logo

fb youtube rss

Σύνδεση



Καλόπουλος προς κ. Χαρδαβέλα… καλώς ήλθατε στο κλάμπ των προβληματισμένων!!!

Εχθές (8/5/10) άστραψε και βρόντηξε η εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα. Ήταν πράγματι εκρηκτικό το μείγμα των προσκεκλημένων του.

Το θέμα καυτό… γιατί δεν επιτρέπουν οι ελληνικές αρχές να συνεχίσουν τις εργασίες τους οι αρχαιολόγοι Σουβαλτζή και Σπυρόπουλος καθώς και ο πολύπαθος ανθρωπολόγος Άρης Πουλιανός!

   Θα σας περιγράψω ένα απ' τα πολλά περιστατικά κρατικής βίας που έζησα μαζί με τον φίλο Άρη Πουλιανό, την άνοιξη του 1997, όταν με τελεσίδικη απόφαση του Άρειου Πάγου, προσπαθήσαμε παρουσία δικαστικού κλητήρα, ν' ανοίξουμε το επί επτά τουλάχιστον χρόνια σφραγισμένο από το υπουργείο πολιτισμού Μουσείο Πετραλώνων.

Εκεί, παρά την ισχυρή αστυνομική παρουσία, κουμάντο έκανε ένας νομαρχιακός σύμβουλος, που επιδείκνυε προσόντα πραγματικού τραμπούκου! Δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του… στις πραγματικά στεντόρειες φωνές του οποίου καθόταν σούζα ακόμα και ο διοικητής ολόκληρης της Χαλκιδικής που ήταν παρόν!

Με απανωτά απαγορευτικά βουλεύματα, ο τότε υπουργός (α)πολιτισμού Βενιζέλος, έκαναν κόλαση την ζωή του ανθρωπολόγου ερευνητή Άρη Πουλιανού, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια, να απαγορεύσει την εκτέλεση της απόφασης του Αρείου Πάγου... να αποδοθεί δηλαδή το σπήλαιο και το Μουσείο Πετραλώνων, στον νόμιμο διαχειριστή του, την Ανθρωπολογική εταιρία του Άρη Πουλιανού.

Ζήσαμε λοιπόν μια απίστευτη πολεμική ατμόσφαιρα. Έγινε πραγματική μάχη με σπρωξιές σώμα με σώμα, μέχρι να καταφέρει ο ευτυχώς αποφασισμένος δικαστικός κλητήρας, να κόψει με σιδηροψάλιδο τις χοντρές αλυσίδες στην είσοδο του Μουσείου.

Η μάχη με φωνές και σπρωξίματα, συνεχίστηκε και μέσα στο Μουσείο, όταν ο Άρης απαίτησε να ξεκλειδώσουν την εσωτερική αίθουσα του Μουσείου, ενώ ο νομαρχιακός τραμπούκος επέμενε, πως αυτό δεν περιλαμβάνεται μέσα στην απόφαση.

Το κωμικοτραγικό ήταν πως ο αστυνομικός διοικητής που σας προανέφερα, προσπαθούσε με απειλές, να επιβάλει σιωπή μόνο στην δική μας παράταξη, ενώ ταυτόχρονα ο τραμπούκος που σας έλεγα, ούρλιαζε κυριολεκτικά μπροστά στην μούρη του, απειλώντας θεούς και δαίμονες! Θυμάμαι πως παρά τα ασταμάτητα πραγματικά ουρλιαχτά του νομαρχιακού σύμβουλου, ο κωμικός αυτός διοικητής, στράφηκε σε μένα και μου ζήτησε… να μη φωνάζω!

Αγανακτισμένος του απάντησα: Ντροπή σου, ολόκληρος διηθητής να κάθεσαι σούζα σε έναν απλό τραμπούκο πολίτη... τώρα καταλάβαμε ποιοι διήκουν την Ελλάδα… το αξίωμα του νομαρχιακού σύμβουλου είναι τελικά ανώτερο κι απ' αυτό του διοικητού της αστυνομίας; Ντροπή σου.

Το πράγμα τραβούσε σε μάκρος, και υπήρχε ο κίνδυνος ο Άρης Πουλιανός να έχει στη διάθεσή του, μόνο τα γραφεία και τον διάδρομο του Μουσείου, αλλά να μη μπορεί να μπει στο ίδιο το Μουσείο, για να δει τι απέγιναν τα εκθέματα για τα οποία ανησυχούσε! Την λύση τελικά έδωσε, ο εκπληκτικός παρά την ηλικία του Άρης Πουλιανός, που τον θυμάμαι σα τώρα, να σηκώνει σαν νεανίας το πόδι του και να κλοτσάει με δύναμη την πόρτα, που υποχώρησε χωρίς άλλες ζημιές, κι έτσι μπήκαμε επιτέλους στο Μουσείο.

