logo

fb youtube rss

Σύνδεση


Βιβλική σάτιρα!!! ο Μωυσής και οι δέκα εντολές...
http://wilma-tote-twra.blogspot.com/search/label/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82

 
Σύνδεση με τα προηγούμενα: χτύπησε το τηλέφωνο του Μωυσή και ακούστηκε η Φωνή άνωθεν.
-«Μωυσή!» είπε αυστηρά η φωνή.
-Ννναιιιι?
-Θέλω τώρα που θα πάτε στη Γη της επαγγελίας να έχετε ένα ολοκληρωμένο τρόπο διακυβέρνησης, οπότε ανέβα πάνω στο βουνό Σινά να σου δώκω κάτι εντολές.
-Καλά ρε παιδί μου δεν μπορεί να τις φέρει ένας courier εδώ κάτω? Αμάν πια! Έχω ξεπατωθεί στο περπάτημα κι έχω και μια ηλικία! Που να ανεβαίνω τώρα στο βουνό!
-«Ανέβα ρε συ! Θα περάσουμε καλά!» του είπε η φωνή γλυκά για να τον καλοπιάσει.
«Έχω και δορυφορική εδώ πάνω, θα δούμε το ματς.»
-Εμ αν είναι έτσι έρχομαι, πέταξε τη σκούφια του ο Μωυσής.
Πριν ανέβει έδωσε σαφείς εντολές να τον περιμένουν με νηστεία και προσευχή μέχρι αυτός να κατέβει από το βουνό. Άφησε στο πόδι του τον Ααρών και πήρε το δρόμο.
Όταν έφτασε επάνω ρώτησε το Μεγάλο τι ήταν αυτές οι Εντολές.
-Α μωρέ δεν είναι τίποτε, θα σου δώσω 10 εντολές να σου βρίσκονται για να τις πεις στα πλήθη.
-Συγγγνώμη, πππέραν ότι εγγγώ δεν μμμμπορώ να τις πππω, είμαι κκκαι γέρρρος άνθρωπας. Θα τις ξξξξξξξ….
-Ναι?
-Θα τις ξξξξξξ….
-έλα ξεκόλλα! είπε ανυπόμονα ο Μεγάλος
-Αυτό είναι εντελώς αντιπαιδαγωγικό που κάνεις! Φούντωσε ο Μωυσής. Δεν μπορείς να με πιέζεις! Τέλος πάντων! Θα τις ξξξξξξξεχάσω μέχρι να κατέβω.
-Ε τότε θα τις γράψουμε σε πλάκα για να τις θυμάσαι! απάντησε συμβιβαστικά ο Μεγάλος.
-Τι πλάκα?
-Καρύστου.
-Μα δεν είναι καλές από πλάκα Καρύστου θα σπάνε εύκολα!
-Εγώ έτσι τις θέλω! Παραδοσιακές!
Σαράντα μέρες έμεινε πάνω στο βουνό ο Μωυσής μέχρι να πάρει τις Δέκα εντολές σε πλάκα Καρύστου και να γυρίσει πίσω. Ο τεχνίτης που είχε αναλάβει την παραγγελία αντιμετώπισε κάποια έκτακτα προβληματάκια (ο μπατζανάκης του χτύπησε το πόδι του, η πεθερά του έκανε μπάι πας –ναι καλά θα ήθελε- ο γιος του πέρναγε περιοδεύων) και όταν είδε ο Μεγάλος ότι με την προκαταβολή που του έχει δώσει η δουλειά θα τραβούσε επ’ άπειρο πήγε και του είπε γλυκά, γλυκά να μην ανησυχεί για την πεθερά του διότι θα ξεπεράσει σε χρόνια ζωής ακόμη και τον Μαθουσάλα, αν συνεχίσει να καθυστερεί. Αμέσως ο τεχνίτης απέκτησε μια αστραπιαία ταχύτητα στα χέρια και το σφυρί με το καλέμι δούλευαν σχεδόν μόνα τους. Είναι κρίμα που κανείς δεν μιλά για αυτό το θαύμα διότι είναι πολύ σημαντικό και διδακτικό.
