logo

fb youtube rss

Σύνδεση


Βιβλική σάτιρα!!! To Ψάρι ο Ιωνάς και η κρουαζιέρα...

http://wilma-tote-twra.blogspot.com/2009/02/to.html


Αν και γενικά οι αντι-Γραφές είναι γεμάτες από ανθρώπους συνετούς, υπάκουους και πιστούς, ο Ιωνάς πρέπει να κράταγε από Κεφαλλονιά, καθότι έκανε κυρίως του κεφαλιού του.
Γεννήθηκε στη Γαθαφέρ (είπαμε κράταγε από Κεφαλλονιά ΔΕΝ γεννήθηκε εκεί!).
Αφού θριάμβευσε ως βοηθός του Ιεροβοάμ (αυτός ήταν βασιλιάς) και ξαναπήραν τα εδάφη που είχε χάσει το Ισραήλ (γκχμ), είπε ο άνθρωπος να πάει στη βίλλα του να ξεκουραστεί.
Όμως ο Μεγάλος είχε άλλη άποψη:
«Ιωνά»! είπε με βροντερή φωνή.
Καμία απάντηση.
«Ιωνά! Σου μιλάω!»
Τίποτα.
«Ιωνά αν δεν βγάλεις αμέσως τώρα, το god pod από τα αυτιά σου, θα χάσεις όλα τα mp3 που έχεις περασμένα!»
Αυτό κι αν ήταν απειλή! Ο Ιωνάς σταμάτησε τις τσαλιμιές και τέντωσε τα αυτιά του.
«Μεγάλε!» (έκανε τάχα έκπληκτος) «Πως από δω?»
«Άσε τις αηδίες Ιωνά και άκου!
Θέλω να πας στη Ν Ι Ν Ε Υ Η!.»
«Καλά και γιατί το κάνεις spelling? Χαζός είμαι? Το κατάλαβα.» Απάντησε ευθαρσώς ο Ιωνάς.
«Επειδή είμαι Παντογνώστης, κάτι ξέρω που στο κάνω spelling». (θα δείτε παρακάτω πόσο δίκαιο είχε!).
«Τέλος πάντων, και τι να πάω να κάνω καλοκαιριάτικα εκεί κάτω? Θα καίει ο τόπος!» γκρίνιαξε τώρα ο αντιρρησίας.
«Θέλω να πας να τους πεις να μετανοήσουν, διότι είναι ασεβείς.» βροντοφώναξε ο Μεγάλος.
«Πρώτον σε παρακαλώ κάνε κάτι με το volume διότι μου πήρες τα αυτιά.»
«Συγνώμη έχουμε βάλει νέο dolby surround και δεν το έχουμε μάθει ακόμη. Θα πάω στο Γερμανό να ρωτήσω πώς να το διορθώσουμε» απολογήθηκε ο Μεγάλος, που επειδή ήταν πολύ μεγάλος, μπορούσε να αναγνωρίσει και το δίκαιο του άλλου.
«Και γιατί να πάω στους Νινευίτες, αφού εμείς (οι Ισραηλινοί) δεν τους χωνεύουμε.
Πάλι εγώ θα σώσω τον κόσμο? Ας πάει ένας δικός τους να τους σώσει». Ξαναγκρίνιαξε ο Ιωνας που είχε σπαστεί πολύ με την όλη ιστορία.
«Ιωνά δεν το συζητώ! Σε προστάζω!»
«Αυτό είναι φασισμός»! Εξανέστη ο Ιωνάς.
«Θες να σε κάνω στήλη Άλατος?» ρώτησε μειλίχια ο Μεγάλος.
«Και μετά τι θα κάνεις τη γυναίκα του Λωτ?» αντιμίλησε ο Ιωνάς.
«Θέλεις να πάρεις μήπως τη θέση του Πινόκιο?» αντιπρότεινε ο Μεγάλος.