Ο τραμπούκος αποχώρισε και εμείς μείναμε έκπληκτοι από το θέαμα. Το Μουσείο ήταν καταραχνιασμένο και το πάτωμα γεμάτο από σκουπίδια, κουτσουλιές, αμέτρητες ψόφιες σαρανταποδαρούσες και… σκορπιούς!

Θυμάμαι τον Άρη Πουλιανό, να κοιτάει για ώρα αποσβολωμένος, την απίστευτη εγκατάλειψη των πολύχρονων κόπων του. Δακρυσμένος μας ευχαρίστησε για την συμπαράστασή μας, και μας ξενάγησε στο Μουσείο δακρύζοντας συνεχώς από συγκίνηση.

Βέβαια τα προβλήματά του, επ' ουδενί δεν σταμάτησαν εδώ, μια και όχι μόνο δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει τις ανασκαφές, όσο ακόμα μπορούσε (λόγω ηλικίας) αλλά του έκοψαν αμέτρητες φόρες το ρεύμα, το νερό (από δήθεν ατύχημα μπουλντόζας) και τελικά έβαλαν και μια απαγορευτική μπάρα (με φυλάκιο και φύλακα παρακαλώ) στον δρόμο που οδηγεί στο σπήλαιο και στο μουσείο, για τα οποία δώσαμε ξανά μάχες για να απομακρυνθούν.

Συμπαραστάθηκα στον Άρη Πουλιανό, για πέντε περίπου χρόνια, σε δίκες και αλλεπάλληλες μάχες που δόθηκαν για να μην τον "εξωπετάξουν" (όπως έλεγε ο ίδιος) σηκωτό απ' το Μουσείο.

Σε επίμονες ερωτήσεις μας, γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, ο ευγενικός αυτός άνθρωπος απαντούσε, πως όλα αυτά συμβαίνουν για ένα και μοναδικό λόγο: "Υπάρχουν μυστικές διεθνείς συμφωνίες, που απαγορεύουν στην Ελλάδα να διεκδικεί απαρχές".

Πράγματι αν δικαιωθούν οι ελληνικές απαρχές (που είναι πολλές), τότε σε όλα τα διεθνή πολιτισμικά μέτωπα, (ομφαλοί εξέλιξης πολιτισμού) θα διαγράφει το έτσι κι αλλιώς στρεβλό δόγμα "εξ ανατολών το φως". Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι στον επιστημονικό και πολιτισμικό χώρο, οι απαρχές τραβούν σαν το αλεξικέραυνο τους κεραυνούς την παγκόσμιας πολιτισμικής προσοχής στο τόπο που τις διαθέτει… κι αυτό ακριβώς δεν θέλουν τα ελληνικά αλλοτριωμένα υπουργεία, από τα διεθνή κέντρα που συστηματικά υπονομεύουν την Ελλάδα και τον τρανό πολιτισμό της.

Απαρχές διεκδικεί η Ελλάδα ατέλειωτες... ανθρωπολογικές, φιλοσοφικές, φαρμακολογικές, χειρουργικές, γλωσσολογικές, τεχνολογικές, χαρτογραφικές, μουσικολογικές…κλπ. Εδώ παρενθετικά αξίζει να αναφέρω την διαβεβαίωση του φίλου και συνθέτη Χριστόδουλου Χάλαρη -άλλο πολύπαθο θύμα διωγμών- που με διαβεβαίωνε ότι βρεθήκαν 72.000 μουσικές αναπαραστάσεις (!) όπου απεικονίζοντας 3.500 διαφορετικά μουσικά όργανα!

eros_yper_patridos

                           Καλόπουλος: "ΈΡΩΣ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ" λάδι (70Χ90)

