροι που φθάνουν από την Ευρώπη το 1099 έχτισαν ένα φρούριο πάνω στα ερείπια της Γαθ, και αργότερα η περιοχή φιλοξένησε ένα αραβικό χωριό, το Tel el-Σάφι, το οποίο εκκενώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου γύρω από τη δημιουργία του Ισραήλ το 1948. Η Γαθ σήμερα είναι εθνικό ΕΒΡΑΪΚΟ (!) πάρκο.

Μια ισραηλινή πόλη που ιδρύθηκε το 1955 αρκετά μίλια προς το νότο, η Kiryat Gat, πήρε το όνομά Γαθ βασιζόμενη σε μια εσφαλμένη ταυτοποίηση διαφορετικών ερειπίων από την πραγματική πόλη των Φιλισταίων .

Η μνήμη των Φιλισταίων – μια ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ (= πάντα κατά τους εβραίους αρχαιολόγους) εκδοχή της – διασώθηκε στην εβραϊκή Βίβλο.

Είναι γνωστή η ιστορία του Σαμψών, ο οποίος παντρεύτηκε μια Φιλισταία , συγκρούστηκε μαζί τους κατεπανάληψη μέχρι που σύρθηκε μετά από προδοσία τυφλός και δέσμιος στο ναό τους στη Γάζα. Εκεί, όπως λέει η ιστορία, έσπασε τα δεσμά του και γκρέμισε τους δύο πυλώνες στήριξης, φέρνοντας το ναό κάτω και σκοτώνοντας μέσα σε αυτό όλους, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου.

Ενα ενδιαφέρον εύρημα στην Γαθ είναι τα ερείπια ενός μεγάλου οικοδομήματος , πιθανόν κάποιου ναού, με δύο πυλώνες. Ο Maeir πρότεινε ότι αυτό μπορεί να ήταν ένα γνωστό σχεδιαστικό στοιχείο στην αρχιτεκτονική του ναού των Φιλισταίων όταν γράφτηκε στην ιστορία του Σαμψών.

Ανασκαφείς στη Γαθ έχουν επίσης βρει θραύσματα ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΓΟΛΙΑΘ – ένα Ινδο-ευρωπαϊκό όνομα, όχι σημιτικό ,από τα είδη που θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιηθεί από τις τοπικούς Χαναναίους ή Ισραηλίτες. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν οι Φιλισταίοι πράγματι χρησιμοποιούσαν παρόμοια ονόματα , μια λεπτομέρεια από την οποία επίσης μπορεί να εξαχθεί μια ακριβής εικόνα της κοινωνίας τους.

Όπως είπε ο Maier ,τα ευρήματα στην περιοχή υποστηρίζουν την ιδέα ότι η ιστορία του Γολιάθ αντικατοπτρίζει πιστά κάτι από την γεωπολιτική πραγματικότητα της περιόδου ,δηλ. τη συχνά βίαιη αλληλεπίδραση των ισχυρών Φιλισταίων της Γαθ με τους βασιλείς της Ιερουσαλήμ στην παραμεθόρια ζώνη μεταξύ τους.

«Αυτό δεν σημαίνει ότι θα βρούμε μια μέρα ένα κρανίο με τρύπα στο κεφάλι του από την πέτρα που ο Δαυίδ εκσφενδόνισε ,αλλά το γεγονός αυτό αντανακλά ένα πολιτιστικό περιβάλλον που ήταν πραγματικό εκείνη την εποχή.»