Ζαλώθηκε λοιπόν τις πλάκες ο Μωυσής και ροβόλησε το βουνό.
Όταν κατέβηκε τι να δουν τα ματάκια του!
Η παλιοπαρέα είχε βαρεθεί να τον περιμένει, σου λένε αυτός θα τα κακάρωσε πάνω στο βουνό, οπότε ίσως είναι καλό να αρχίσουμε να πιστεύουμε σε κάτι άλλο, διότι με το Μεγάλο δεν είδαμε προκοπή. Αφού το καλοσκέφτηκαν αποφάσισαν να φτιάξουν ένα χρυσό βόδι (η λόρδα υπαγόρεψε τη συγκεκριμένη θεϊκή οντότητα) να το λατρεύουν μπας και δούνε λίγο κρεατάκι μπροστά τους.
Ο δε Ααρών, καλό κουμάσι, ήταν αυτός που έφτιαξε το βόδι. (μεταξύ μας ο τεχνίτης του Μεγάλου ήταν φοβερός απατεώνας: έκανε 40 ημέρες να φτιάξει δύο πλάκες, ενώ ο άλλος στο ίδιο διάστημα έκανε ολόκληρο βόδι!).
Τον Μωυσή τον έπιασε τέτοια τρεμούλα που του έπεσαν οι πλάκες κι έσπασαν.
Ε τότε ήταν που έγινε βαπόρι!
-Αφού το είπα ότι σπάνε οι πλάκες από πέτρα Καρύστου! Αλλά έτσι είμαστε! θέλουμε τα ρουστίκ και μετά χαλάνε! Όσο για εσάς! Ένα σας λέω: πάω ξανά επάνω. Αν γυρίσω και βρω έστω κι έναν να κοιτάει το κολοβόδι θα του φορέσω τις πλάκες κολάρο και θα γίνει κατευθείαν μνημείο πεσόντων προς τη γη της επαγγελίας!
Και βρίζοντας πήρε ξανά το δρόμο για το βουνό.
Φυσικά η όλη ιστορία πήρε άλλες σαράντα μέρες, μόνο που αυτή τη φορά δεν έφταιγε ο τεχνίτης. Ο Μωυσής είχε κατσικωθεί επάνω και δεν έλεγε να κατέβει.
Με τα πολλά χρησιμοποιώντας μεθόδους με ανάποδες σκούπες και χοντρά αλάτια ο Μεγάλος κατάφερε να τον ξαναστείλει κάτω.
Αυτή τη φορά το πλήθος ήταν τύπος και υπογραμμός. Τον καλωσόρισαν και περίμεναν με φοβερό ενδιαφέρον να ακούσουν τις Εντολές
-Καλώς τον! Καλώς τον!
-Μα τι ωραίες πλάκες είναι αυτές!
-Από Μάρμαρο! είπε περήφανος ο Μωυσής που πέρασε τελικά το δικό του.
-Και πόσο σου πάνε! Οι άλλες σε πάχαιναν παιδί μου! Ενώ αυτές!
-Βρίσκετε? Ρωτάει κι άλλος που λίγο ήθελε για να τον τουμπάρουν.
-Μη το συζητάς. Για πες πόσες εντολές θα μας πεις?
-Δέκα! Απάντησε κορδωμένος ο Μωυσής.
-Και την ενδεκάτη εντολή ποιος θα την πει? απόρησε ένας παρευρισκόμενος.
-Η Μούσχουρη! Σκασμός τώρα! Πήρε το λόγο ο Ααρών. Λοιπόν σας διαβάζω τις εντολές!
Ο Μωυσής για να μη μείνει εκτός του θεάματος πήρε θέση κι άρχισε να δείχνει σαν την Κρίστα στον Τροχό της τύχης τις πλάκες και να τις χαϊδεύει.