Αυτό είναι ένα υπέροχο δείγμα των ευρημάτων του Χριστοδούλου Χάλαρη, ζωγραφισμένο από μένα πριν από πολλά χρόνια. Φτερωτός ενήλιξ έρως, σαλπίζει με περίεργη κυρτή σάλπιγγα την ώρα της μάχης υπέρ πατρίδος! Το άψογο αρχικό σκίτσο, ειδικά η σχεδιαστική αρτιότατα του δεξιού χεριού, δείχνει ότι υπήρξε μοντέλο που ποζάρισε. Τα φτερά προϋπήρχαν! Εγώ πρόσθεσα μόνο την κόκκινη χλαμύδα, τον κίονα και φυσικά το φόντο και τις φωτοσκιάσεις. Η επιγραφή "ΈΡΩΣ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ" είναι δική μου, μια και κατά την δήλωση του Χριστοδούλου Χάλαρη, είναι η πρώτη φορά στα παγκοσμία καλλιτεχνικά δεδομένα, όπου ενήλιξ έρως σαλπίζει υπέρ πατρίδος 

Ο ίδιος ανακατασκεύασε και κατάφερε να στήσει ένα μουσείο στην Θεσσαλονίκη με 650 περίπου μουσικά όργανα, (!) το οποίο, όχι μόνο δεν είδε προβολή, (ουτε καν στην πολιτισμική πρωτεύουσα Θεσσαλονίκης το  1997) αλλά τελεικά έκλεισε, και ο δημιουργός του εκδιώχθηκε κακήν κακώς! Άλλος σημαντικός διωγμός απαρχών κ. Χαρδαβέλα που αξίζει να ερευνήσετε!

Αναζητήστε τις απαρχές κύριε Χαρδαβέλα (όπως και ευτυχώς κάνετε) σε όλα τα επίπεδα, και θα καταλάβετε ότι η Ελλάδα αδικείτε κατάφορα από τους αλλοτριωμένους δήθεν υπουργούς της. Κανόνας: Βρείτε όσους κατεδίωξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, και θα εντοπίσετε την Ελλάδα που δεν αποκτήσαμε ποτέ!

Ο αρχαιότερος εχθρός των οργανωμένων κοινωνιών, έχει όνομα και λέγεται ΕΙΣΟΔΙΣΜΟΣ. Ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών δεν είναι λοιπόν ο ορατός πόλεμος, που σκοτώνει ανθρώπους και καταστρέφει μνημεία… όλα αυτά μπορούν σε κάποιο βαθμό να αντικατασταθούν, αλλά ο αόρατος εισοδισμός, που αχρηστεύει εντελώς και διαχρονικά ένα έθνος και έναν πολιτισμό, αλώνοντας ύπουλα τα κέντρα αποφάσεων του, στο όνομα της "ειρήνης" της "αγάπης" της "σωτηρίας" και της "ευημερίας".

Πρόσφατα όμως, με την εξοντωτική οικονομική μας υποδούλωση, είδαμε πως δεν θέλουν μόνο αυτό, αλλά το τελικό ζητούμενο τους είναι… να σβήσει από τον χάρτη και να καταδιαμελιστεί η μητέρα των πολιτισμών Ελλάδα! 

 Και ένα σχόλιο για την υπέροχη χθεσινή εκπομπή. Ένας των παρευρισκομένων (δεν συγκράτησα το όνομά του) είπε το εξής εκπληκτικό μιλώντας για "ομφαλούς πολιτισμικής εξέλιξης": Ενώ κάποιοι δικαιούνται να μετατρέπουν την πατρολογία τους σε Βιβλική αρχαιολογία… η απίστευτα εκτενέστερη ελληνική μυθολογία πετιέται στον καιάδα!

Η Μαρία Τζάνη είπε επίσης κάτι εκπληκτικό: "Δεν υπάρχουν περιούσιοι λαοί, αλλά περιούσιοι τόποι και ένας τέτοιος είναι η Ελλάδα". Συμπληρώνοντας είπε πως: "υπάρχει παλιό σχέδιο εθνοκτονίας και μεταβολής των μεγάθυμων Ελλήνων σε μικρόψυχους και ασήμαντους". Τελειώνοντας είπε το ωραιότερο: "Η τιμωρία τους θα είναι η γνώση"!

Ναι, όσο θα υπάρχουν ακόμα δυνατότητες… και τολμηροί πνευματικοί άνθρωποι και δημοσιογράφοι, η γνώση του πολιτισμού μας και η διάδοσή της, θα είναι το τελικό μας όπλο.

Κύριε Χαρδαβέλα, σας ευχαριστούμε για το κουράγιο σας και τις υπεροχές αυτές εκπομπές!

Σύνδεσμος Σκεπτικιστών Ελλάδος

Μ. Καλόπουλος