Εδώ χτύπησε τον Ιωνά στο ευαίσθητο σημείο του, καθότι ήταν φοβερά ωραιοπαθής οπότε δεν ήθελε με τίποτα να αποκτήσει μεγάλη μύτη. Φύσηξε, ξεφύσηξε, παράτησε το Mai Thai και την αιώρα του και πήγε να γεμίσει δύο luis vuitton για το ταξίδι (είχαν γίνει φοβερή μόδα μετά τη διαφήμιση με τον Γκορμπατσώφ). Πήρε τη φωτογραφική μηχανή και το παγουρίνο του και κατέβηκε στο λιμάνι για να πάρει το High speed για Νινευή.
Όμως τον έπνιγε η αγανάκτηση, διότι όλα τα κωλοτάξιδα αυτός τα έκανε, κι οδοιπορικά μηδέν. Οπότε εκεί που κοίταζε τα δρομολόγια ακούει:
«Αναχώρηση του Very High Speed 5 για Θαρσείς. Παρακαλούνται οι επισκέπτες να εξέλθουν από το πλοίο ή αλλιώς, ας πληρώσουν εισιτήριο και να ταξιδέψουν μαζί με τους υπόλοιπους. Κουλουρτζήδες, λουκουματζήδες κι άλλοι μικροπωληταί να περάσουν από τη ρεσεψιόν και να αφήσουν ποσοστό 5% επί των πωλήσεων που πραγματοποίησαν στο χώρο του καραβιού.»
«Ρε λες? Αναρωτήθηκε ο Ιωνάς. Μήπως είναι θέλημα θεού?»
«Εγώ δεν είπα τίποτε, μη με ανακατεύετε» ακούστηκε η φωνή του Μεγάλου. «Βρε γαιδούρι, ΔΕΝ σου είπα να πας στους Θαρσείς, στη Νινευή σου είπα.»
Παρόλα αυτά, ο Ιωνάς εκεί το βιολί του. Μια και δυο ανεβαίνει στο πλοίο και βγάζει εισιτήριο VIP για Θαρσείς, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω (σε λίγο θα μιλώ την ελληνιστική με τόση μελέτη των κειμένων), ήταν παραλιακή πόλη της Ισπανίας-όχι νομίζετε ότι ήταν χαζός ο Ιωνάς.
Πάει στρώνεται σε μια σεζλονγκ στο πάνω κατάστρωμα, βάζει κι αντηλιακό και γουστάρει τρελά με την κοπάνα που έκανε.
«Vaya con Dios!» Μονολόγησε και ρούφηξε μια γουλιά από το Μάι Τάι (λίγο αλκοόλα τον έχω βγάλει τον άνθρωπο αλλά τι να κάνω? του άρεσαν τα κοκτέιλ διότι μάζευε τις ομπρελίτσες).
Όμως ο Μεγάλος, δεν είναι τυχαίος! Βλέπει μέσω Google map τον Ιωνά να λιάζεται στο δρόμο για Θαρσείς και τα παίρνει κράνος. «Τώρα θα δεις!» λέει μέσα από τα τέλεια δόντια του. Πάει στον Ποσειδώνα και του λέει: «Ρε συ εκείνη την τρίαινα που είχες τις Απόκριες που την έχεις βάλει?»
«Τι εννοείς?» του λέει θιγμένος ο άλλος. «Ποιες Απόκριες? Κανονικά την κρατάω».
«Εγώ στο είπα με εύσχημο τρόπο, αλλά με αυτά που κάνεις ούτε στο χιλιάρικο δε σε βλέπω να μπαίνεις. Δάνεισέ μου για λίγο την τρίαινα. Ή δώσε μου το μίξερ καλύτερα.»
«Το μίξερ το έχει πάρει η Δήμητρα. Και καλά που μου το θύμισες, διότι δεν το έχει επιστρέψει η μουλάρα. Τάχα ήθελε να φτιάξει ραβανί… μα που πας?» ρώτησε την πλάτη του Μεγάλου που ήδη έτρεχε να πάει να βρει τη Δήμητρα.