Πρώτον: Εγώ ειμί ο Κύριος ο Θεός σου, όστις εξήγαγόν σε εξ οίκου δουλείας, ουκ έσονταί σοι Θεοί έτεροι πλην εμού .
-Καλέ γιατί τις λέτε στα ξένα? Πως θα τις καταλάβουμε? Πετάχτηκε κάποιος από το πλήθος, που ήθελε καλά και σώνει να ξέρει τι λένε οι Εντολές.
-Καλά λοιπόν, θα σας τις μεταφράζω κιόλας! Αυτά να τα υπολογίσεις ως υπερωρία, γύρισε στον αδελφό του, ο Ααρών.
Η πρώτη εντολή λέει ότι:
-Εγώ είμαι ο Κύριος ο θεός σου, που σε πήρε από τη σκλαβιά και σε έχει στα μετάξια. Δεν υπάρχει άλλος στον κόσμο πιο μεγάλος!
-Μπορούμε να σχολιάζουμε?
-Μα τι λέτε βεβαίως! Έχουμε ξεκινήσει τη δημόσια διαβούλευση και αναρτήσαμε σχετική σελίδα στο Internet
www.poreia.isr για να μπορεί ο κόσμος να στέλνει τα σχόλιά του. Ρε είσαστε με τα καλά σας? τα πήρε τώρα κι ο Ααρών και προχώρησε ακάθεκτος:
-Συνεχίζω! Δεύτερον: Μην φτιάξετε άλλα είδωλα, γιατί θα σας πάρει και θα σας σηκώσει.
-Λέει τέτοιο πράγμα? Πετάγεται ο Ιησούς του Ναυή (αυτός είναι δελφίνος και στη συνέχεια θα πάρει το δαχτυλίδι από τον Μωυσή).
-Ναι λέει και εσείς ΔΕΝ σχολιάζετε! Απαντά φουρκισμένος ο Ααρών που αντιπαθούσε θανάσιμα τον Ιησού του Ναυή.
«Τρίτον! Να μη χρησιμοποιείτε το όνομα του θεού για κάθε βλακεία που θέλετε. Δεν κάνουμε ρουσφέτια και μου έχετε πάρει τα αυτιά.»

-Καμία αντίρρησις? ρωτά γλυκά ο Ααρών και συνεχίζει αμέσως μπας και περάσει την επόμενη εντολή στη ζούλα:
-Κάθε Σάββατο έχετε ρεπό για να πηγαίνετε στην εκκλησία!
Πανζουρλισμός από κάτω. Τι ΓΣΕΕ, τι συνδικάτα, τι σωματεία! όλοι σύσσωμοι να διαμαρτύρονται για την κατάργηση του 5μερου.
Προκειμένου να τους ηρεμήσει ο Μωυσής, τους είπε ότι μπορεί να είναι τυπογραφικό λάθος. Θα το δουν και θα επανέλθουν.
-«Πέμπτον!» Έχει ιδρώσει ο Ααρών. «Να τιμάτε τους γονείς σας και να τους δίνετε ένα ποτήρι νερό στα γεράματα. Να μην τους στέλνετε σε γεροκομεία του κwλου και μην τον είδατε τον Παναή. Ακούς Θανάση?» (γυρνάει στο γιό του).
-Έκτον: Μη σκοτώνεστε μεταξύ σας. Είμαστε που είμαστε λίγοι, δεν θα μείνει ψυχή για να πάει στη Γη της επαγγελίας. (αυτή την εντολή δεν την εμπέδωσαν ποτέ μα ποτε!)
-Έβδομον! Μην κάνετε αλλαξοκωλιές. Το τραγούδι «Τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά!» έχει γίνει ο εθνικός μας ύμνος!
-Πάνε και τα ωραία! σχολίασε ένας γεράκος 300 ετών μαγνητίζοντας βλέμματα θαυμασμού επάνω του.
-ΟΓΔΟΟΝ! ύψωσε φωνή ο Ααρών. Σταματήστε να κλέβετε. Επί τη ευκαιρία έτσι και πιάσω αυτόν που μου πήρε το ipod θα τον τσακίσω! Και θα τον στείλω και στο Μεγάλο για περαιτέρω μέτρα.
-Ένατον: Μη λέτε ψέματα ο ένας για τον άλλο, πείτε μόνο για τον εαυτό σας. Είναι απολύτως αποδεκτά τα ψέματα για βιογραφικά, προηγούμενη εμπειρία και εκπαίδευση. Επιτρέπονται επίσης χωρίς καμία εξαίρεση τα ψέματα που λένε οι άνδρες όταν επιθυμούν να ρίξουν γκόμενα στο κρεβάτι. Οι γυναίκες δεν μπορούν να πουν αντίστοιχα ψέματα διότι τότε θα είναι τσούλες και πεινασμένες γεροντοκόρες.
Εδώ δεν υπήρξε καμία απολύτως αντίδραση. Οι άνδρες χάρηκαν που έγινε και αναφαίρετο δικαίωμα τους το ψηστίρι by all means, ενώ οι γυναίκες (πιο διπλωμάτισσες) έκαναν τις αδιάφορες σκεπτόμενες «καλά θα σου δείξω εγώ, ποιος θα φλομώσει ποιον στο ψέμα».
-Και δέκατον: Μην επιθυμείς τη βιλίτσα και το σπορ αμαξάκι του γείτονα. Ας είχες τα γκόγκοφια να πάρεις και εσύ δικά σου! Η ιδιοκτησία είναι ένας θεσμός ξεπερασμένος! Χαρίστε τα όλα στην εκκλησία και θα δείτε προκοπή.
Αυτά είναι αγαπητοί μου τα θέματα! Ολοκλήρωσε ο Ααρών. «Αύριο γράφετε διαγώνισμα. Όσοι πάρουν κάτω από τη βάση θα κουβαλάνε τις πλάκες σε όλο το υπόλοιπο ταξίδι.»