Τελικά το μίξερ βρέθηκε στο loft του Απόλλωνα, ο οποίος άκουσε και τα σχολιανά του, επειδή παίρνει πράγματα και δεν τα επιστρέφει.
Βάζει λοιπόν ο Μεγάλος το μίξερ μπροστά με τους αναδευτήρες για μαρέγκα και ξεκινά να ανακατεύει τη θάλασσα.
Περιττό να σας πω ότι έγινε της κολάσεως. Το πλοίο εκεί που έκανε κρουαζιέρα, άρχισε να θυμίζει Τιτανικό. Ένας σινεφίλ άρχισε να ουρλιάζει ότι «Θα πνιγούμε Μάνα μου το έχω δει εγώ το έργο!» οπότε έσπειρε τον πανικό.
Επειδή τότε όμως δεν είχε προχωρήσει τόσο πολύ η τεχνολογία, δεν σκέφτηκαν να δουν μετεωρολογικό δελτίο για να μάθουν πως κινείται η καταιγίδα. Προσέφυγαν σε πιο προηγμένες μεθόδους ήτοι (καλά δεν παίζομαι) έκαναν κλήρωση.
Όποιος είναι γκαντέμης, εξήγησε ο καπετάνιος το ανθρωπιστικό παιχνίδι, θα πεταχτεί στα ψάρια.
Μπορείτε να φανταστείτε σε ποιον έπεσε ο κλήρος (φυσικά και ήταν στημένη η κλήρωση! Τι νομίσατε ότι είναι όπως έχουμε τώρα την κληρωτίδα με τα μπαλάκια?).
Οπότε :
«Εεεεεειιιωωωωπ!» είπαν οι ναύτες κι έριξαν τον Ιωνά στη Θάλασσαααααα.
Εκείνη την ώρα εντελώς τυχαία, περνούσε απέξω ένα ψάρι (πρωτοφανές να υπάρχει ψάρι στη θάλασσα). Το ψάρι αυτό ήταν λίγο μικρότερο από το καράβι, οπότε τραβάει μια γερή ρουφηξιά νερό και πάρτον και τον Ιωνά μέσα.
«Ποιος έκλεισε το φως?» αναρωτήθηκε έντρομος ο Ιωνάς. «Μαμά μου! που είμαι?»
«Στο ψάρι» απάντησε το ψάρι (συγνώμη παιδιά για την επανάληψη της λέξης ψάρι αλλά μου έχει περισσέψει και η λέξη κήτος που θα χρησιμοποιήσω αμέσως μετά. Δυστυχώς, όπως δεν αναφερόταν το όνομα της γυναίκας του Νώε, επίσης δεν αναγράφεται και το όνομα του κήτους, ή έστω ο τύπος του-GT κλπ).
«Τι εννοείς? Την εξοχική ταβέρνα?» ρώτησε ο Ιωνάς.
«Όχι εννοώ το franchise με τα φρεσκοκατεψυγμένα» ειρωνεύτηκε το κήτος. «Ρε ντιπ βλάκας είσαι? Μέσα στην κοιλιά μου είσαι!»
«Μα βρωμάει ψαρίλα εδώ μέσα!» γκρίνιαξε ο Ιωνάς.
«Βάλε ένα ambi pur» ειρωνεύτηκε ξανά το κήτος. (καλά μιλάμε για πολλή ειρωνεία).
«Μεγάλε! Μεγάλε!» άρχισε να ουρλιάζει ο Ιωνάς χτυπώντας τα τοιχώματα. «Βγάλε με από εδώ! Σε παρακαλώ».
«Μη φωνάζεις! Η ηχομόνωση είναι άριστη. Τώρα κάτσε εδώ μέσα για να μάθεις! Χαχαχαχαχαχα!» (σατανικό γέλιο αφιερωμένο).