Εννοείται ότι πήραν «ΆΡΙΣΤΑ Α» όλοι κι αναγκάστηκαν να ζαλωθούν τις πλάκες τα δύο αδέλφια. Καλά τώρα μην τους λυπάστε. Μόλις είδαν τα σκούρα έφτιαξαν μια ωραία επιτροπή από ιερείς, οι οποίοι και καλά ήταν εντεταλμένοι να προσέχουν το κουτί με τις πλάκες και έφαγαν το φέσωμα αυτοί. Φυσικά, κατά ένα περίεργο τρόπο οι πλάκες δεν κατάφεραν να σωθούν μέχρι σήμερα. Πιθανώς να βρίσκονται θαμμένες κάπου στην έρημο. Η παραφιλολογία για το ότι πήγαν ήρθαν από Ναούς, Φιλισταίους, μάχες κλπ. υπάρχει για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε και τον Indiana Jones με τη Χαμένη Κιβωτό (είδατε? και προτάσεις καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος από το blog μας).

Και για να μην σας αφήσουμε στα μισά του δρόμου: Η όλη πορεία κράτησε 40 χρόνια. Όταν ο Μωυσής πέθανε από το περπάτημα 120 ετών, ανέλαβε ο Ιησούς του Ναυή, ο οποίος ήταν μόνο 85.
Τέλος, επιμένω ότι είναι φοβερή αχαριστία να ξεσηκώνεις έναν άνθρωπο (τον Μωυσή επί τω προκειμένω) να τον βάζεις να ηγηθεί μιας ομάδας, να περπατά άπειρα χιλιόμετρα για 40 χρόνια για να του πεις έξω από τη Γη της επαγγελίας:
Που πας ρε Καραμήτρο?

.......................................

Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Γνώμη αναγνώστου: «Μια απολαυστική ξενάγηση στα στημένα "θαύματα" των μεγάλων προφητών της Βίβλου, που  θα σας ενθουσιάσει με την απομυθοποιητική της σαφήνεια. Μια πρωτότυπη μελέτη που θα αποτελέσει σταθμό στις αναζητήσεις σας». A.M.