Ο Ιωνάς στην αρχή το έριξε στο κλάμα. Τέτοια γκρίνια, ούτε γριά από τη Μάνη σε μοιρολόι. Μετά, κατάλαβε ότι με το κλάμα δεν θα βγάλει άκρη, οπότε άρχισε να παρακαλάει το ψάρι να τον αφήσει κάπου παραλιακά. Όταν είδε ότι δεν πιάνει ούτε αυτό, άρχισε να αναρωτιέται. «Ρε τι θα έκανε ο Μαγκάιβερ (παλιά σειρά περιπέτειας για τους γνώστες της Παλαιάς ΕΡΤ) σε αυτή την περίπτωση?». Και κάθισε κάτω να ανάψει ένα τσιγάρο και να σκεφτεί. Αυτό ήταν.
Το ψάρι το έπιασε τέτοια ναυτία, που άρχισε να ξερνάει διαρκώς. Έφτασε άρον, άρον στα παράλια και με μια μεγαλειώδη αναγούλα τον έφτυσε στο νησί του Lost.
Ο Ιωνάς βγήκε από τα κύματα, τίναξε την άμμο από τα ράσα του και πήγε να βρει τους Χαμένους. Αλλά ο Μεγάλος τον πρόλαβε και του είπε:
«Κοίτα να δεις, επειδή άμα μπλεχτείς στη σειρά σε βλέπω νεκρό στο επόμενο επεισόδιο, αποφάσισε: ή στέλνω τώρα ένα εξωλέμβιο για να πας στη Νινευή, ή θα παίξεις ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο στο σήριαλ. Τι προτιμάς?»
Ε τι να προτιμά? Πήρε τα μπογαλάκια του και πήγε στη Νινευή.
Εκεί τους περιέγραψε με τόσο μελανά χρώματα το τι θα πάθουν έτσι και δεν αλλάξουν μυαλά, που όλοι οι Νινευίτες έγιναν αρνάκια. Μετά μάζεψε ξανά τα ρούχα του (του είχε πάρει άλλα ο Μεγάλος, διότι θα έπρεπε αλλιώς να τον στείλει ξεβράκωτο), πήρε τα σαμπουάν και μια πετσέτα από το ξενοδοχείο και ξεκίνησε για το δρόμο του γυρισμού.
Αφού έφτασε κατάκοπος στη βίλλα του, άνοιξε τη δορυφορική για να παρακολουθήσει το χαμό που θα γινόταν στη Νινευή. Και πήγε η ώρα εννιά. Και τίποτε. Και πήγε δέκα. Ξανά τίποτε.
Ο Ιωνάς άρχισε να τα παίρνει (με πρόζακ τον βλέπω μέχρι το τέλος του έργου).
Παίρνει τηλέφωνο στο Igod το Μεγάλο και του λέει:
«Μου είπες να πάω στους σιχαμένους τους Νινευίτες να τους μιλήσω, επειδή ήταν αμαρτωλοί»
«Yes!» απάντησε ο Μεγάλος.
«Ναι αλλά αφού έκαναν τέτοια έκτροπα δεν έπρεπε να τους καταστρέψεις?»
«Νο!» (λαλίστατος και πολυμαθής ο Μεγάλος).
«Τι No! δηλαδή συγνώμη θα σώζουμε και τους εχθρούς τώρα?» απηύδησε ο Ιωνάς. «Αφού αυτοί είναι Ολυμπιακοί! Συμφωνήσαμε να πάω να τους ξεχέσω, όχι να τους σώσω!»
«My child έλα να σου μιλήσω για την αγάπη και τα συγχώρεση για να καταλάβεις» είπε ο Μεγάλος.
«Όχι!!!! Δεν θέλω άλλο κήρυγμα. Προτιμώ να μου κάνεις μια χάρη»
«Τι χάρη?»
«Να πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα για τα επόμενα Μμμμμμ 20? 30? Χρόνια»
«Αδύνατον!» αναφώνησε η υπερδύναμη.
«Γιατί?» χτύπησε το πόδι με πείσμα ο Ιωνάς.
«Γιατί, είπαμε, είμαι Μεγάλος, δεν είμαι όμως και ο Κόκκαλης.!»